Defenders Of The Realm: The Dragon Expansion (Eagle Games)

Na de Barbarian, die alleen uit een karakterkaart en een miniatuurtje bestaat, de eerste echte grote uitbreiding voor het fantastisch leuke coöperatieve spel “Defenders Of The Realm”, waarin u met 1 tot 4 spelers de held uithangt en probeert de zeer onvriendelijke creaturen Gorgutt, Balazarg, Varkolak en Sapphire – met in hun kielzog hun hulpjes orcs, ondoden, demonen en dragonkins – uit uw teergeliefde hoofdstad Monarch City te houden. Dat kunt u uiteindelijk alleen klaarspelen door hen alle vier te doden. Als u daarin slaagt wint u het spel.

Een impressie van een sessie met 3 spelers leest u later vandaag nog op deze blog.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Deze uitbreiding staat nu al in dikke, vette letters bovenaan op mijn verlanglijstje en u vertrouwt mij.

In de doos zitten 3 drakenminiaturen, nieuwe generaalkaarten, extra fiches, queestekaarten, gebeurteniskaarten, heldenkaarten en – het ergst van al – extra “darkness spreads kaarten”. Daarbovenop wordt er nog gewag gemaakt van enkele verrassingen. Als katalysator bij het opwekken van een kwijlproces kan dat tellen.

Meer details nodig? Er zit een rode draak in die elke beurt, als een soort ongeleid projectiel, over het bord scheurt en gebieden in de fik steekt (gevolgen onbekend, maar ik heb zo mijn vermoedens); er zit een zwarte draak in die uw aanvallen kan pareren en riposteert waardoor u zelf schade oploopt (Gorgutt in het kwadraat dus); er zit een groene draak in die u onder invloed van zijn giftige adem kan dwingen handkaarten af te leggen; er zit een upgrade van Sapphire in die extra krachten voor zichzelf genereert afhankelijk van het aantal draken dat zich in zijn onmiddellijke nabijheid ophoudt; er is sprake van 10 gebeurteniskaarten die zowel positieve als negatieve gevolgen kunnen hebben op het spelverloop; ook genoemd worden drie superminions van de Dark Lords, gematerialiseerd in kaartvorm, met speciale krachten die de basisvaardigheden van de minions te boven gaan en tenslotte wordt er gewag gemaakt van enkele scenario’s die het spel nog afwisselender maken. Maar het leukste is misschien wel de bijgewerkte regels voor minder dan vier spelers om de kansen op een overwinning te vergroten. Hoeft niet hoor, de euforie na onze verliespartij van gisteravond kon elke gelukservaring na eender welke gewonnen partij van eender welk spel zonder moeite doorstaan.

Als u, zoals ik, ervaring hebt opgedaan met dit spel gaat u, zoals het een goede verslaafde betaamt, alleen nog verlangen naar meer. En meer. En meer. Daar wordt met deze uitbreiding ruimschoots aan voldaan. 

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Eagle Games voorbij want:

Een spel dat al zo moeilijk te winnen is uitbreiden met een set die het nóg moeilijker te winnen maakt? Even serieus blijven hé.

Dit is geen ziplockzakuitbreiding en de prijs zal – Eagle Games heeft een reputatie hoog te houden – weer navenant zijn.

U gaat om deze uitbreiding te laten renderen het basisspel ook moeten kopen. Dat wordt een dure zaak – alles samen wordt u minstens 80 euro lichter – met als gevolg dat u andere leuke spellen moet laten liggen in Essen. Dat hebt u er niet voor over, al hebt u het gevoel dat u daarbij wel eens de vergissing van uw spellenleven zou kunnen begaan.

Tot straks.

Dominique

 

Cadwallon: City Of Thieves (Fantasy Flight Games, Dust Games, Edge Entertainment, Hazgaard Editions, Stratelibri)

Een bordspel voor 2 tot 4 spelers dat een klein uurtje duurt waarin u een zootje ongeregeld de stad Cadwallon instuurt om haar helemaal leeg te stelen. Het zootje bestaat uit 4 bendeleden die elk zo hun specifieke eigenschappen hebben, eigenschappen die u als bendeleider uiteraard goed van pas kunnen komen. Tijdens uw beurt spendeert u actiepunten waarmee u uw zootje van alles kunt laten doen waaronder het verzamelen van schatten het belangrijkste is. Het verzamelen van schatten is één, ze behouden iets heel anders want uw tegenspelers gaan er alles aan doen om ze u weer afhandig te maken.

U probeert ook uw 4 bendeleden vóór het speleinde van het spelbord te krijgen want als ze zich daarna nog op dat bord bevinden krijgt vindt u een stapeltje minpunten in uw inbrekerszak.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

U houdt van prachtig en veel spelmateriaal.

Dobbelstenen zijn uw beste vriend.

U stuurt graag de militie op uw tegenspelers af, kortom: u houdt van direct conflict.

U houdt van eenvoudige spelregels.

U hebt kinderen in de derde graad van de lagere school.

Loop vrolijk zwaaiend de stand al die uitgevers van hierboven voorbij want:

U houdt niet zo van scenariogestuurde spellen.

Frequent dobbelen is ook niet bepaald uw favoriete bezigheid.

U baalt aanzienlijk als een tegenspeler uw buitgemaakte schat van u komt wegstelen, na al die moeite die u hebt moeten doen om ze zelf te bemachtigen.

U ligt niet zo goed in uw reguliere spelgroep en dit spel geeft uw tegenspelers meer dan voldoende kansen om u, met behulp van het prachtige werkwoord samenspannen, langs alle kanten te pakken. U gaat dit spel dan ook nooit kunnen winnen.

U hebt bij dit spel het gevoel dat u een hond bent die een prachtig bot krijgt toegeworpen, alleen is al het vlees er al afgeknabbeld.

Voor de apart verkrijgbare en prachtige beschilderde miniatuurtjes moet u weer zwaar in de geldbeugel tasten. Het feit dat ze niet gewoon in de doos zitten is voor u al een afknapper van formaat. U houdt niet van geldklopperij.

U hebt traumatische ervaringen met het vorige spel dat zich in de stad Cadwallon afspeelde: Arcana. U hebben ze geen twee keer bij uw pietje.

Tot morgen.

Dominique

 

Luna (Hall Games)

Maanpriesteres zoekt opvolgster, dat is in een notendop de premisse van Luna. Die opvolgster bent u natuurlijk, maar daarvoor moet u eerst wel in duel gaan met 2 of 3 geslachtsgenoten. Dit, heren, is een ladies night.

Dat duel is een voornamelijk mobiele bedoening waarbij u zichzelf verplaatst op de 7 eilanden die het centrale tempeleiland omringen. De bedoeling van die verplaatsingen is het verzamelen van invloedpunten. Dat kan als u zich op het juiste moment op de juiste plaats bevindt. U moet ook uw met Yves Rocher handcrème behandelde grijpertjes uit de mouwen steken door het bouwen van altaren en tempelonderdelen. Samenvouwen moet u die handjes soms ook. Om te bidden. U moet ook bevallige novices om u heen verzamelen om de priesters te behagen. Seksueel grensoverschrijdend gedrag, niets is de bordspellenwereld vreemd.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Het horen vallen van de naam Stefan Feld is tegenwoordig al voldoende om hun hart sneller te doen slaan.

Een variabel spelbord en variabele startopstellingen garanderen u dat elke sessie weer anders zal zijn.

Zich verplaatsen betekent meestal ook ergens in de weg gaan staan en dat soort interactiviteit spreekt u helemaal aan.

U hebt het gevoel, veelspeler zijnde, dat dit echt iets voor u is. Geen familiespel dit en dus een uitdaging Grand Cru voor u en uw hardcore spelersgroep.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Hall Games voorbij want:

Thema: nul komma nul.

We mogen dan wel met priesteressen te doen hebben, de eerste visuele kennismaking met het spel is niet bepaald liefde op het eerste gezicht. Hier gaat u geen indruk mee kunnen maken op uw keukentafel.

Als u wint wordt er op uw naamkaartje “Luna” geschreven. U vraagt zich af of dat wel goed is voor uw imago.

Als u de puzzelstukjes van wat tot nu toe geweten is bij elkaar legt bekruipt u het ongemakkelijke gevoel dat u hier te maken hebt met Pinguin op steroïden.

Een Ladies Night? U hebt nog nachtmerries van die keer dat u op maandagavond de Kinepolis in Hasselt niet binnenmocht omdat het ladies only was. Dat ze het dan ook maar zelf oplossen in dit spel.

U kunt zich niet van de indruk ontdoen dat u hier met een erg abstracte boreling te maken hebt en abstracte spellen zijn geen spek voor uw bek, Feld aan het fornuis of niet.

U hebt, als u afgaat op de beelden die momenteel op het internet circuleren, stellig de indruk dat dit een friemelspel is. Kleine fiches en pionnetjes die moeten gemanipuleerd worden, dat ziet u helemaal niet zitten. Tenzij u over Yves Rocher handjes beschikt natuurlijk.

U hebt ook het vage vermoeden dat tussen de eilanden waarop dit spel zich afspeelt regelmatig het monster analysis paralysis gaat opduiken. U krijgt teveel mogelijkheden aangeboden tijdens uw beurt, zoveel zelfs dat ze amper op de overzichtskaartjes passen. Dát, gecombineerd met het abstracte karakter van dit spel, het feit dat een minimumduur van 90 minuten wordt aangegeven en uw diepe haatgevoelens ten aanzien van beurtanalisten heeft als resultaat dat u dit links laat liggen.

Tot morgen.

Dominique

 

King Of Tokyo (IELLO)

Een dobbelspel voor 2 tot 6 spelers waarin u monsterlijke en gigantische mutanten tot leven wekt met als enige doel andere mutanten de strot af te bijten en vervolgens met uw grote poten Tokyo te nivelleren tot een oppervlak dat kan wedijveren met de gladheid van een biljartlaken.

Al dobbelend – 3 pogingen met 6 dobbelstenen krijgt u – kunt u vechten, energie opladen, uzelf helen en met uw waterpas in de aanslag aan dat biljartlaken van hierboven werken. Met opgespaarde energie kunt u extra kaarten kopen die leuke dingen doen zoals een extra hoofd laten groeien, beschermende borstplaten creëren en dodelijke stralen afvuren.

Bestel bij Leenbakker alvast een nieuwe keukentafel.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Eindelijk nog eens een dobbelspel dat zichzelf niet te serieus neemt.

Godzilla – de eerste – is nog altijd uw favoriete film en elke kans die u geboden wordt om, tussendoor vechtend met andere monsters, een wereldstad te vernietigen grijpt u met beide voorpoten aan.

Creaties van de man die de wereld Magic The Gathering schonk mogen er bij u zonder voorbehoud in.

Van Roll Through The Ages naar Roll Alles Kapot? Op één avond? Graag!

U hebt jongens in huis die 8 jaar zijn of ouder en hier gaat u, zonder risico op partnergemor, écht mee kunnen thuiskomen.

Monsters Menace America duurt u een beetje te lang. U bent al een tijdje op zoek naar een korter alternatief.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van IELLO voorbij want:

Richard Garfield, u hebt hem nog steeds niet vergeven wat hij u met Roborally en Rocketville heeft aangedaan.

Het is en blijft een dobbelspel, wat gelijkstaat met veel meer geluk dan u gemiddeld kunt verdragen in een spel, ook al duurt uw lijdensweg slechts 30 minuten.

Het lijkt op een dobbelspel zoals u er de laatste tijd al zoveel door uw strot hebt geramd gekregen. Drie keer gooien, de beste steentjes overhouden en daar dan iets mee doen? Tja..

U wint als u als eerste 20 vernietigingspunten hebt verzameld. Dat is erg leuk, maar u wint ook als u als enige monster overblijft. Dat betekent dat er spelersuitval is en dat er, als u met z’n zessen speelt, mogelijk vier zijn die met een wazige en afwezige blik naar het speeloppervlak zitten te staren terwijl het overblijvende tweetal de tijd van hun leven beleeft. En dat vindt u dan weer niet leuk want u zou wel eens één van die vier kunnen zijn.

Geef uzelf nog even de tijd om een definitieve beslissing te nemen want:

Er zijn nog enkele details waarvan u nog niets weet. Die monsters bijvoorbeeld, zijn die van plastic en zo ja, welke monsters zijn dat dan en hoe groot en hoe mooi zijn ze?

Dat draften waarvan sprake in de beschrijving van de uitgever, wat houdt dat in? Hoe gaat dat? Is dat leuk?

Een dobbelspel dat 30 minuten duurt en mogelijk bestaat uit een set van 6 dobbelstenen, een stapeltje actiekaarten en – mogelijk – enkele plastic monsters, hoe goot is dat? Is dat iets dat makkelijk mee op reis kan in 2011?

Tot morgen.

Dominique

 

K2 (Rebel.pl)

Een aan een Pools brein ontsproten kaartgestuurd bordspel voor 1 tot 5 spelers waarbij u met 2 bergbeklimmers probeert als eerste, na de top van de legendarische K2 te hebben bereikt, uw uitvalsbasis in een plaatselijk dorpje aan te doen.

Ik weet niet of u al eens in de buurt van de K2 bent geweest. Hij is 8611 meter hoog en staat vrij onbeweeglijk op de wereld neer te kijken in het Karakoramgebergte in de Himalaya. Misschien stond u er al eens op en bent u blij dat u het nog kunt navertellen, want wat men u daar voor de voeten gooit is niet niks: sneeuwstormen, extreme koude, zuurstoftekort, verraderlijke rotskloven, moeilijk begaanbare paden en onvoorspelbare weersomstandigheden zijn maar enkele ongemakken waarmee u daar te maken krijgt. Daarbovenop vatten u en uw tegenspelers de klim aan in hartje winter, iets wat niemand u ooit heeft voorgedaan en wat ongeveer gelijkstaat met een zwempartijtje in een Piranharijk riviertje terwijl u uw maandstonden hebt. Samengevat: u bent een volslagen idioot.

Reserveer snel uw plaats in de wachtrij want:

Het beklimmen van bergen is een thema dat niet zo dikwijls uw keukentafel passeert.

Het is een, weliswaar trage, race en u houdt van racespellen, ook als u bergop moet.

Het spelbord is dubbelzijdig bedrukt met een moeilijke en een gemakkelijke route, al moet u zich ook geen illusies maken over deze laatste. Ook de kaartensets worden aangepast aan de moeilijkheidsgraad die u kiest, zijnde winter of zomer. U hebt een zwak voor dubbel bespeelbare spelborden en bordspellen met een aanpasbare moeilijkheidsgraad. Dat zit dus helemaal goed.

Alle verschrikkingen die hierboven staan vermeld zitten erin en u ziet ze stuk voor stuk helemaal zitten, zeker als ze de richting van uw tegenspelers komen uitgedenderd.

Elke speler beschikt voor zijn acties over identiek hetzelfde kaartendeck. U bent voor gelijke kansen en dat zit dus helemaal goed.

U kunt ook solo aan de slag.

U mag lekker met z’n tweeën in een tent.

U kunt een beetje anticiperen op het slechte weer, speltechnisch het meest te duchten onderdeel. U wordt dus niet helemaal aan uw lot over gelaten. U blijft immers verbinding houden met de plaatselijke Frank Deboosere of Gerrit Hiemstra.

U kunt uw vinger er niet direct opleggen maar dit spel hééft iets.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Reben.pl voorbij want:

De K2 staat erom bekend 1 dode te eisen op elke 4 klimmers. Hij draagt de bijnaam Killer Mountain. Als u voor uzelf even de rekening maakt – stel: u begint hier met z’n vieren of vijven aan – wordt het u toch een beetje klam om het hart.

Het weer in dit spel kan zodanig slecht zijn dat u het loodje legt. Dat zou kunnen betekenen dat u in dit spel eruit kunt liggen vooraleer het afgelopen is. Dat vindt u niet leuk.

U moet niet alleen die berg op, u moet ook weer naar beneden. U kunt zich niet van het gevoel ontdoen dat het bereiken van de top meer voldoening geeft dan het weer binnenschuifelen van dat kleine dorpje in de vallei waar het allemaal begon. U vreest ervoor dat het tweede spelgedeelte dezelfde opwinding genereert als een langzaam leeglopende, verweerde ballon.

Tot morgen.

Dominique

 

Alhambra: The Card Game – Netherlands / Belgium (Queen Games)

Een kaartspel voor 2 tot 6 spelers waarin u door het kopen van gebouwen punten scoort. Het kopen van het door u gewenste gebouw moet met de daaraan gelinkte munt. U scoort punten door van een bepaalde soort gebouwen het meeste in voorraad te hebben.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

U bent Nederlander of Belg en u moet alles wat spelmatig aan deze regio’s kan worden gelinkt gewoon hébben. Verder houdt u van kaartspellen tout court en Alhambra: The Card Game valt wonderwel onder die categorie.

U wilt uw kinderen, die u met alle geweld in de spellenwereld wilt introduceren, een opstapje geven naar Alhambra.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Queen Games voorbij want:

De regels zijn eenvoudiger dan die van mama Alhambra. Nóg eenvoudiger? U hebt het gevoel dat men u bij Queen niet serieus neemt.

De muurtjes zijn niet meer van de partij en dat was nu net het leukste onderdeel van mama.

U deinst als in een reflex terug als u de volgende quotes van de uitgever leest – ik vertaal even: “Eindelijk gearriveerd” en “Plezier gegarandeerd”

U herinnert zich nog erg goed wat deze uitgeverij met Flandern 1302 op u heeft durven loslaten en daar bent u nog altijd niet van bekomen.

U ziet niet in hoe deze variant het origineel in speelplezier kan overtreffen en u hebt al genoeg grote en kleine dozen met de letters Alhambra erop in uw spellenkast staan. Dit is speltechnisch trouwens een exacte kopie van “Stimmt so!”, de mama van Alhambra en dus de grootmoeder van dit spel. U hebt dus al lang door dat u hier te maken hebt met een downgrade in plaats van een upgrade.

Tot morgen.

Dominique

 

Asara (Ravensburger)

Een bordspel waarin u met 2 tot 4 spelers onbevreesd de architecturale hoogbouw van het nader genoemd continent Asara opzoekt, daarbij gebruik makend van al het materiaal waarop uw verweerde handen beslag op kunnen leggen vooraleer uw tegenspelers dat kunnen doen. Het land der 1000 torens wordt Asara genoemd. Er is dus werk aan de winkel.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

U bent een Kramer-Kiesling adept en u bent ondertussen al zo geconditioneerd door de heerschappen dat u zich blind elke doos aanschaft waarop hun naam staat afgedrukt, ongeacht de grootte van het lettertype.

De eerste gegevens over dit spel wijzen in de richting van een familiespel en die hebt u toevallig toch niet zeker?

U bent een liefhebber van tactische spellen die onder het uurtje kunnen worden afgehandeld.

Het spel is naar verluidt innoverend door het feit dat u uw uitgespeelde actiekaarten alleen kunt activeren als u “volgt”, wat wil zeggen dat u actiekaarten van dezelfde kleur moet uitspelen als de actiekaarten die reeds op het bord liggen. Zes kleuren zijn er in het spel. Dat biedt mogelijkheden, maar toch. U moet rekening houden met verliesbeurten.

Bruno Faidutti was helemaal weg van het prototype en zijn smaak voor spellen heeft nogal wat overeenkomsten met de uwe. Hij gebruikt in zijn beschrijving van zijn ervaringen met het prototype trouwens de termen intens, diep, onverbiddelijk. Dat zijn woorden die u als muziek in de oren klinken.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Ravensburger voorbij want:

Uw spellenkast puilt uit van spellen waarin kranen en hoogtewerkers een centrale rol spelen en u bent het thema een beetje beu, K2-fan of niet.

Innoverend? Kleuren volgen doet u al jaren in de meest uiteenlopende slagenspellen.

Het woord onverbiddelijk heeft in de spellenwereld de volgende betekenis: één fout en je bent gezien. Voor zoiets is op uw speeltafel geen plaats. U wilt meedoen voor de overwinning tot op het einde, of tenminste het gevoel hebben dat u nog meedoet.

Worker placement: u bent dat speltechnisch gegeven kotsbeu, ook al gebeurt het hier met kaarten en niet met houten mannetjes.

Ravensburger heeft u al een tijdje niet echt meer kunnen verrassen. U hebt het gevoel dat het dit keer niet anders zal zijn.

Tot morgen.

Dominique

 

De Vulgari Eloquentia (Giochix.it / Homo Musicus / Le Joueur / Lookout Games / Matagot / Z-Man Games)

Een bordspel voor 2 tot 5 spelers waarin u, beginnend als handelaar, het Italië van de late middeleeuwen doorkruist en tijdens elke beurt 5 actiepunten mag spenderen aan allerlei handelingen, als daar zijn: uw algemene talenkennis bijspijkeren, het lezen en verzamelen van belangrijke manuscripten, het verhogen van uw sociale status en het verkopen van goederen. Dat allemaal met of zonder ondersteuning van edelen, politici, abten en amanuenses. Uiteindelijk kristalliseert uw overwinning zich uit uit de algemene bijdrage die u uiteindelijk hebt geleverd aan het introduceren en verspreiden van de Italiaanse volkstaal, ten koste van het toen in voege zijnde Latijn.

Reserveer alvast een plaats in de wachtrij want:

Die titel alleen al.

Als thema kan dit tellen. Dit kan gerust bij in uw boekenkast. De ruggetjes van uw zorgvuldig opgebouwde Master Print collectie kunnen hier zelfs collectief niet tegenop. U kunt nu eindelijk uw niet spelende vrienden, die zich maar blijven verbazen over uw in hun ogen kinderlijke hobby, proberen te overtuigen van het feit dat spelletjes spelen ook een intellectuele, volwassen component heeft. Deze titel zal, vermomd als boek, dan ook de aandacht trekken van uw bezoekers waarna u ze aan tafel plat slaat met het grote intellectuele genot dat dit spel te bieden heeft.

De 5 monniken en kardinalen in het spel hebben elk zo hun eigen karaktertrekken en de daaraan gekoppelde voordelen. De seksueel getinte grappen die hierover tijdens het spel heen en weer zullen worden gepingpongd neemt u er met de glimlach bij.

Tijdens het spel kunt u uzelf opwaarderen van handelaar tot monnik en zelfs kardinaal of paus, al kan – gezien de recente seksschandalen binnen de katholieke kerk – worden betwist of “opwaarderen” hier wel de juiste woordkeuze is. Als u voor dat opwaarderen terugdeinst kunt u gewoon handelaar blijven. Uw stagnatie zal uw overwinning niet hypothekeren.

U reist graag en tijdens dit spel mag u dat doen door het Italië van de late middeleeuwen, met een grote bewegingsvrijheid. Hebt u het bijvoorbeeld niet zo voor de kerk kunt u alle locaties die daarnaar ruiken, kloosters bijvoorbeeld, links laten liggen. De locaties waar u halt houdt bepalen de acties die u tijdens uw beurt kunt doen.

De spelregels klokken nog net af binnen de door u opgelegde grens van 10 pagina ’ s.

U bent een onvoorwaardelijke fan van Dante Alighieri, op wiens gelijknamige werk dit bordspel is gebaseerd.

Loop vrolijk de stand van Giochix.it en al die andere uitgevers voorbij want:

U haat als bordspel vermomde kaartspellen.

U hebt hier te maken met de auteur van Siena, en uw kennismaking daarmee was geen onverdeeld succes.

U koopt alleen Nederlandstalige spellen en de vertaling van deze luidt: Over De Welbespraaktheid In De Volkstaal. Dát naslagwerk wilt u dan weer niet in uw boekenkast.

Tot morgen.

Dominique

 

Railways Of The World: The Card Game (Eagle Games)

Een kaartspel voor 2 tot 4 spelers waarin je door het uitbouwen van spoorverbindingen tussen steden en het leveren van goederen tussen die steden punten scoort.

Ik heb dit spel ondertussen kunnen spelen en ik moet zeggen, beste medespeler: het speelt als een trein! Het is snel uitgelegd en al even snel opgezet, het speelt ook snel, u wordt voortdurend voor verscheurende keuzes geplaatst, meer dan één spoorlijn leidt naar de overwinning en u wordt getrakteerd op een spannende eindtelling.

Reserveer dus alvast uw plaats in de wachtrij want:

U bent één van de weinigen bij wie treinspellen nog niet de strot uitkomen.

U bent liefhebber van het korte werk. Kort betekent voor u: minder dan een uurtje.

U bent al een tijdje op zoek naar de Heilige Graal die zich halfweg tussen Age Of Steam en Ticket To Ride bevindt. U hebt een vaag vermoeden dat dit de missing link wel eens zou kunnen zijn. Ik kan u zelfs nu al geruststellen: u hebt hem gevonden.

U bouwt graag iets uit op een maagdelijk tafelblad en u vindt het enig dat er na elk spel weer een ander patroon van spoorlijnen op dat tafelblad is verschenen.

U hebt een zwak voor plastic stoomlocomotiefjes.

U vindt het leuk om het moment waarop de eindhalte wordt bereikt te bespoedigen of te vertragen.

U houdt zich regelmatig op in het niet-(veel)spelersmilieu en u bent voortdurend op zoek naar hulpmiddelen om deze onwetenden het licht te laten zien.

U levert graag goederen af en krijgt daar graag punten voor.

U vindt het niet erg tegenspelers mee te laten profiteren van uw leveringen.

U houdt van hoge scores.

U neemt graag spellen mee op reis.

U houdt van tactiek én strategie in één spel.

U wint graag meerdere keren op een avond.

U krijgt chronische hoofdpijn van Age Of Steam.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Eagle Games voorbij want:

U kon niet wachten tot Spiel en u hebt het spel ondertussen al in uw spellenkast staan.

U bent nogal klein behuisd en uw tafeltje is niet groot genoeg om al die kaarten te kunnen herbergen, toch zeker niet naarmate het eindspel nadert. En dat eindspel zou u toch graag willen aansnijden op uw keukentafel.

U speelt voornamelijk bij kunstlicht.

U houdt niet van een onhandig scorebord dat eigenlijk teveel plaats inneemt en u vindt het niet kunnen dat u daarvoor weer alternatieven in uw reserveonderdelenkast moet gaan zoeken.

U vermoedt dat de tweepersoonssessies – sessies waar ú zich voornamelijk mee bezighoudt – minder leuk gaan zijn dan die met drie of vier.

Ondanks de kleine doos met redelijk goedkope inhoud maakt Eagle Games zijn naam van dure vogel weer helemaal waar. Rond de 30 euro moet u neertellen voor dit veredelde kaartspelletje.

Tot morgen.

Dominique

 

Norenberc (White Goblin Games)

Een bordspel voor 2 tot 5 spelers waarin u een machtsgeile handelaar speelt die de baas wil spelen over de beste ambachtslui in de stad. Daardoor stijgt uw invloed op de gilden waartoe die ambachtslui behoren en wordt u incontournable. Uiteraard kan er maar één de beste zijn en na het vergelijken van uw wapenschilden, burgers, ambachtslui en goudstukken met die van uw tegenspelers op het einde van het spel wordt uw geilheid bekroond met een overwinningsorgasme dat zijn weerga niet kent.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Andreas Steding is niet bepaald een kneusje als het op ontwerpen van goede, bordspellen aankomt. Denk maar aan Kogge, Hansa Teutonica en The Scottish Highland Whisky Race.

Uw persoonlijke favorieten zijn allemaal present: Ambachtslieden? Hoera! Stedelingen? Hoera! Handel? Hoera! Strategie gecombineerd met tactiek? Hoera! Uitgebalanceerd? Hoera! Worker Placement? Hoera! Goederenmanagement? Hoera! Setjes verzamelen? Hoera! Middeleeuwen? Hoera! Burgers met speciale eigenschappen? Hoera! Simultaan acties kiezen? Hoera!

Loop vrolijk zwaaiend de stand van White Goblin Games voorbij want:

Ambachtslieden? Geeuw. Stedelingen? Geeuw. Handel? Geeuw. Strategie gecombineerd met tactiek? Geeuw. Uitgebalanceerd? Geeuw. Worker Placement? Geeuw. Goederenmanagement? Geeuw. Setjes verzamelen? Geeuw. Middeleeuwen? Burgers met speciale eigenschappen? Geeuw. Simultaan acties kiezen? Geeuw. U hebt het allemaal al eens eerder, en vooral beter, gezien. U vermoedt dus dat het hier om het beruchte dertiende spel van dat al even beruchte dozijn gaat.

Andreas Steding schudt ook al eens een miskleun uit zijn mouw en u vindt dat zijn creaties over het algemeen nogal aan de droge kant zijn.

De afbeeldingen die u tot op heden van dit spel hebt mogen aanschouwen zien er wel functioneel uit, maar niet bepaald aanlokkelijk. Josh Cappel, de illustrator van Endeavor, gaat ook hier weer voluit voor zijn lievelingskleur bruin. En u ziet graag frissere kleuren op tafel.

Tot morgen.

Dominique