Biblios (IELLO)

Dit is een kaartspel voor 2 tot 4 spelers waarbij u als middeleeuwse abt probeert een gerenommeerd scriptorium op te bouwen en te onderhouden. Dat betekent dat u niet alleen voor gekwalificeerd personeel moet zorgen, maar ook dat u dat gekwalificeerd personeel moet voorzien van alles wat ze nodig hebben om uw bibliotheek van prachtige boeken te voorzien. U financiert dit alles met goud dat u mondjesmaat door de bisschop wordt toegeschoven.

Reserveer alvast uw volgnummer in de wachtrij want:

Dit is een heruitgave van “Scriptorium / Scripts And Scribes” en u hebt mijn spelbespreking op 22 maart 2008 van dit prachtige spel gelezen. U weet ook dat er aan een visuele facelift wordt gewerkt. Er kan u dus weinig gebeuren.

U houdt van spellen met twee aktes, die totaal van elkaar verschillen maar onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

U staat graag onder druk, want in de eerste akte moet u de basis leggen van uw overwinning die de tweede akte afsluit.

U hebt een zwak voor een eenvoudig regelwerk.

U houdt van spellen met unieke en originele spelsystemen.

U doet graag schenkingen, zowel aan uzelf als aan anderen, en u hebt er geen enkele moeite mee dat dit proces u confronteert met gi-gan-ti-sche dilemma’s.

U houdt van spellen waarin u over redelijk wat informatie beschikt aangaande de inhoud van de voorraadkisten van uw tegenspelers, maar net niet voldoende om er helemaal uw voordeel mee te doen.

U houdt van interactieve kaartspellen.

U vindt een vleugje onzekerheid bij het startschot lekker spannend.

U neemt graag dezelfde avond nog revanche.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van IELLO voorbij want:

U vreest dat de grote meeneembaarheid van het origineel bij de nieuwe editie wel eens verloren zou kunnen gaan.

U hecht veel belang aan de samenhang tussen thema en spelsysteem en die samenhang is hier ver te zoeken.

U hebt het een beetje gehad met middeleeuwse kloosters, vooral sedert uw confrontatie met Monastery.

U haat kaartspellen tout court.

Tot morgen.

Dominique

 

Fabula (Asmodée / Libellud)

Een kaartspel voor 3 tot 8 spelers waarin u, in de juiste richting geduwd door de Verteller, probeert in zijn of haar verhaal een prominente rol te spelen zodat u punten scoort en uiteindelijk – eigenlijk een formaliteit voor u – wint.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

U ben verliefd op Dixit en Fabula gaat graag met u dezelfde kant op.

U barst van de fantasie, u kunt het goed uitleggen en dus maakt u zich sterk dat u dit spel wel eens meer dan gemiddeld zou kunnen winnen.

U kruipt graag in de huid van feeën, draken, wolven, prinsen, elfen, heksen en ander fictief volk dat u in sprookjes al eens tegen het lijf loopt.

U bent een perfecte ouder en vertelt uw kinderen verhaaltjes voor het slapengaan, een ideale voedingsbodem voor het aanscherpen van de vaardigheden die in dit spel van u worden verwacht.

U houdt van sfeervol samenzijn en u bent nu al volop bezig de ideale decorattributen uit te zoeken die de Fabula-ervaring nóg feeërieker kunnen maken.

U houdt van prachtig geïllustreerde speelkaarten.

U houdt van spellen die geschikt zijn voor grotere groepen.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Asmodée / Libellud voorbij want:

U vreest voor één der meest te vrezen fenomenen in de spellenwereld, een fenomeen dat u sinds uw kennismaking met Dixit niet vreemd is: beperkte herspeelbaarheid.

U houdt er niet van als een andere speler – in dit geval de verteller – gaat bepalen of u punten scoort of niet.

U hebt “Es War Einmal..” al in uw spellenkast staan.

Tot morgen.

Dominique

Gosu (Moonster Games)

Een kruising tussen het monster Magic The Gathering en het monster Race For The Galaxy, waarbij u door het uitspelen van kaarten een legertje goblins samenstelt. Die goblins kunt u tijdens uw beurt activeren zodat ze voor u leuke dingen gaan doen. Die leuke dingen kaderen allemaal in de realisatie van uw hoger doel: als eerste drie veldslagen winnen, waarna u een soort oerkreet slaakt en met wat meeval de schouders van uw tegenstanders op mag.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Een kruising tussen Magic The Gathering en Race For The Galaxy? U bent nu al uw routeplanner naar Essen aan het bestuderen en alles wat hieronder volgt kan u verder geen barst meer schelen.

U houdt van killercombo’s en in dit spel zijn ze naar het schijnt schier eindeloos in voorraad.

U geniet van een spel dat vele sessies nodig heeft om het tenvolle te doorgronden.

Dit klokt af op 30 tot 45 minuten en u krijgt dus ruimschoots de tijd voor een revanche.

U houdt van een flinke portie handkaartenmanagement op het scherp van de snee.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Moonster Games voorbij want:

U hebt Race For The Galaxy al en u vreest voor een lawine aan uitbreidingen, met als gevolg een grote privé-schuldenberg.

U houdt het graag sober en de kaarten in kwestie zijn nogal kleurrijk en overdadig geïllustreerd.

U houdt er niet van voortdurend bij uw tegenspelers te moeten gaan kijken hoe zij er voorstaan om van daaruit uw acties te plannen. Dat geeft, zeker in dit spel, bij 3 en 4 spelers problemen. U bent toch liever op uzelf bezig.

U moet, in tegenstelling tot wat het relatief korte regelwerk doet vermoeden, een steile leercurve nemen wil u dit spel ten volle in de vingers krijgenen u hebt daar de tijd niet voor.

Door de vele keuzemogelijkheden tijdens uw beurt, waarvan u toch de meest productieve wil selecteren, is er sprake van lange wachttijden. Wachttijden die naar verluidt in de eerste kennismakingsspelletjes kunnen oplopen tot meer dan 2 uur. U haat lange wachttijden.

Bakutos, Ozekis, Heroes: u moet daar allemaal toch eens goed mee lachen. Zoiets komt bij u niet op tafel.

U voelt nu al aan uw water dat de “hahaha, zelopenerweerallemaalmetopenogenin-marketeers” u onder een lawine van spin-offs gaan bedelven, als daar zijn: de elfen, de barbaren, de dwergen, de halflingen, de orks, de hagedismannen, de giganten, de tovenaars, de genezers en de trollen.

Tot morgen.

Dominique

 

The Resistance (Indie Boards & Cards)

Een semi-coöoperatief spel voor 5 tot 10 spelers waarin u tot één van twee kampen behoort die elk het spel winnend proberen af te sluiten. Die twee kampen zijn Het Verzet en Het Keizerrijk. Het Verzet probeert Het Keizerrijk op de knieën te krijgen door cruciale militaire basissen te vernietigen, Het Keizerrijk probeert dit door infiltratie in het Verzet te verhinderen. Uiteraard houdt iedereen zijn ware aard zo goed en zo lang mogelijk verborgen.

Interessant: de verzetstrijders tasten over de identiteit van hun collega’s rebellen in het duister, de imperialisten weten hun kameraadjes allemaal zitten.

Tijdens een beurt selecteert de verzetsleider van dienst enkele rebellen voor het uitvoeren van zijn snode plannen. Het aantal deelnemers aan de missie is afhankelijk van zwaarte van die missie. Aan de definitieve selectie gaat een uitgebreide discussie met alle spelers vooraf, waarbij de infiltranten van het Keizerrijk proberen mee in het team te geraken om de hele actie te doen mislukken en de rebellen uiteraard proberen de infiltranten buiten het team te houden. Als de discussie geen “GOGOGO!“ oplevert voor het door de verzetsleider voorgestelde team wordt de volgende speler in uurwijzerzin de nieuwe leider en kan die een nieuwe poging wagen. Komt men uiteindelijk toch tot een consensus over het team maken de leden die geselecteerd werden door het gedekt uitspelen van een succes- of mislukkingkaart duidelijk of ze willen dat de actie slaagt of niet. De rebellen moeten de succeskaart spelen, de infiltranten kunnen kiezen tussen succes of mislukking. De kaarten worden op Battlestar Galacticaanse wijze geschud en vervolgens aan iedereen getoond. Het gevolg, beste medespeler, laat zich raden. Daar hoeft echt geen tekening bij.

De partij die als eerste drie succeservaringen boekt (basis vernietigd voor de rebellen of aanslag gesaboteerd voor de imperialisten) wint.

Eerder als print & play versie verschenen, maar nu opgewaardeerd naar een mooiere koopversie.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

U houdt van het spel “De Weerwolven Van Wakkerdam”, maar u wilt nu ook eens echt meedoen in plaats van altijd te moeten modereren. Meer zelfs: een moderator is in dit spel niet nodig.

U bent het beu om tijdens uw sessies van “De Weerwolven Van Wakkerdam” altijd weer als eerste uit het spel geknikkerd te worden, waardoor u in uw reguliere spellengroep consequent met de roepnaam “muurbloempje“ wordt aangesproken. Niet zo in The Resistance. U mag, tot groot ongenoegen van uw medespelers, blijven meedoen tot het bittere einde.

U houdt van spellen met eenvoudige regels die snel uit te leggen zijn, ook aan niet-veelspelers.

U houdt van spellen waarin interactieve elementen zoals verdachtmakingen, mist spuien, liegen, bedriegen, manipulatie, psychologische oorlogvoering en de uitdrukking “geen commentaar” de centrale speltechnische componenten zijn.

U bent een fan van Star Wars, een universum waarop dit spel duidelijk is gebaseerd.

Uw reguliere spellenvriendengroep is nogal uitgebreid en u bent steeds op zoek naar spellen die grote groepen spelers aankunnen.

Het Verzet moet aanzienlijk meer moeite doen om te winnen dan de infiltranten van Het Keizerrijk. Er is dus sprake van disbalans, maar daardoor wordt een winnende touchdown van Het Verzet wel een erg orgastische ervaring waarnaar het echt wel uitkijken is. U bent er helemaal klaar voor.

U kijkt nu al uit naar de momenten waarop in dit spel de stand 2-2 is en een ultieme missie het verschil moet maken. U geraakt al opgewonden als u er alleen maar aan denkt.

In de Essenversie wordt standaard een uitbreiding meegeleverd die het spel nóg interessanter en uitdagender maakt.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Indie Boards & Cards voorbij want:

Met minder dan 5 spelers aan tafel moet u hier niet aan beginnen.

U bent niet zo voor spellen waarin manipulatieve vaardigheden een belangrijke rol spelen. Caylus is meer uw ding.

U houdt van zorgvuldig uitgebalanceerde spellen waarin iedereen evenveel kans maakt op de overwinning. U beseft dat u voor zoiets hier niet moet aankloppen.

De muren van uw rijhuis of appartement hebben een dikte die vergelijkbaar is met die van het karton waarvan de spellendozen in uw spellenrek zijn gemaakt. U gaat derhalve worden aangeklaagd voor nachtlawaai en daar zit u echt niet op te wachten.

Tot morgen.

Dominique

　

Forbidden Island (Gamewright / Schmidt Spiele)

Een coöperatief spel voor 2 tot 4 spelers waarin u als lid van een expeditie op een zinkend eiland op zoek gaat naar vier artefacten die u, na intensief samenwerken en het maximaal benutten van uw persoonlijke eigenschappen probeert te bergen, ze vervolgens samenbrengt op het verzamelpunt alwaar de helikopter geparkeerd staat, om er daarna samen winnend mee weg te vliegen.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Dit is Pandemic voor beginners – van dezelfde auteur trouwens – en u ziet het helemaal zitten om, altruïstisch als u bent, dit spel te gebruiken om nieuwelingen in het coöperatieve genre over de streep te trekken.

Zowel de verpakking als de inhoud zien er geweldig uit, het spel neemt relatief weinig plaats in en daarbij komt nog – zoals Arne van Spinli tijdens een sessie terecht opmerkte – dat dit spel zichzelf opruimt tijdens het spelen. U bespaart dus tijd, wat in de jachtige tijden waarin wij leven van onschatbare waarde is.

U hebt kinderen en dit spel gaat ze eindelijk eens leren samenwerken in plaats van elkaar de haren uit te trekken.

U houdt ervan een coöperatief spel te spelen dat moeilijk te winnen is. U gaat dan ook niet voort op de volgende regel in mijn bespreking van 6 juni 2010: “Ik heb het gevoel dat we in Forbidden Island meer vingers krijgen toebedeeld om in de lekkende gaten te stoppen dan in Pandemic. De kans op slagen is op het eerste gezicht groter.” Deze bewering houdt, gezien de vloed aan verdrinkingsdoden die we sindsdien op standje normaal te verwerken hebben gekregen, geen enkele steek meer.

U vindt het heerlijk om een blikken doosdeksel in reliëf te strelen.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Schmidt Spiele voorbij want:

U hebt uw buik ondertussen vol van al dat coöperatieve gedoe waarbij u altijd weer moet luisteren naar de leider van dienst. U wilt eindelijk nog eens solo over de finish, maakt niet uit welke.

Het is en blijft Pandemic light, U hebt Pandemic al in de kast staan en een andere setting alleen gaat u echt niet over de streep trekken.

U geeft de voorkeur aan uniformiteit in uw spellenkasten en de blikken en in afmetingen afwijkende doos gaat vloeken met de rest van uw zorgvuldig opgebouwde overzichtelijkheid.

Tot morgen.

Dominique

 

7 Wonders (Repos Production)

Een kaartspel voor 3 tot 7 spelers waarbij u door het uitspelen van kaarten die u draftgewijs op hand bekomt een beschaving uit de grond stampt met als enige doel op het einde van het spel daarin het succesvolst te zijn en dus de meeste punten te hebben gescoord.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Een hele beschaving uit de grond stampen in 30 minuten, dat is mooi meegenomen. En binnen die tijdspanne zult u de spelende mensheid eens tonen hoe het wél moet.

U bent helemaal in voor de speltechnische discipline draften en voor kaartspellen tout court. En u gaat al helemaal likkebaarden bij het vernemen van het feit dat dit spel met z’n zevenen kan zonder dat de speelduur proportioneel toeneemt.

U vindt het leuk dat de spelers links en rechts van u interactief kunnen worden benaderd. U kunt immers grondstoffen van hen bekomen en bij de eindtelling wordt uw militaire score bepaald in verhouding tot die van hen.

U houdt van korte en krachtige optimalisatiespellen.

U hebt ook al wat prospectie gedaan op het internet en een grote meerderheid van de geschreven spelervaringen die hierover de ronde doen zijn erg lovend. U gaat dus nu al uit van een betrouwbare en veilige aankoop.

U bent een Belgische unionistische chauvinist en u maakt er een erezaak van alle spellen van Belgische uitgeverijen in uw bezit te krijgen.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Repos Production voorbij want:

U ziet een hype al van heel ver aankomen en loopt er vervolgens in een grote boog omheen.

Een degelijk beschavingsontwikkelingsspel in 30 minuten? U gelooft er geen barst van.

U hebt Fairy Tale (Yuhodo Inc. / Z- Man Games) al in de kast staan en ziet, buiten het thematische onderscheid, de meerwaarde van 7 Wonders niet in.

U haat het als u heel goed moet opletten wat uw tegenstanders doen – vooral uw linker- en rechterbuur moet u goed observeren – en het schuim staat u al helemaal op de lippen als blijkt dat het letterlijk aflezen van wat zij voor zich open hebben liggen erg moeilijk is.

Uw speeltafel is te klein voor al dat kaartgeweld.

U gruwt van een nodeloos ingewikkelde en geforceerd aandoende eindtelling, die bijna even lang duurt als het spel zelf. Intensief tellen, dat doet u wel op het einde van de maand.

U gaat liever voor het echte werk en hebt uw zinnen gezet op “Civilization: The Boardgame” van Fantasy Flight Games. 7 Wonders is voor watjes.

Die meerderheid aan lovende kritieken op het internet impliceert dat er ook een minderheid aan niet lovende kritieken is en uit ervaring hebt u geleerd om die eerst te lezen alvorens vrolijk mee te deinen op de golven van een hype. U hebt ondertussen dan ook al lang uw conclusies getrokken: uw geldbeugel blijft dicht.

Tot morgen.

Dominique

Grimoire (Japon Brand / One Draw)

Een kaartspel uit Japan voor 2 tot 4 spelers waarbij u door het lanceren van toverspreuken uit uw toverboek schatten en volgelingen verzamelt met als enige doel op het einde van het spel, dat zich ongeveer na een 30-tal minuten aandient, het meeste punten te behalen. Wanneer u aan de beurt komt wordt niet bepaald door uurwijzerzinnen maar door de kracht van de toverspreuk die u uitspreekt. Hoe minder krachtig, hoe eerder u aan zet bent en hoe eerder u een kaart uit de uitlage (aantal kaarten = aantal spelers + 1 gedekt, deze laatste voor de gelukzoekers onder ons) kunt kiezen. Het aantal toverspreuken waarover u beschikt en hun sterkte verhoogt ook bij elke spelronde. Zodra een speler tien schatkaarten of volgelingen heeft verzameld eindigt het spel.

Inschatten wat uw tegenstanders van plan zijn – wie wil welke kaart en vooral tegen welke prijs? – en het creëren van punten- en extra voordelen genererende combos is van levensbelang wilt u dit spel winnen.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

U gaat hier binnenkort de volledige spelbespreking lezen en u gaat helemaal verkocht zijn.

U houdt van korte spellen met een beetje diepgang en veel interactie waarin het goed inschatten van uw tegenspelers een belangrijke rol speelt.

U vindt het heerlijk een korte en overzichtelijke handleiding te lezen die u toelaat het spel binnen de 5 minuten aan uw medespelers uit te leggen.

U maakt graag indruk aan tafel door het Japanse spelregelboekje als basis te gebruiken tijdens het uitleggen van de spelregels, terwijl u uiteraard vooraf de Engelse heel goed van buiten hebt geleerd.

U mag eindelijk eens met een écht toverboek aan de slag. Een toverboek dat, mits u het volgens de regels van de toverkunst gebruikt, écht werkt. Er staan zelfs verboden spreuken in, die u, mits wat geluk en goede timing, tóch kunt gebruiken. Dingen doen die niet mogen , het heeft u altijd al aangetrokken.

U neemt niet graag steeds dezelfde weg naar een overwinning.

U mag graag, mits goed gepland, al eens morrelen met de spelersvolgorde.

U houdt van karakterkaarten waarmee u speciale dingen kunt doen.

U bent helemaal weg van spellen die spannend blijven tot het einde.

U bent nog veel meer weg van spellen waarbij de eindtelling heel verrassend kan zijn.

U gaat versteld staan van de discrepantie tussen de kleine omvang van het doosje en de hoeveelheid spel dat ze daar bij One Draw uiteindelijk hebben weten in te stoppen.

U hebt voor dit doosmaatje nog net plaats genoeg in uw uitpuilende spellenkast.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van One Draw voorbij want:

U hebt het niet zo voor Japanse spellen en hun manga artwork.

Ondanks de kleine omvang worden de spelletjes van One Draw van een aanzienlijk prijskaartje voorzien en er is zoveel ander leuks op Spiel te vinden.

U gruwt van papieren spelborden die niet kreukvrij zijn, ook al kan dit spel perfect zonder en hebt u een plexiglasplaat in huis voor het geval dát.

Tot morgen.

Dominique

 

Defenders Of The Realm (Eagle Games)

Een Pandemie-achtige coöperatieve queeste voor 1 tot 4 spelers waarin u in een niet nader genoemd heelverwegvanhier-land de Stad Der Koningen moet beschermen tegen oprukkend gespuis als daar zijn: de Ondoden, de Demonen, de Orks en de Dragonkin (een kruising tussen draken en mensen, bah). U kunnen we nader omschrijven als zijnde een tovenaar, dwerg, krijger en nog een vijftal andere obscure karakters waaruit u bij spelaanvang een keuze moet maken. Uiteraard hebben deze lieden elk, zoals het een goede fantasysetting betaamt, een unieke eigenschap die tijdens het spel bij momenten zeer welgekomen is.

U kunt slechts op één manier het spel winnen, namelijk door de vier generaals die het gespuis aanvoeren heel erg te doden. Om te verliezen beschikt u gelukkig over meerdere keuzemogelijkheden: een generaal marcheert de Stad Der Koningen binnen; u kunt, als u dat moet, van een bepaald soort gespuis geen pionnetjes meer op het bord zetten omdat ze er allemaal al op staan; het twaalfde bezoedelde kristal wordt op het bord geplaatst; er bevinden zich vijf slechteriken in de Stad Der Koningen.

U vecht, prevelt genezende spreuken, vangt geruchten op in de plaatselijke taveerne, plaatst magische poorten en gaat af en toe op queeste. Dit allemaal in spelbeurten die zijn onderverdeeld in een dag, avond en nachtgedeelte, waarbij het nachtgedeelte er gegarandeerd voor zorgt dat het manipuleren van de te plaatsen spelonderdelen met de nodige tremor gebeurt.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

U behoort net als ik tot de verliezende soort en u verliest niet graag alleen. En moest u tijdens het spelen toch van mening veranderen kunt u er voor zorgen dat er uiteindelijk slechts eentje kan winnen, al lijkt deze variant op dit moment niet veel volgelingen te hebben.

U bent een escapist die graag in een fantasy-omgeving mag vertoeven.

U gaat graag aan de slag met een hele hoop miniaturen, ook al zijn hun kleuren beperkt tot groen, blauw, rood en zwart.

U hebt Pandemic of zijn afgeleide Forbidden Island nog niet in uw kast staan.

U bent een masochist.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Eagle Games voorbij want:

U hebt Pandemic al in de kast staan en de verschillen met Defenders Of The Realm, al laten de eerste indrukken anders vermoeden, zijn eerder klein.

U hebt geen probleem met verliezen, maar dat verandert enigszins als u begint vast te stellen dat uw slaagkansen minder dan 5% bedragen, zelfs minder als u niet met de volle vier spelers aan de slag gaat.

U haat het als één van de slechteriken – letterlijk – amper op zijn poten kan blijven staan.

U vindt dat alleen kunnen winnen leuk maar u bent al heel wat minder enthousiast als u hoort dat de winnaar eerder bepaald wordt door externe gelukscomponenten dan door zijn of haar intrinsieke speltechnische vaardigheden.

U ziet aan de einder de uitbreidingen al en masse, marcherend en geld vragend, dichterbij komen – The Barbarian en The Black Dragon zijn u trouwens al tot op enkele meters genaderd – en samenspannen of niet, daar kan niemand tegenop. Behalve u natuurlijk.

U ziet het echt niet zitten om tijdens de spelregeluitleg namen als Varkolak, Balazarg en Gorgutt te staan debiteren terwijl uw medespelers schuddebuikend van het lachen over de grond rollen.

U bent net de belachelijke en met testosteron doordrenkte online machowereld van World Of Warcraft ontgroeid en nu moet u aan uw keukentafel wéér met zoiets aan de slag? Neen, bedankt.

U gaat uw persoonlijke grottenstelsel dat portefeuille heet tot in de diepste krochten moeten verkennen als u dit wilt betalen, als u al voorbij de Grote Wachter (uw partner) geraakt. Voor minder dan €59,99 gaat u dit nergens vinden.

Tot morgen.

Dominique

Friesematenten (Amigo)

Een heruitgave – de eerste editie verscheen in 1999 – van een erg leuk en interessant (verzamel)kaartspel voor 2 tot 4 spelers waarin u al biedend kaarten probeert te bemachtigen met als enige doel als eerste 40 overwinningspunten binnen te halen. Het kaartenassortiment bestaat uit fabriekskaarten, statuskaarten, actiekaarten en koppelkaarten. In deze laatste categorie zitten exemplaren die u – hou u vast – aan tegenspelers kunt koppelen, waarna die aan allerlei ongemakkelijke effecten worden blootgesteld. Denk aan de tien plagen van Egypte op keukentafelniveau.

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Friesematenten is mogelijk het beste spel dat Friedemann Friese ooit heeft gemaakt, Hoogspanning of niet. Wees gerust, tot u schrijft een ervaringsdeskundige. Ik heb de volledige – en de zeer de moeite – kaartenset in mijn kaartspellenkast staan. Ik weet waarover ik het heb.

U speelt graag een goed kaartspel met veel interactie en u geeft graag veel geld uit aan verzamelkaartspellen. Daarbovenop geniet u van de jacht op de nog ontbrekende kaarten in uw set.

U bent helemaal in voor een beetje humor in een spel, een element dat hier in tonnen wordt aangeleverd. Wat dacht u van kaarten die titels dragen als – ik vertaal even – bedelbordje, offerlam, gouden toilet, Elvis’ haarlokje, lijkenwasser, kerncentrale type Tsjernobil en potentiepillen? Om over de kaarten “Nu is het genoeg!” , “Die niet!“ en “Ik ben nog niet klaar!“ nog maar te zwijgen. En dan hebt u de illustraties nog niet gezien. Die slaan echt alles. Ik verdenk Friedemann Freese er trouwens van een van de eersten te zijn die de cover van zijn eigen spel en het logo van zijn uitgeverij, 2F-Spiele, in het spel zelf heeft gebruikt.

U bent op zoek naar een zeer goed biedspel voor twee, een soort die zeer zelden voorkomt, en speelplezier is nu net waarop dit kleinood een jarenlange garantie biedt.

U houdt van het zoeken naar en het creëren van killercombo’s en u hebt een goed oog voor opportuniteiten wanneer ze zich aandienen.

U houdt van een goeie portie gezonde stress, vooral het soort stress dat wordt opgewekt door het willen van een kaart, er geen geld genoeg voor hebben en het bang afwachten of die kaart tijdens de lopende ronde niet opnieuw onder de trekstapel verdwijnt. En als ze dat niet doet ze niet in verkeerde handen terechtkomt.

U houdt van een spel met een hoog herspeelbaarheidsgehalte.

U houdt van spellen waarin u heel goed moet opletten waar uw tegenspelers mee bezig zijn.

U verdient graag geld tijdens een spelletje.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Amigo voorbij want:

Het regelwerk vraagt, ondanks de beknoptheid, wat mentale inspanning wilt u ze ten volle doorgronden.

U hebt het niet zo met opgewarmde kost.

U wordt hier geconfronteerd met een verzamelkaartspel. U hebt niet alle kaarten nodig – het zijn er trouwens in totaal slechts 200 – om te kunnen genieten van dit spel, maar we weten allemaal wat de wetenschap “ik heb ze niet allemaal“ met de psyche van een bordspeler doet. Dat gaat knagen en een bordspeler waaraan geknaagd wordt is een vogel voor de verzamelkaartspeluitgever-kat.

Het gaat weer de mondjesmaat-toer op: om de zoveel tijd gaat men u lokken met een nieuwe kaartenset. De eerste tekenen zijn er al. In Nürnberg 2011 zou het eerste navulpak al worden geïntroduceerd. En als ze bij Amigo de toer opgaan van de eerste editie bestaat de kans dat niet elke set de kaarten bevat waarnaar u zo wanhopig op zoek bent. Gevolg: veel setjes kopen of de ruilbeursvloer op. Dat laatste wilt u niet meemaken, geloof me.

U houdt niet van Duitse tekst op kaarten.

Tot morgen.

Dominique

Die Speicherstadt Erweiterung (Eggert Spiele)

Laten we voor de lol onze jaarlijkse voorbeschouwing eens beginnen met een uitbreiding.

Op 15 mei 2010 besprak ik hier “Die Speicherstadt”. Ik rondde toen mijn bijdrage af als volgt:

“In eerste aanleg leuk en interessant, maar ik verwacht nog een uitbreiding die er eigenlijk standaard bij had moeten zitten. Ik stel mij ook vragen over de blijvende leukheid van dit spel. Na enkele sessies merkte ik al enige tekenen van afbrokkeling van enthousiasme. Snel dus hier met die uitbreiding, Stefan Feld. Dan komt het mogelijk weer eens uit de kast.”

Wat zien wij nu? Stefan Feld, duidelijk een regelmatige bezoeker van “De Tafel Plakt!”, komt met een uitbreiding!

Reserveer alvast uw plaats in de wachtrij want:

Het spel bevindt zich in uw verzameling in de schemerzone tussen houden en verkopen, met een lichte neiging tot verkopen. De uitbreiding zou u wel eens van mening kunnen doen veranderen.

U bent geïntrigeerd door de inhoud van de uitbreidingsdoos, zijnde – naar verluidt – een grote hoeveelheid kaarten, een volledige muntenset, een extra speelfiguur voor elke speler en twee nieuwe zeldzame goederen, die meer geld en overwinningspunten genereren dan de courante.

Tijdens de biedfase, zo hebt u vernomen, worden er ook extra kaarten aangeboden. Kaarten die makkelijker kunnen worden opgeëist, maar indien u dat te snel doet ook een aanzienlijke hap uit uw, sowieso al bescheiden, budget kunnen nemen. U verheugt zich dan ook al op dat laatste fenomeen, vooral als het zich bij uw tegenspelers manifesteert.

Sociaal aangelegd als u bent, doet de beloofde verhoogde interactiviteit die deze nieuwe uitbreidingsset biedt u al helemaal watertanden. Zo kunt u gaan morrelen met de eigendommen van tegenspelers, in de volksmond “stelen” genoemd en het zonder toestemming omwisselen van hun reeds geplaatste speelfiguren met de uwe. Dat is u wel wat écht geld waard.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Eggert Spiele voorbij want:

15 euro extra voor een set kaarten, enkele muntjes, 5 houten poppetjes en een handvol goederenblokjes die eigenlijk standaard in het basisspel hadden moeten zitten? Die Feld is niet goed snik zeker? Dat hij zijn uitbreiding steekt waar het daglicht nooit komt.

Er zijn nog andere, en mogelijk interessantere, uitbreidingen waarop u uw zinnen hebt gezet, en bij geldgebrek is die van “Die Speicherstadt” de eerste op de schraplijst.

Uitbreidingen zijn sowieso niet aan u besteed. U gaat liever voor een volledig spel.

U hebt “Die Speicherstadt” niet en de uitbreiding zal daar geen ene moer aan veranderen.

Tot morgen.

Dominique