Sporter van het jaar

Indoor Curling (Kosmos)

Sporten is gezond, plegen mijn dochters voortdurend tegen me te zeggen. Alsof ze me daar iets duidelijk mee willen maken.

Om hen ter wille te zijn heb ik me dan ook prompt het erg leuke en gezonde Indoor Curling aangeschaft.

Origineel verscheen het spel al in 2012, maar eind 2013 kwam Kosmos met een licht aangepaste versie die het speelplezier nog aandikte. Deze award herstelt dan ook het grote onrecht van het missen van de ‘De Tafel Plakt!’ sportprijs in 2012.

Indoor Curling doet wat de naam al aangeeft. Het laat u toe de eigenaardige sport curling in uw woonkamer te beoefenen, mits u over een tafel van minstens 1,20 meter lengte beschikt.

Het opgerolde curlingveld spreidt u in een wip open op diezelfde tafel met behulp van de meegeleverde ingenieuze magneten.

Hebt u dat gedaan kunt u onmiddellijk aan de slag.

Elke speler of ploeg beschikt over vier curlingstenen die hij of zij zo dicht mogelijk bij de ‘dolly’ probeert te schuiven, dat is die opvallende rode cirkel op het einde van de curlingbaan. In het echt is die baan 42,5 meter lang. U begrijpt waarom Kosmos die afstand enigszins heeft ingekort. Voor elke steen die dichter bij de dolly ligt dan de stenen van de tegenpartij krijg het team een punt. Er wordt tot 10 punten gespeeld waarbij – erg leuk – een gelijkstand niet wordt getolereerd. Er is dus altijd een winnaar.

Alleen jammer dat er hier niet geveegd wordt, toch een van de meest fascinerende onderdelen van het echte spel. Maar dat kan de pret niet drukken.

Zoekt u een spotgoedkoop alternatief voor Carrom en andere dure, houten behendigheidsspellen, moet u absoluut voor Indoor Curling gaan. Ik durf zelfs te stellen dat de goedkope ervaring het wint van de dure. U gaat versteld staan van wat een strook kunststof, enkele magneten en een handvol van lagers voorziene ‘curlingstenen’ met uw gemoed doen. Vrolijkheid, geroep en getier, spanning, intensiteit, verslaving, u gaat het allemaal ervaren.

Erg verrassend is ook het lekker in de hand liggen van de curlingstenen en de nauwkeurigheid en finesse waarmee u ze naar het door u gewenste veld kunt sturen.

Dit raad ik u aan: uitgeven die 19,99 euro, vervolgens de wollen muts op, handschoenen aan, centrale verwarming op min tien en de glühwein binnen handbereik. En mij even verwittigen.

Schaft u zich dit aan gaan uw oudejaarsavonden nooit meer hetzelfde zijn. Of toch wel, het is maar hoe u het bekijkt.

Ondertussen gaat het fysiek al heel wat beter met mij. Vooral mijn fingerspitzengefühl is aanzienlijk verbeterd.

Nu de rest van mijn ledematen nog.

Tot morgen!

Dominique

 

Indoor Curling

Kosmos (2013)

2 tot 8 spelers vanaf 7 jaar

30 minuten

 

Aangepaste uitgave van het jaar waardoor u de eerste versie, die in datzelfde jaar uitkwam, nooit meer op tafel zult leggen

Eight-Minute Empire: Legends (Red Raven Games)

Eight-Minute Empire: Legends doet wat zijn voorganger eigenlijk al had moeten doen: toeters en bellen toevoegen.

Want EMEL biedt u toch meer, en vooral interessantere, kansen om de overwinning naar u toe te trekken.

Aan het fundament, het vergroten van uw invloed op een fictief land door het kopen en uitspelen van kaarten, werd niet geraakt. De kaarten waar u nu mee te maken krijgt bieden u echter aanzienlijk meer mogelijkheden en ze interageren ook met elkaar. Vliegende eenheden, bescherming tegen aanvallen, korting op verplaatsingskosten, naakte overwinningspunten, het zit er allemaal in.

U kunt er ook voor kiezen met de leiderkaarten te spelen waardoor u nog meer overwinningspunten kunt scoren. En u kunt het speelplezier nog verder uitbreiden met portalen, dievenbendes, gebeurtenissen, citadels en dies meer. Deze verschijnen als minuscule fiches, al dan niet gedekt, in het magische land waarin dit avontuur zich afspeelt.

Ook het moduleerbare spelbord, samengesteld uit drie afzonderlijke delen, is groter en dat is echt wel een stap vooruit. Toch blijft het geschuifel met de blokjes soms enerverend lastig. Maar dat kan uiteraard ook aan onze vingers liggen.

De weerhaken die mij toch wat pijn deden bij de voorganger – het onmiskenbare voordeel dat de laatste speler had, het lage puntenaantal dat uiteindelijk te verdienen was en het eerder droge spelverloop – werden met deze upgrade toch enigszins weggewerkt. Het is ook aangenaam te mogen vaststellen dat de fletse aanblik van de voorganger op een kleurrijke manier werd weggepoetst.

Blijft de belachelijk hoge prijs die voor dit kleine doosje met inhoud gevraagd wordt. Dat zegt niets over het spel zelf natuurlijk, maar het schrikt toch een beetje af.

Eight-Minute Empire is met deze uitgave voorgoed in de nevelen des tijds verdwenen.

Tot morgen!

Dominique

 

Eight-Minute Empire: Legends

Red Raven Games (2013)

Ryan Laukat

2 tot 4 spelers vanaf 8 jaar

8 minuten (als u uw legendarische turbo aan de praat krijgt)

 

Waarschuwingslampje van het jaar

Russian Railroads (999 Games / Hans im Glück)

Op het moment dat men u al tijdens het lezen van spelregels aanraadt een rustpauze te nemen zou er onmiddellijk een waarschuwingslampje moeten gaan branden. Geen oranje maar een donkerrood. Goed geschreven spelregels, dat wel, maar toch een beetje veel voor deze jongen die zich eerder aangesproken voelt door velletjes van maximaal vier A4-tjes. In grote druk.

Zoals de regels van Concordia bijvoorbeeld, of ‘Freedom: The Underground Railroad’, een spel waarvoor ik na de bloed, zweet en tranende kostende finale van 17 januari jongstleden – ik ben er nog niet van bekomen – dringend nóg een award moet gaan uitvinden.

Tot morgen!

Dominique

 

Opvolger van het jaar

Pixel Tactics 2 (Level 99 Games)

In tegenstelling tot de filmwereld, waarin het verschijnen van het getal 2 achter de titel voor mij al voldoende is om er in een wijde boog omheen te lopen, heb ik dat met Pixel Tactis 2 gelukkig niet gedaan.

Pixel Tactis 2 doet gewoon wat zijn voorganger ook al deed. Mij intensief vermaken. Het doet dat niet beter of slechter dan zijn voorganger, het doet dat gewoon even goed.

U krijgt dus meer van hetzelfde maar in het geval van Pixel Tactics kunt u gewoon niet genoeg van hetzelfde hebben.

Spelend op een 3 x 3 raster per speler probeert u uw leider te omringen met helden waarmee u het uiterst kleine legertje van uw tegenstander te lijf gaat Met als belangrijkste doelwit zijn leider, want als die geen levenspunten meer over heeft wint u het spel.

Het leuke is dat uw helden, die trouwens kunnen omgevormd tot leider aan het begin van het spel, andere eigenschappen hebben naargelang ze worden geposteerd in de frontlijn, de flank of achterhoede.

Daarbovenop hebben ze ook nog een speciale vaardigheid die u kunt activeren door ze niet op het slagveld, maar gewoon op de aflegstapel te droppen.

Dat zorgt voor keuzestress van heb ik je daar. Want alle eigenschappen zijn verleidelijk en u krijgt een nanoseconde na het uitspelen al spijt van wat u zichzelf hebt aangedaan. Het is dan ook bewonderenswaardig hoeveel dilemma’s in een zo’n klein doosje konden worden gepropt.

Een voorbeeld?

De Onsterfelijke. Deze kerel kan maximum één schade oplopen als hij in de voorhoede wordt geposteerd, hij voorkomt dat uw leider meer dan twee schade oploopt als hij hem flankeert en hij geeft uw helden die schade doen op afstand twee extra vuurkracht als ze de achterhoede van uw tegenstander aanvallen. Dropt u hem op de aflegstapel tenslotte mag u de geleden schade van een held verdelen over meerdere andere.

Ook leuk, in tegenstelling tot de meeste conflictspellen blijven uw uitgetelde helden gewoon voor dood op het slagveld liggen. Dat betekent dat u minder ontplooiingsmogelijkheden hebt, tenzij u een actie spendeert aan de opruim ervan. Dat kost tijd en snelheid kan u in dit spel de overwinning opleveren. Of kosten, afhankelijk van waar u aan tafel zit. Schreef ik enkele alinea’s geleden iets over dilemma’s?

Pixel Tactis 2, beste medespeler, biedt u veel spel in een minuscuul doosje. “Wie het kleine niet eert is het grote niet weerd,” zegt een oud Vlaams spreekwoord. Wel, als u dit kleintje eert krijgt u het grote gewoon cadeau.

U moet uw Engels wel even opfrissen – al kent u na enkele sessies de sterktes van uw helden bijna van buiten – en de illustraties zijn ook niet echt mijn ding. Maar als u die hindernis wil nemen bent u in voor heerlijke avondjes tactisch schermutselen.

Ook puntenaftrek voor het papieren ‘spelbord’ waarmee u geacht wordt aan de slag te gaan. Op de achterkant van die aanfluiting vindt u trouwens de spelregels. Niet handig want u hebt tijdens het lezen het gevoel dat u een wegenkaart aan het raadplegen bent. Een hele grote.

Toch enkele minpuntjes op een rij dus, maar u begaat een grote vergissing indien u daar bij voorbaat zou op afknappen.

De makers raden aan drie sessies per spel te spelen, waarbij de winnaar na elke afloop de leiderkaart van de tegenpartij als trofee krijgt. Dat is sneu voor de verliezer want die heeft dan minder mogelijkheden tijdens het volgende gevecht. Als u weet dat u elk over dezelfde kaartendeck van 25 heden beschikt snapt u wat ik bedoel.

Bent u van het snelle, maar diepe type en houdt u van afwisseling tijdens het spelen, welk soort spel dat dan ook mag zijn? Dan is dit echt iets voor u.

Tot morgen!

Dominique

 

Pixel Tactis 2

Level 99 Games (2013)

D. Brad Talton, Jr.

2 spelers vanaf 12 jaar

45 minuten

 

Dobbelsteenworp van het jaar

Gerealiseerd door de heer J. V. uit H., die op  dinsdag 22 januari 2013 dit kunststukje op tafel toverde:

 

 

 

 

Het gebeurde tijdens het heerlijke, letterlijk luchtige Cloud 9. 

Deze worp veroorzaakte onmiddellijk een grote discussie aan tafel, want wat doe je daar nu mee? In de statuten van ons spelerscollectief wordt immers melding gemaakt van een onmiddellijke diskwalificatie indien een speler een niet reglementaire, en daardoor niet beoordeelbare, dobbelsteenworp aflevert.

Gelukkig heeft ons collectief ook een hart en mocht de dader, na het uitgebreid aanbieden van zijn excuses, het spel gewoon hervatten. Hij won uiteindelijk niet. Was dat wel gebeurd werd hij uiteraard alsnog uit de uitslag geschrapt. Daar zijn de statuten dan ook weer heel duidelijk over. 

Bovenstaand voorval heeft de betrokkene ertoe aangezet om zijn eigen spellenclub op te richten, De Rode Hazen in Haasrode, en zijn eerste officiële daad was het opstellen van zijn eigen statuten. Wij mogen niet weten wat daar in staat, dus ik vrees het ergste. Gezien het plezier dat op die spellenclub wordt gemaakt en de prachtige locatie waarin dat gebeurt – het Radiomuseum van Haasrode, ook zonder spellenclub meer dan een bezoekje waard – ben ik echter bereid het risico te nemen. En de rest van ons spelerscollectief ook.

Moest ik echter onrechtmatig gestraft worden voor een vermeende spelmatige overtreding, medespeler, breng ik u hiervan via dit kanaal onmiddellijk op de hoogte. Ik overweeg trouwens in dit verband me een gsm met camerafunctie aan te schaffen.

Tot morgen!

Dominique

 

Lachbui van het jaar

In gang gezet door de 2 die met 2 zeszijdige dobbelstenen werd gedobbeld tijdens een sessie 21 Mutinies Arrr! Edition door piratenkapitein K. M. uit R.. De lachbui werd geïnitieerd door het feit dat het getal 2 het enige getal was dat betrokkene, tijdens het plunderen van een scheepswrak, niet mocht gooien. Gelukkig was de tafel waaraan we speelden hoog genoeg zodat we er gemakkelijk onder konden rollen tijdens het lachen.

Ik hoop dat het 3 keer voorkomen van het getal 2 – excuseer 4 – bij deze uitreiking K. M. niet met teveel nare herinneringen opzadelt. Hij deed het trouwens verder niet slecht in dat spel.

Ik, naar goede gewoonte, was laatste. En dát is pas niet om te lachen.

Dominique

Minimalistisch bordspel van het jaar

Gravwell: Escape from the 9th Dimension (Cryptozoic Enterteinment)

‘Gravwell: Escape from the 9th Dimension’, hier verder gewoon Gravwell genoemd, doet in 20 minuten erg leuke dingen met 1 speelbord, 6 fraai vormgegeven plastic ruimteschepen, 30 kaarten en 1 rondeteller.

Het uitgangspunt is simpel. U bent, deel uitmakend van een kleine ruimtevloot en blijkbaar in het bezit zijnde van een niet goed werkend gps-systeem, opgeslokt door een zwart gat.

Gelukkig bent u niet alleen want de rest van het vlootje is u blindelings gevolgd.

Daar zweeft u nu, quasi energieloos en vooral weerloos, overgeleverd aan de grillen van de grote leegte.

Het hoeft geen betoog dat u zo snel mogelijk de plaat wil poetsen.

Gelukkig werkt uw trekstraal nog en uw briljante geest heeft een al even briljant plan uitgedacht waarmee u uw ontsnapping vorm, en vooral snelheid, kunt geven. U gaat gewoon gebruik maken van de massa van de gestrande schepen van uw tegenspelers.

Jammer genoeg is uw briljante geest niet de enige actieve in het universum want bij uw zwevende collega’s is men ook op hetzelfde idee gekomen.

Met alle gevolgen van dien.

De bedoeling van het spel is om uw ruimteschip als eerste in zes beurten buiten de invloedsfeer van het zwarte gat te krijgen, en als dat niet lukt er het verst van verwijderd te zijn.

Dat doet u door simultaan bewegingskaarten uit te spelen die u middels draften op hand krijgt, zes in totaal.

Dat lijkt, maar is niet simpel.

Bij het uitspelen van kaarten moet u immers rekening houden met de ruimteschepen die zich in uw nabijheid bevinden, want daar wordt u naartoe getrokken. Dat betekent dat een ruimteschip dat zich achter u bevindt u achteruit trekt, richting zwart gat. U moet dus zorgen dat u een beetje achterop blijft, maar ook niet te ver, om uw kansen om vooruit te bewegen, richting overwinning, gaaf te houden.

Bijkomend probleem: de speelvolgorde. Er zijn 26 bewegingskaarten in het spel. De elementen, die gelinkt zijn aan de letters van het alfabet. Speelt u bijvoorbeeld Argon uit komt u gegarandeerd als eerste aan de beurt, niet noodzakelijk een voordeel in dit spel.

Verder wordt u op uw ontsnappingsroute ook geconfronteerd met twee verlaten ruimteschepen die stuurloos door het zwerk zweven en door hun massa ook invloed uitoefenen op uw bewegingspatroon.

Met wat geluk krijgt u ook enkele speciale kaarten op hand: repulsors en tractor beams. De repulsors laten u toe weg te bewegen van het dichtstbijzijnde ruimteschip, de tractor beams trekken alle ruimteschepen op het bord het opgegeven aantal velden in uw richting.

Is uw nood erg hoog kunt u één keer per ronde gebruik maken van uw noodstop kaart. Daarmee kunt u uw gespeelde kaart neutraliseren. U beweegt dan niet, maar voorkomt daardoor mogelijk veel erger.

Gravwell speelt, zoals hoger aangegeven, erg snel. De draftfase is erg interessant aangezien er paartjes van een open en gesloten kaart worden gelegd waarvan u er uiteindelijk drie kiest. U kent dus de helft van de handkaarten van uw tegenspelers en zij die van u. Gelukkig beschikt u met de andere helft over uw eigen geheimpjes.

Gravwell is ook erg leuk met z’n tweeën, want beter beheersbaar, en zelfs de meegeleverde solovariant biedt voldoende uitdaging.

Als u een interessant familiespel zoekt dat snel uitgelegd is, verrassende wendingen kent, een interessante draftfase heeft, mooi materiaal aanlevert en nooit bij één partijtje blijft moet u dit zeker eens bekijken.

Tot morgen!

Dominique

 

Gravwell: Escape from the 9th Dimension

Cryptozoic Entertainment (2013)

Corey Young

1 tot 4 spelers vanaf 15 jaar

20 minuten

Doos van het jaar

Ogre (Steve Jackson Games)

Vanaf het moment dat u met dit gevaarte de spellenwinkel verlaat tot u probeert het in uw auto te wurmen gaan toevallige voorbijgangers er verkeerdelijk van uit dat u zich net een nieuwe wasmachine hebt aangeschaft.

Het verdient dan ook aanbeveling een bedrijfsvoertuig en een heftruck te charteren als u dit in huis wil halen.

Uw vrouw gaat aanvankelijk ook erg verheugd zijn als zij u met deze doos richting voordeur ziet sjouwen. Eindelijk denkt hij ook eens aan het huishouden, houdt ze zichzelf voor. En de gedachte aan de nieuwste Miele van de W1 serie (met trommelverlichting, PowerWash, TwinDos, SoftSteam, CapDosing, laaddetectie, watersensor, ProfiEco-motor, EcoFeedback, SteamCare, het Waterproof systeem WPS en de gepatenteerde AutoClean wasmiddellade)  doet haar helemaal warm worden vanbinnen. 

Het geruzie om uw zoveelste spel komt later. Maar ach, dat bent u ondertussen gewend.

Het spel zelf – so seventies – laat u gelukkig niet op uw honger zitten. De driedubbele hernia die u tijdens het aankoopproces opliep was dus zeker de moeite waard.

Dominique

 

Thema van het jaar

Freedom: The Underground Railroad (Academy Games)

Pakkende thema’s die naadloos overvloeien in een mooie speltechnische omzetting, dat zijn kersen op taarten.

En het moet niet altijd van hopsafaldarie en tralala en YMCA zijn, beste medespeler. Ook serieuze, zelfs bedenkelijke thema’s kunnen briljant omgezet worden. Dat bewijzen de jongens en meisjes van Academy Games met ‘Freedom: The Underground Railroad‘.

Bij lezing van de titel gaat u er mogelijk van uit dat u hier met een Age of Steam spin off te maken hebt, of een Ticket to Ride variant. Dat is – prijs de Heer! – niet zo.

Nee, ‘Freedom: The Underground Railroad’ gaat over de afschaffing van de slavernij en wat daar zoal aan voorafging.

In dit spel bent u lid van een abolitionistische organisatie, zeg maar een slavernij bevrijdingsfront, en u opereert in Amerika, meerbepaald in de periode van 1800 tot 1865. Dat opereren wordt mooi geëvoceerd op een gigantisch en prachtig spelbord waarop u de slaven, middels het uitspelen van kaarten en het inzetten van fiches, voortbeweegt richting vrijheid.

Bevrijdingsfronten beginnen meestal ondergronds en u dus ook.

Letterlijk opererend in de schemerzone probeert u een vooraf bepaald aantal slaven – een goede tip, begin alstublieft op het eenvoudigste niveau – te bevrijden door ze naar Canada te smokkelen. Dat is geen eenvoudige opdracht aangezien u tijdens uw activiteiten wordt geconfronteerd met meedogenloze slavenjagers, hier aangedreven door twee speciale dobbelstenen, wier opdrachtgevers niet liever willen dan dat de ontsnapte slaven naar hun plantages terugkeren.

Terwijl u ondergronds mensen zit te smokkelen probeert de beweging ook via politieke weg de slavernij te bannen. Dat doet ze door invloedrijke politici aan haar kant te krijgen, meestal met behulp van hét glijmiddel bij uitstek: geld. Voor het inzamelen van dat geld kijkt de beweging ook in uw richting. Tijdens uw veldwerk valt er immers ook af en toe een extra dollar te rapen, vooral in de grote steden.

Uiteraard wordt uw nobele taak regelmatig doorkruist door allerhande gebeurtenissen, vooral van het frustrerende soort. Gelukkig gebeurt er af en toe ook al eens iets waardoor het lot u gunstig gezind lijkt, een politieke interventie die op gang getrokken wordt door het hoger genoemde glijmiddel bijvoorbeeld.

Uw doelstelling en de daaraan gekoppelde overwinning binnenhalen – u krijgt slechts acht rondes de tijd – is moeilijk. En dat is nog een understatement. Na afloop van uw eerste sessies gaat uw tandengeknars kilometers ver te horen zijn. Maar omdat u van dit spel en zijn thema gaat houden zult u niet opgeven en steeds weer terugkeren naar dit erg interessante, leerrijke, maar ook keiharde universum.

Ik gebruik het woord briljant niet vaak, maar hier kan ik er gewoon niet omheen. Wilt u eens een spel spelen waarbij u gevoelsmatig betrokken raakt? Waarbij u een ongemakkelijk gevoel krijgt als u een slaaf, hier onder de verschijningsvorm van een houten blokje, verliest en hem of haar weer naar de plantages ziet gestuurd? Een ongemakkelijk gevoel dat nog wordt versterkt door het feit dat u goed weet dat u hen toch niet allemaal kunt redden, hoe graag u dat ook zou willen? Meer zelfs, dat er af en toe zelfs iemand bewust moet worden opgeofferd?

Of zoekt u een spel waarin u heel wat opsteekt over een, excusez le mot, zwarte bladzijde uit de geschiedenis?

Of hunkert u gewoon nog eens naar een steengoed coöperatief spel met prachtig materiaal en een hoge moeilijkheidsgraad waarbij u elke beurt minutieus moet afwegen welke acties u selecteert, maximaal gebruik makend van de speciale eigenschap(p)en van het karakter dat u bij spelaanvang hebt gekozen?

Zoek dan vooral niet verder.

Tot morgen!

Dominique

 

Freedom: The Underground Railroad

Academy Games (2013)

Brian Mayer

1 tot 4 spelers vanaf 10 jaar

90 minuten

 

Illegale zet van het jaar

Ik had deze prijs liever niet uitgereikt maar als men mij uitdaagt ben ik niet meer te houden, ook als ik mezelf daarbij compromitteer.  

Tijdens het vederlichte, maar toch verrassend leuke spelletje Hike op 30 december – valreperiger kan een award niet zijn – speelde ik met veel vertoon de kaart ‘Litter’ uit. Deze kaart, beste medespeler, draagt de mededeling: ‘Litter can never be played.” Een mededeling die ik tijdens het uitspelen met bombastische stem debiteerde.

Als schaamlapje wil ik aanvoeren dat ik ervan uitging dat door het uitspelen van deze kaart toekomstige Litterkaarten niet meer konden worden uitgespeeld, waardoor ik mezelf verkeerdelijk een groot strategisch en tactisch vernuft toedichtte. Verkeerdelijk, zoals ik al aanhaalde, want er zit maar één kaart ‘Litter’in het spel.

Die dus niet mag worden uitgespeeld.

Aangezien met lege handen komen te zitten een van de grote doelstellingen in het spel is, heeft de speler die deze kaart op hand krijgt een groot probleem, een probleem met een grote L. De L van Litter, maar ook met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid de L van Loser.

Tenzij een aardbeving hem uit de nood helpt.

Mijn tegenspelers kwamen niet meer bij van het lachen en daagden mij uit door me beleefd maar kordaat te wijzen op het bestaan van de ‘De Tafel Plakt!’ Awards.

Vandaar deze prijs.

Zelf had ik liever een andere award gehad – de meest op George Clooney lijkende bordspeler bijvoorbeeld – maar het heeft dus niet mogen zijn.

Mijn wraak volgt nog en die zal, mijzelf kennende, verschrikkelijk zoet zijn.

Weer een project erbij voor 2014.

Dominique