Gisteren heb ik, beste medespeler, Defenders Of The Realm (Eagle Games) gespeeld. Met z‘n drieën waren we. Echte helden. We transformeerden in De Ranger, de Dwerg en de Eagle Rider en op die prachtige zomeravond kon ons niets, maar dan ook niets, gebeuren.

Zwaar verloren.

Na een dik uur spelen.

Eén generaal gedood, Gorgutt De Groene, daarna zwaar onder de voet gelopen door zijn orcs die – was het wraak? – het spelbord massaal infecteerden als waren zij spelfanaten die de hallen van Spiel instormen vlak nadat de deuren werden geopend.

Als het meetlatje er dan toch langs moet: de virussen in Pandemic zijn lichte medische ongemakken in vergelijking met het bruut geweld waarmee u hier krijgt af te rekenen. U meent dat u in Pandemie met een echte overrompeling te maken hebt? Blijf daar dan maar rustig zitten en eet nog wat boterhammetjes met spek want u gaat Defenders Of The Realm niet aankunnen. Pandemie, beste medespeler, wordt een coöperatieve waarnaar u enkel nog teruggrijpt als u nog eens een stressloze avond wilt en op een ontspannen manier wilt zegevieren.

U bent gewaarschuwd.

Weer naar onze sessie. Het dik uur vloog voorbij en het was heel gek, maar na onze historische verliespartij waren we alle drie helemaal opgelaten. Ons drie goed kennende zegt dat iets.

Op basis van deze sessie enkele tips voor als u over enkele jaren Pandemie bent ontgroeid en zelf de strijd in Defenders Of The Realm wilt aangaan:

Les 1:

De startopstelling bij het begin van het spel die je, ondanks de random opbouw, gegarandeerd de schrik om je hart doet slaan, vraagt eerst wat bestudering en overleg met je medespelers. Een inventarisatie van de pijnpunten – hou vooral de orcs en de demonen in de gaten – is noodzakelijk. Het bepalen van een gemeenschappelijk actieplan voor de aanpak van die pijnpunten is een ander paar mouwen maar daar komt u wel uit.

Les 2:

Getreuzel is niet aan de orde. “De tijd gaat snel, gebruik hem wel” is een levenswijsheid die nergens meer van toepassing is dan in Defenders Of The Realm. Speel daarnaar.

Les 3:

Hou, zoals reeds aangehaald, de orcs is de gaten. Ze zijn veruit het makkelijkst te verslaan maar ze infecteren het spelbord als een kakkerlak in volle bronsttijd. Er zitten enkele kaarten in de Darkness Spreads-deck die een ware ravage kunnen aanrichten als u die meute niet onder controle houdt. U begint daar best zo snel mogelijk aan.

Les 4:

Bouw zo snel mogelijk magische poorten. U moet er maar vier op het bord zien te krijgen maar u hebt ze broodnodig, zoals wij in de eindfase van onze ondergang aan den lijve mochten ondervinden. Bepaalde zwarte gebieden leken ons daar achteraf het meest voor geschikt. Ik plak er geen namen op want dan is de lol eraf. Zoek het zelf even uit.

Les 5:

Hoed u voor de kristallen die in gebieden komen te liggen die door het Slechte worden bezoedeld. Als ze alle 12 op het bord liggen is het coöperative game over. Hou ook rekening met het feit dat er meer dan één kristal in een gebied kan liggen. Een voortdurende dreiging, dit. Hoe mooi ze ook ogen.

Les 6:

Ga op queeste in de beginfase van het spel, de early war fase. Dan heb je nog tijd. De magische poorten van hierboven kunnen je helpen de queestes sneller te volbrengen, maar zodra u de eerste generaal hebt gedood en de mid war fase in geslingerd wordt moet u echt wel andere prioriteiten gaan stellen. Dan kunt u nóg op reis met een doel, maar doe het dan in combinatie met andere acties die kaderen in De Grote Opdracht, het doden van de generaals. Hou er ook rekening mee dat u slechts één queeste-kaart in voorraad mag hebben. U mag pas een nieuwe trekken als u uw lopende queeste hebt volbracht, ze mislukt of als u ze door de omstandigheden op het spelbord niet meer kunt volbrengen.

Les 7:

Werk samen, zeker wat de aanpak van de generaals betreft! Verdeel de taken, afhankelijk van de vaardigheden van de helden. Praat, praat, praat! U moet zoveel praten dat uw partner, die flarden van uw geleuter in de keuken opvangt terwijl zij op de bank naar een aflevering van Sex And The City aan het kijken is, zich gaat afvragen of u wel dezelfde kerel bent waarmee zij ooit getrouwd is. Misschien komt ze uit nieuwsgierigheid wel even kijken en wil ze meedoen, zodat ze eindelijk nog eens de kans krijgt een goed gesprek met u te voeren.

Les 8:

Gebruik uw speciale actiekaarten met wijsheid en in overleg met uw medespelers. Besef dat ze definitief verloren zijn nadat u ze hebt uitgespeeld. Hou er ook rekening mee dat u ze buiten uw beurt kunt uitspelen.

Les 9:

Verkijk u niet op de trage opmars van de generaals richting Monarch City. Ze zijn namelijk vals traag. Bij spelaanvang lacht u ermee en doemt het woord “overwinning” al in grote knipperende neonletters op in uw onderbewustzijn. Maar ze zijn slechts vier gebieden van Monarch City verwijderd en u gaat nog schrikken als ze plots en nogal ongeduldig op uw deur staan te bonken, een moment waarop het meestal al te laat is om de meubelen en huisgerief en eventueel uw partner nog te redden.

Les 10:

Besef dat uw helden-handkaarten multifunctioneel zijn en u bij het gebruik ervan evenveel wijsheid aan de dag moet leggen als bij het inzetten van de speciale. U kunt ermee bewegen, magische poorten oprichten, bezoeldele gebieden “genezen” en u hebt ze nodig om de generaals te bevechten. Besef ook dat u er slechts twee trekt na elke beurt. Anticipeer dan ook op uw volgende trekbeurt als u er tien op hand hebt door er tijdens uw actiefase eventueel uit te spelen. Beter dat dan ze ongebruikt moeten weggooien omdat u uw handkaartenlimiet overschrijdt. U mag zelfs speciale heldenkaarten uitspelen op het moment dat u tijdens de avondfase twee heldenkaarten bijtrekt en daardoor over uw handlimiet gaat.

Les 11:

Overleg, als voorbereiding op de gevechten met de generaals, voortdurend met uw medespelers, over welke kleur kaarten u collectief bezit en hoeveel kracht onder de vorm van dobbelstenen dat oplevert.

Les 12:

Hebt u dringend heldenkaarten nodig, bijvoorbeeld na het gevecht met een generaal, breng dan een bezoekje aan een herberg en probeer daar uw handje, door het bekomen van informatie van de stamgasten, aan te vullen.

Les 13:

Hou er rekening mee dat de actiemogelijkheden van de betere en de speciale heldenkaarten ook in verhouding staan tot hun bruikbaarheid tijdens de gevechten met een generaal. Afwegingen, het is een sleutelwoord in de aanpak van dit spel.

Les 14:

Hou die demonen in de gaten. Zij hebben slechts drie volgelingen per gebied nodig om het te bezoedelen. Heel gevaarlijk, deze sujetten. Denk even terug aan die 12 kristallen op het bord die u onmiddellijk doen verliezen. Geloof me, u gaat ervan versteld staan hoe snel dit spel tot 12 kan tellen.

Les 15:

Bevecht de generaals in groep en overleg erg goed welke speler, hopelijk, de genadeslag toedient. De extra voordelen die hij of zij daardoor krijgt kunnen in combinatie met de vaardigheden van zijn of haar karakter nog een extra boost geven.

Les 16:

Besef dat dit spel u als het ware besluipt. Als u niet oplet gaat het er als een dief in de nacht met uw overwinning vandoor. Laat u niet in slaap wiegen door het schijnbaar controleerbare en gezapige spelverloop in de beginfase. U hebt het gevóél dat u erg goed bezig bent tot de strop rond uw nek plots wordt aangetrokken. Hárd wordt aangetrokken. Met een snok dus. Het is raadzaam alles wat er op het spelbord gebeurt heel goed in de gaten te houden. Verslapping van aandacht is niet aangewezen.

Les 17:

Hou in uw achterhoofd dat u na het doden van een generaal niet achterover kunt leunen omdat al zijn volgelingen worden verwijderd. Geen Pandemie-aanpak hier waarbij een ziekte volledig kan worden uitgeroeid en van de aardbodem verdwijnt. Hier blijven de volgelingen komen, dode generaal of niet. Het bewijs daarvan vindt u ergens aan het begin van deze bijdrage.

Les 18:

Schade oplopen moet u proberen te vermijden. Maar ik wil u geen valse hoop geven, het zal u waarschijnlijk niet lukken. U verliest dan immers actiepunten en u hebt twee beurten nodig om volledig te herstellen en weer op full force te geraken, zoals dat heet. Als u al volledig kunt genezen binnen die twee beurten, want wáár u zich bevindt bepaalt hoe snel u geneest. Schade oplopen is strompelen en tijd verliezen. En wat las u weer over tijd enkele lessen geleden?

Wees erg voorzichtig met het bekampen van de ondoden. Zij geven u nog een extra schadepunt omdat hun verschijning u als een natte vaatdoek om het hart slaat. Probeer uw beurt dus te eindigen in gebieden waarin deze leukerds zich niet ophouden.

Les 19:

Maak maximaal gebruik van de speciale vaardigheden van uw held. Probeer die, indien mogelijk, ook te koppelen aan die van uw medespelers. Dat kan een sleutelrol spelen in het behalen van de overwinning.

Les 20:

Vergeet tijdens de gevechten met de volgelingen niet te gooien met de aan die volgelingen gekoppelde gekleurde dobbelstenen. Dat is van belang. Pas het aantal dobbelstenen ook aan aan het aantal volgelingen waarmee u de strijd aangaat. Ik weet het, u zou anders willen, want dat maakt het spel makkelijker, maar het mag niet.

Les 21:

Hou er rekening mee dat u geen kaarten kunt uitwisselen met uw medespelers. Er wordt veel samenwerking van u verwacht, maar u moet ook veel dingen zelf doen. Bereid u daarop voor.

Les 22:

Voorzie een pamper of gelijkaardig incontinentiemateriaal voor als u in de late war fase terechtkomt.

Les 23:

Een slaappilletje innemen na uw sessie is geen overbodige luxe. U gaat anders de slaap niet kunnen vatten.

Les 24:

Oefenen, oefenen, oefenen, oefenen, oefenen.

Tijdens het spelen heb ik mijn medespelers ook goed geobserveerd en al snel kwam het grootste verschil met alle andere coöperatieve spellen die ik ken bovendrijven: de opeenvolging van hoeramomenten. Waar de andere coöperatieve spellen meestal één hoeramoment kennen, het moment waarop de overwinning wordt behaald, excelleert Defenders Of The Realm door de hoera- en yesss!-momenten aan elkaar te rijgen. Dat komt voor een groot stuk door de onvoorspelbaarheid van de vecht- en andere dobbelsteengerelateerde acties, die steeds latent aanwezige dode hoek van het oncontroleerbare. Zelden zo’n collectieve spanning aan tafel meegemaakt op het moment dat een speler een gevecht aangaat en zelden zo’n collectieve ontlading gezien als het lukt of ontgoocheling als het niet lukt. Niet alleen bij de gevechten met de generaals, maar ook met hun volgelingen.

Een aaneenrijging van hoeramomenten, frequente high five-jes en collectieve en oprechte steunbetuigingen bij mentale dieptepunten. Lang geleden dat ik er nog zoveel heb gezien in één uurtje speeltijd. Er is nog hoop voor deze wereld.

Daarom alleen al, beste medespeler, is Defenders Of The Realm een dot van een spel.

Dominique

 

Defenders Of The Realm

Eagle Games, 2010

Richard Launius

1 tot 4 spelers vanaf 13 jaar

90 minuten

 

Defenders Of The Realm: The Dragon Expansion (Eagle Games)

Na de Barbarian, die alleen uit een karakterkaart en een miniatuurtje bestaat, de eerste echte grote uitbreiding voor het fantastisch leuke coöperatieve spel “Defenders Of The Realm”, waarin u met 1 tot 4 spelers de held uithangt en probeert de zeer onvriendelijke creaturen Gorgutt, Balazarg, Varkolak en Sapphire – met in hun kielzog hun hulpjes orcs, ondoden, demonen en dragonkins – uit uw teergeliefde hoofdstad Monarch City te houden. Dat kunt u uiteindelijk alleen klaarspelen door hen alle vier te doden. Als u daarin slaagt wint u het spel.

Een impressie van een sessie met 3 spelers leest u later vandaag nog op deze blog.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Deze uitbreiding staat nu al in dikke, vette letters bovenaan op mijn verlanglijstje en u vertrouwt mij.

In de doos zitten 3 drakenminiaturen, nieuwe generaalkaarten, extra fiches, queestekaarten, gebeurteniskaarten, heldenkaarten en – het ergst van al – extra “darkness spreads kaarten”. Daarbovenop wordt er nog gewag gemaakt van enkele verrassingen. Als katalysator bij het opwekken van een kwijlproces kan dat tellen.

Meer details nodig? Er zit een rode draak in die elke beurt, als een soort ongeleid projectiel, over het bord scheurt en gebieden in de fik steekt (gevolgen onbekend, maar ik heb zo mijn vermoedens); er zit een zwarte draak in die uw aanvallen kan pareren en riposteert waardoor u zelf schade oploopt (Gorgutt in het kwadraat dus); er zit een groene draak in die u onder invloed van zijn giftige adem kan dwingen handkaarten af te leggen; er zit een upgrade van Sapphire in die extra krachten voor zichzelf genereert afhankelijk van het aantal draken dat zich in zijn onmiddellijke nabijheid ophoudt; er is sprake van 10 gebeurteniskaarten die zowel positieve als negatieve gevolgen kunnen hebben op het spelverloop; ook genoemd worden drie superminions van de Dark Lords, gematerialiseerd in kaartvorm, met speciale krachten die de basisvaardigheden van de minions te boven gaan en tenslotte wordt er gewag gemaakt van enkele scenario’s die het spel nog afwisselender maken. Maar het leukste is misschien wel de bijgewerkte regels voor minder dan vier spelers om de kansen op een overwinning te vergroten. Hoeft niet hoor, de euforie na onze verliespartij van gisteravond kon elke gelukservaring na eender welke gewonnen partij van eender welk spel zonder moeite doorstaan.

Als u, zoals ik, ervaring hebt opgedaan met dit spel gaat u, zoals het een goede verslaafde betaamt, alleen nog verlangen naar meer. En meer. En meer. Daar wordt met deze uitbreiding ruimschoots aan voldaan. 

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Eagle Games voorbij want:

Een spel dat al zo moeilijk te winnen is uitbreiden met een set die het nóg moeilijker te winnen maakt? Even serieus blijven hé.

Dit is geen ziplockzakuitbreiding en de prijs zal – Eagle Games heeft een reputatie hoog te houden – weer navenant zijn.

U gaat om deze uitbreiding te laten renderen het basisspel ook moeten kopen. Dat wordt een dure zaak – alles samen wordt u minstens 80 euro lichter – met als gevolg dat u andere leuke spellen moet laten liggen in Essen. Dat hebt u er niet voor over, al hebt u het gevoel dat u daarbij wel eens de vergissing van uw spellenleven zou kunnen begaan.

Tot straks.

Dominique

 

Cadwallon: City Of Thieves (Fantasy Flight Games, Dust Games, Edge Entertainment, Hazgaard Editions, Stratelibri)

Een bordspel voor 2 tot 4 spelers dat een klein uurtje duurt waarin u een zootje ongeregeld de stad Cadwallon instuurt om haar helemaal leeg te stelen. Het zootje bestaat uit 4 bendeleden die elk zo hun specifieke eigenschappen hebben, eigenschappen die u als bendeleider uiteraard goed van pas kunnen komen. Tijdens uw beurt spendeert u actiepunten waarmee u uw zootje van alles kunt laten doen waaronder het verzamelen van schatten het belangrijkste is. Het verzamelen van schatten is één, ze behouden iets heel anders want uw tegenspelers gaan er alles aan doen om ze u weer afhandig te maken.

U probeert ook uw 4 bendeleden vóór het speleinde van het spelbord te krijgen want als ze zich daarna nog op dat bord bevinden krijgt vindt u een stapeltje minpunten in uw inbrekerszak.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

U houdt van prachtig en veel spelmateriaal.

Dobbelstenen zijn uw beste vriend.

U stuurt graag de militie op uw tegenspelers af, kortom: u houdt van direct conflict.

U houdt van eenvoudige spelregels.

U hebt kinderen in de derde graad van de lagere school.

Loop vrolijk zwaaiend de stand al die uitgevers van hierboven voorbij want:

U houdt niet zo van scenariogestuurde spellen.

Frequent dobbelen is ook niet bepaald uw favoriete bezigheid.

U baalt aanzienlijk als een tegenspeler uw buitgemaakte schat van u komt wegstelen, na al die moeite die u hebt moeten doen om ze zelf te bemachtigen.

U ligt niet zo goed in uw reguliere spelgroep en dit spel geeft uw tegenspelers meer dan voldoende kansen om u, met behulp van het prachtige werkwoord samenspannen, langs alle kanten te pakken. U gaat dit spel dan ook nooit kunnen winnen.

U hebt bij dit spel het gevoel dat u een hond bent die een prachtig bot krijgt toegeworpen, alleen is al het vlees er al afgeknabbeld.

Voor de apart verkrijgbare en prachtige beschilderde miniatuurtjes moet u weer zwaar in de geldbeugel tasten. Het feit dat ze niet gewoon in de doos zitten is voor u al een afknapper van formaat. U houdt niet van geldklopperij.

U hebt traumatische ervaringen met het vorige spel dat zich in de stad Cadwallon afspeelde: Arcana. U hebben ze geen twee keer bij uw pietje.

Tot morgen.

Dominique

 

Luna (Hall Games)

Maanpriesteres zoekt opvolgster, dat is in een notendop de premisse van Luna. Die opvolgster bent u natuurlijk, maar daarvoor moet u eerst wel in duel gaan met 2 of 3 geslachtsgenoten. Dit, heren, is een ladies night.

Dat duel is een voornamelijk mobiele bedoening waarbij u zichzelf verplaatst op de 7 eilanden die het centrale tempeleiland omringen. De bedoeling van die verplaatsingen is het verzamelen van invloedpunten. Dat kan als u zich op het juiste moment op de juiste plaats bevindt. U moet ook uw met Yves Rocher handcrème behandelde grijpertjes uit de mouwen steken door het bouwen van altaren en tempelonderdelen. Samenvouwen moet u die handjes soms ook. Om te bidden. U moet ook bevallige novices om u heen verzamelen om de priesters te behagen. Seksueel grensoverschrijdend gedrag, niets is de bordspellenwereld vreemd.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Het horen vallen van de naam Stefan Feld is tegenwoordig al voldoende om hun hart sneller te doen slaan.

Een variabel spelbord en variabele startopstellingen garanderen u dat elke sessie weer anders zal zijn.

Zich verplaatsen betekent meestal ook ergens in de weg gaan staan en dat soort interactiviteit spreekt u helemaal aan.

U hebt het gevoel, veelspeler zijnde, dat dit echt iets voor u is. Geen familiespel dit en dus een uitdaging Grand Cru voor u en uw hardcore spelersgroep.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Hall Games voorbij want:

Thema: nul komma nul.

We mogen dan wel met priesteressen te doen hebben, de eerste visuele kennismaking met het spel is niet bepaald liefde op het eerste gezicht. Hier gaat u geen indruk mee kunnen maken op uw keukentafel.

Als u wint wordt er op uw naamkaartje “Luna” geschreven. U vraagt zich af of dat wel goed is voor uw imago.

Als u de puzzelstukjes van wat tot nu toe geweten is bij elkaar legt bekruipt u het ongemakkelijke gevoel dat u hier te maken hebt met Pinguin op steroïden.

Een Ladies Night? U hebt nog nachtmerries van die keer dat u op maandagavond de Kinepolis in Hasselt niet binnenmocht omdat het ladies only was. Dat ze het dan ook maar zelf oplossen in dit spel.

U kunt zich niet van de indruk ontdoen dat u hier met een erg abstracte boreling te maken hebt en abstracte spellen zijn geen spek voor uw bek, Feld aan het fornuis of niet.

U hebt, als u afgaat op de beelden die momenteel op het internet circuleren, stellig de indruk dat dit een friemelspel is. Kleine fiches en pionnetjes die moeten gemanipuleerd worden, dat ziet u helemaal niet zitten. Tenzij u over Yves Rocher handjes beschikt natuurlijk.

U hebt ook het vage vermoeden dat tussen de eilanden waarop dit spel zich afspeelt regelmatig het monster analysis paralysis gaat opduiken. U krijgt teveel mogelijkheden aangeboden tijdens uw beurt, zoveel zelfs dat ze amper op de overzichtskaartjes passen. Dát, gecombineerd met het abstracte karakter van dit spel, het feit dat een minimumduur van 90 minuten wordt aangegeven en uw diepe haatgevoelens ten aanzien van beurtanalisten heeft als resultaat dat u dit links laat liggen.

Tot morgen.

Dominique

 

King Of Tokyo (IELLO)

Een dobbelspel voor 2 tot 6 spelers waarin u monsterlijke en gigantische mutanten tot leven wekt met als enige doel andere mutanten de strot af te bijten en vervolgens met uw grote poten Tokyo te nivelleren tot een oppervlak dat kan wedijveren met de gladheid van een biljartlaken.

Al dobbelend – 3 pogingen met 6 dobbelstenen krijgt u – kunt u vechten, energie opladen, uzelf helen en met uw waterpas in de aanslag aan dat biljartlaken van hierboven werken. Met opgespaarde energie kunt u extra kaarten kopen die leuke dingen doen zoals een extra hoofd laten groeien, beschermende borstplaten creëren en dodelijke stralen afvuren.

Bestel bij Leenbakker alvast een nieuwe keukentafel.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Eindelijk nog eens een dobbelspel dat zichzelf niet te serieus neemt.

Godzilla – de eerste – is nog altijd uw favoriete film en elke kans die u geboden wordt om, tussendoor vechtend met andere monsters, een wereldstad te vernietigen grijpt u met beide voorpoten aan.

Creaties van de man die de wereld Magic The Gathering schonk mogen er bij u zonder voorbehoud in.

Van Roll Through The Ages naar Roll Alles Kapot? Op één avond? Graag!

U hebt jongens in huis die 8 jaar zijn of ouder en hier gaat u, zonder risico op partnergemor, écht mee kunnen thuiskomen.

Monsters Menace America duurt u een beetje te lang. U bent al een tijdje op zoek naar een korter alternatief.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van IELLO voorbij want:

Richard Garfield, u hebt hem nog steeds niet vergeven wat hij u met Roborally en Rocketville heeft aangedaan.

Het is en blijft een dobbelspel, wat gelijkstaat met veel meer geluk dan u gemiddeld kunt verdragen in een spel, ook al duurt uw lijdensweg slechts 30 minuten.

Het lijkt op een dobbelspel zoals u er de laatste tijd al zoveel door uw strot hebt geramd gekregen. Drie keer gooien, de beste steentjes overhouden en daar dan iets mee doen? Tja..

U wint als u als eerste 20 vernietigingspunten hebt verzameld. Dat is erg leuk, maar u wint ook als u als enige monster overblijft. Dat betekent dat er spelersuitval is en dat er, als u met z’n zessen speelt, mogelijk vier zijn die met een wazige en afwezige blik naar het speeloppervlak zitten te staren terwijl het overblijvende tweetal de tijd van hun leven beleeft. En dat vindt u dan weer niet leuk want u zou wel eens één van die vier kunnen zijn.

Geef uzelf nog even de tijd om een definitieve beslissing te nemen want:

Er zijn nog enkele details waarvan u nog niets weet. Die monsters bijvoorbeeld, zijn die van plastic en zo ja, welke monsters zijn dat dan en hoe groot en hoe mooi zijn ze?

Dat draften waarvan sprake in de beschrijving van de uitgever, wat houdt dat in? Hoe gaat dat? Is dat leuk?

Een dobbelspel dat 30 minuten duurt en mogelijk bestaat uit een set van 6 dobbelstenen, een stapeltje actiekaarten en – mogelijk – enkele plastic monsters, hoe goot is dat? Is dat iets dat makkelijk mee op reis kan in 2011?

Tot morgen.

Dominique

 

K2 (Rebel.pl)

Een aan een Pools brein ontsproten kaartgestuurd bordspel voor 1 tot 5 spelers waarbij u met 2 bergbeklimmers probeert als eerste, na de top van de legendarische K2 te hebben bereikt, uw uitvalsbasis in een plaatselijk dorpje aan te doen.

Ik weet niet of u al eens in de buurt van de K2 bent geweest. Hij is 8611 meter hoog en staat vrij onbeweeglijk op de wereld neer te kijken in het Karakoramgebergte in de Himalaya. Misschien stond u er al eens op en bent u blij dat u het nog kunt navertellen, want wat men u daar voor de voeten gooit is niet niks: sneeuwstormen, extreme koude, zuurstoftekort, verraderlijke rotskloven, moeilijk begaanbare paden en onvoorspelbare weersomstandigheden zijn maar enkele ongemakken waarmee u daar te maken krijgt. Daarbovenop vatten u en uw tegenspelers de klim aan in hartje winter, iets wat niemand u ooit heeft voorgedaan en wat ongeveer gelijkstaat met een zwempartijtje in een Piranharijk riviertje terwijl u uw maandstonden hebt. Samengevat: u bent een volslagen idioot.

Reserveer snel uw plaats in de wachtrij want:

Het beklimmen van bergen is een thema dat niet zo dikwijls uw keukentafel passeert.

Het is een, weliswaar trage, race en u houdt van racespellen, ook als u bergop moet.

Het spelbord is dubbelzijdig bedrukt met een moeilijke en een gemakkelijke route, al moet u zich ook geen illusies maken over deze laatste. Ook de kaartensets worden aangepast aan de moeilijkheidsgraad die u kiest, zijnde winter of zomer. U hebt een zwak voor dubbel bespeelbare spelborden en bordspellen met een aanpasbare moeilijkheidsgraad. Dat zit dus helemaal goed.

Alle verschrikkingen die hierboven staan vermeld zitten erin en u ziet ze stuk voor stuk helemaal zitten, zeker als ze de richting van uw tegenspelers komen uitgedenderd.

Elke speler beschikt voor zijn acties over identiek hetzelfde kaartendeck. U bent voor gelijke kansen en dat zit dus helemaal goed.

U kunt ook solo aan de slag.

U mag lekker met z’n tweeën in een tent.

U kunt een beetje anticiperen op het slechte weer, speltechnisch het meest te duchten onderdeel. U wordt dus niet helemaal aan uw lot over gelaten. U blijft immers verbinding houden met de plaatselijke Frank Deboosere of Gerrit Hiemstra.

U kunt uw vinger er niet direct opleggen maar dit spel hééft iets.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Reben.pl voorbij want:

De K2 staat erom bekend 1 dode te eisen op elke 4 klimmers. Hij draagt de bijnaam Killer Mountain. Als u voor uzelf even de rekening maakt – stel: u begint hier met z’n vieren of vijven aan – wordt het u toch een beetje klam om het hart.

Het weer in dit spel kan zodanig slecht zijn dat u het loodje legt. Dat zou kunnen betekenen dat u in dit spel eruit kunt liggen vooraleer het afgelopen is. Dat vindt u niet leuk.

U moet niet alleen die berg op, u moet ook weer naar beneden. U kunt zich niet van het gevoel ontdoen dat het bereiken van de top meer voldoening geeft dan het weer binnenschuifelen van dat kleine dorpje in de vallei waar het allemaal begon. U vreest ervoor dat het tweede spelgedeelte dezelfde opwinding genereert als een langzaam leeglopende, verweerde ballon.

Tot morgen.

Dominique

 

Alhambra: The Card Game – Netherlands / Belgium (Queen Games)

Een kaartspel voor 2 tot 6 spelers waarin u door het kopen van gebouwen punten scoort. Het kopen van het door u gewenste gebouw moet met de daaraan gelinkte munt. U scoort punten door van een bepaalde soort gebouwen het meeste in voorraad te hebben.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

U bent Nederlander of Belg en u moet alles wat spelmatig aan deze regio’s kan worden gelinkt gewoon hébben. Verder houdt u van kaartspellen tout court en Alhambra: The Card Game valt wonderwel onder die categorie.

U wilt uw kinderen, die u met alle geweld in de spellenwereld wilt introduceren, een opstapje geven naar Alhambra.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Queen Games voorbij want:

De regels zijn eenvoudiger dan die van mama Alhambra. Nóg eenvoudiger? U hebt het gevoel dat men u bij Queen niet serieus neemt.

De muurtjes zijn niet meer van de partij en dat was nu net het leukste onderdeel van mama.

U deinst als in een reflex terug als u de volgende quotes van de uitgever leest – ik vertaal even: “Eindelijk gearriveerd” en “Plezier gegarandeerd”

U herinnert zich nog erg goed wat deze uitgeverij met Flandern 1302 op u heeft durven loslaten en daar bent u nog altijd niet van bekomen.

U ziet niet in hoe deze variant het origineel in speelplezier kan overtreffen en u hebt al genoeg grote en kleine dozen met de letters Alhambra erop in uw spellenkast staan. Dit is speltechnisch trouwens een exacte kopie van “Stimmt so!”, de mama van Alhambra en dus de grootmoeder van dit spel. U hebt dus al lang door dat u hier te maken hebt met een downgrade in plaats van een upgrade.

Tot morgen.

Dominique

 

Asara (Ravensburger)

Een bordspel waarin u met 2 tot 4 spelers onbevreesd de architecturale hoogbouw van het nader genoemd continent Asara opzoekt, daarbij gebruik makend van al het materiaal waarop uw verweerde handen beslag op kunnen leggen vooraleer uw tegenspelers dat kunnen doen. Het land der 1000 torens wordt Asara genoemd. Er is dus werk aan de winkel.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

U bent een Kramer-Kiesling adept en u bent ondertussen al zo geconditioneerd door de heerschappen dat u zich blind elke doos aanschaft waarop hun naam staat afgedrukt, ongeacht de grootte van het lettertype.

De eerste gegevens over dit spel wijzen in de richting van een familiespel en die hebt u toevallig toch niet zeker?

U bent een liefhebber van tactische spellen die onder het uurtje kunnen worden afgehandeld.

Het spel is naar verluidt innoverend door het feit dat u uw uitgespeelde actiekaarten alleen kunt activeren als u “volgt”, wat wil zeggen dat u actiekaarten van dezelfde kleur moet uitspelen als de actiekaarten die reeds op het bord liggen. Zes kleuren zijn er in het spel. Dat biedt mogelijkheden, maar toch. U moet rekening houden met verliesbeurten.

Bruno Faidutti was helemaal weg van het prototype en zijn smaak voor spellen heeft nogal wat overeenkomsten met de uwe. Hij gebruikt in zijn beschrijving van zijn ervaringen met het prototype trouwens de termen intens, diep, onverbiddelijk. Dat zijn woorden die u als muziek in de oren klinken.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Ravensburger voorbij want:

Uw spellenkast puilt uit van spellen waarin kranen en hoogtewerkers een centrale rol spelen en u bent het thema een beetje beu, K2-fan of niet.

Innoverend? Kleuren volgen doet u al jaren in de meest uiteenlopende slagenspellen.

Het woord onverbiddelijk heeft in de spellenwereld de volgende betekenis: één fout en je bent gezien. Voor zoiets is op uw speeltafel geen plaats. U wilt meedoen voor de overwinning tot op het einde, of tenminste het gevoel hebben dat u nog meedoet.

Worker placement: u bent dat speltechnisch gegeven kotsbeu, ook al gebeurt het hier met kaarten en niet met houten mannetjes.

Ravensburger heeft u al een tijdje niet echt meer kunnen verrassen. U hebt het gevoel dat het dit keer niet anders zal zijn.

Tot morgen.

Dominique

 

De Vulgari Eloquentia (Giochix.it / Homo Musicus / Le Joueur / Lookout Games / Matagot / Z-Man Games)

Een bordspel voor 2 tot 5 spelers waarin u, beginnend als handelaar, het Italië van de late middeleeuwen doorkruist en tijdens elke beurt 5 actiepunten mag spenderen aan allerlei handelingen, als daar zijn: uw algemene talenkennis bijspijkeren, het lezen en verzamelen van belangrijke manuscripten, het verhogen van uw sociale status en het verkopen van goederen. Dat allemaal met of zonder ondersteuning van edelen, politici, abten en amanuenses. Uiteindelijk kristalliseert uw overwinning zich uit uit de algemene bijdrage die u uiteindelijk hebt geleverd aan het introduceren en verspreiden van de Italiaanse volkstaal, ten koste van het toen in voege zijnde Latijn.

Reserveer alvast een plaats in de wachtrij want:

Die titel alleen al.

Als thema kan dit tellen. Dit kan gerust bij in uw boekenkast. De ruggetjes van uw zorgvuldig opgebouwde Master Print collectie kunnen hier zelfs collectief niet tegenop. U kunt nu eindelijk uw niet spelende vrienden, die zich maar blijven verbazen over uw in hun ogen kinderlijke hobby, proberen te overtuigen van het feit dat spelletjes spelen ook een intellectuele, volwassen component heeft. Deze titel zal, vermomd als boek, dan ook de aandacht trekken van uw bezoekers waarna u ze aan tafel plat slaat met het grote intellectuele genot dat dit spel te bieden heeft.

De 5 monniken en kardinalen in het spel hebben elk zo hun eigen karaktertrekken en de daaraan gekoppelde voordelen. De seksueel getinte grappen die hierover tijdens het spel heen en weer zullen worden gepingpongd neemt u er met de glimlach bij.

Tijdens het spel kunt u uzelf opwaarderen van handelaar tot monnik en zelfs kardinaal of paus, al kan – gezien de recente seksschandalen binnen de katholieke kerk – worden betwist of “opwaarderen” hier wel de juiste woordkeuze is. Als u voor dat opwaarderen terugdeinst kunt u gewoon handelaar blijven. Uw stagnatie zal uw overwinning niet hypothekeren.

U reist graag en tijdens dit spel mag u dat doen door het Italië van de late middeleeuwen, met een grote bewegingsvrijheid. Hebt u het bijvoorbeeld niet zo voor de kerk kunt u alle locaties die daarnaar ruiken, kloosters bijvoorbeeld, links laten liggen. De locaties waar u halt houdt bepalen de acties die u tijdens uw beurt kunt doen.

De spelregels klokken nog net af binnen de door u opgelegde grens van 10 pagina ’ s.

U bent een onvoorwaardelijke fan van Dante Alighieri, op wiens gelijknamige werk dit bordspel is gebaseerd.

Loop vrolijk de stand van Giochix.it en al die andere uitgevers voorbij want:

U haat als bordspel vermomde kaartspellen.

U hebt hier te maken met de auteur van Siena, en uw kennismaking daarmee was geen onverdeeld succes.

U koopt alleen Nederlandstalige spellen en de vertaling van deze luidt: Over De Welbespraaktheid In De Volkstaal. Dát naslagwerk wilt u dan weer niet in uw boekenkast.

Tot morgen.

Dominique

 

Railways Of The World: The Card Game (Eagle Games)

Een kaartspel voor 2 tot 4 spelers waarin je door het uitbouwen van spoorverbindingen tussen steden en het leveren van goederen tussen die steden punten scoort.

Ik heb dit spel ondertussen kunnen spelen en ik moet zeggen, beste medespeler: het speelt als een trein! Het is snel uitgelegd en al even snel opgezet, het speelt ook snel, u wordt voortdurend voor verscheurende keuzes geplaatst, meer dan één spoorlijn leidt naar de overwinning en u wordt getrakteerd op een spannende eindtelling.

Reserveer dus alvast uw plaats in de wachtrij want:

U bent één van de weinigen bij wie treinspellen nog niet de strot uitkomen.

U bent liefhebber van het korte werk. Kort betekent voor u: minder dan een uurtje.

U bent al een tijdje op zoek naar de Heilige Graal die zich halfweg tussen Age Of Steam en Ticket To Ride bevindt. U hebt een vaag vermoeden dat dit de missing link wel eens zou kunnen zijn. Ik kan u zelfs nu al geruststellen: u hebt hem gevonden.

U bouwt graag iets uit op een maagdelijk tafelblad en u vindt het enig dat er na elk spel weer een ander patroon van spoorlijnen op dat tafelblad is verschenen.

U hebt een zwak voor plastic stoomlocomotiefjes.

U vindt het leuk om het moment waarop de eindhalte wordt bereikt te bespoedigen of te vertragen.

U houdt zich regelmatig op in het niet-(veel)spelersmilieu en u bent voortdurend op zoek naar hulpmiddelen om deze onwetenden het licht te laten zien.

U levert graag goederen af en krijgt daar graag punten voor.

U vindt het niet erg tegenspelers mee te laten profiteren van uw leveringen.

U houdt van hoge scores.

U neemt graag spellen mee op reis.

U houdt van tactiek én strategie in één spel.

U wint graag meerdere keren op een avond.

U krijgt chronische hoofdpijn van Age Of Steam.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Eagle Games voorbij want:

U kon niet wachten tot Spiel en u hebt het spel ondertussen al in uw spellenkast staan.

U bent nogal klein behuisd en uw tafeltje is niet groot genoeg om al die kaarten te kunnen herbergen, toch zeker niet naarmate het eindspel nadert. En dat eindspel zou u toch graag willen aansnijden op uw keukentafel.

U speelt voornamelijk bij kunstlicht.

U houdt niet van een onhandig scorebord dat eigenlijk teveel plaats inneemt en u vindt het niet kunnen dat u daarvoor weer alternatieven in uw reserveonderdelenkast moet gaan zoeken.

U vermoedt dat de tweepersoonssessies – sessies waar ú zich voornamelijk mee bezighoudt – minder leuk gaan zijn dan die met drie of vier.

Ondanks de kleine doos met redelijk goedkope inhoud maakt Eagle Games zijn naam van dure vogel weer helemaal waar. Rond de 30 euro moet u neertellen voor dit veredelde kaartspelletje.

Tot morgen.

Dominique