‘Uit het niets’ van het jaar

Guildhall (Alderac Entertainment Group)

Op Spiel 2012 dook Guildhall uit het niets op, als kwam het uit een zwart gat gevlogen.

Haastwerk, denk je dan.

En die gedachte was fout, want na een grondige dissectie blijkt Guildhall een erg leuk en goeddoordacht kaartspelletje te zijn.

In Guildhall verzamelt u personeel in uw gildehal om deze later te kunnen omzetten in overwinningspunten, die middels koopklare kaarten in het midden van de tafel liggen te wachten. Tussendoor kunt u ook nog puntenfiches verzamelen die op het einde van het spel uiteraard aan uw puntentotaal worden toegevoegd. De speler die als eerste 20 overwinningspunten heeft verzameld wint.

Tijdens uw beurt zijn uw keuzes eerder beperkt. U mag kiezen uit drie mogelijkheden. U speelt een karakterkaart en gebruikt zijn of haar speciale vaardigheid, rekening houdend met de voorwaarde dat hetzelfde karakter zich al in uw gildehal moet bevinden. Hoe meer gelijkaardige karakters in uw gildehal hoe meer die vaardigheid u oplevert. U moet wel rekening houden met het feit dat de uitgespeelde kaart niet identiek dezelfde mag zijn als die in uw gildehal (kleur én karakter). Een voorbeeld? De danseres, die u toelaat onmiddellijk een aantal kaarten van de trekstapel te nemen dat gelijk is aan het aantal danseressen in uw gildehal. Of de huurmoordenaar, die zomaar kaarten uit de gildehallen van een tegenspeler kan uitschakelen.

Uw tweede mogelijkheid is het afleggen van een aantal handkaarten naar keuze en vervolgens weer bijtrekken tot zes.

Tenslotte kunt u er ook voor kiezen om een puntenkaart uit de uitlage te kopen. Daartoe moet uw een of meerdere uit uw gildehal complete sets van karakters (vijf dezelfde karakters van een verschillende kleur) inleveren. Hoe meer setjes u inlevert, hoe meer punten u kunt kopen. Leuk: de kaarten met een lage puntenwaarde geven u een interessante bonus, die met een hogere puntenwaarde doen dat niet. Ook leuk: zodra u een setje van vijf karakters hebt verzameld worden ze inactief en kunnen ze enkel nog als ruilmiddel voor overwinningspunten worden gebruikt.

Het bovenstaande blijft u herhalen tot er iemand zijn of haar 20 punten binnen heeft gesleept. De kans dat u daarna smeekt om een herkansing is niet onbestaande.

Guildhall is erg interactief en u kunt er van op aan dat uw tegenspelers gaan rotzooien met de inhoud van uw gildehal. Alles ligt immers open en iedereen weet perfect wie gevaarlijk is en wie gekortwiekt moet worden. Maar u kunt er ook van op aan dat u zelf zult rotzooien met het verzamelde werk van uw tegenspelers. Dat is erg leuk.

Interessant is ook dat uw handmanagementcapaciteiten tot het maximum worden uitgedaagd. U moet echt weten wat u wil en vooral waar u naartoe wil. Aangezien de uitgespeelde karakters niet onmiddellijk naar uw gildehal verhuizen maar slechts op het einde van uw ronde, moet u goed inplannen hoe u uw beurt gaat aanpakken.

U moet ook heel erg bedreven zijn in het scannen van de verworvenheden van uw tegenspelers. U kunt zowel van hen profiteren als hen beknotten in hun mogelijkheden. Wanneer voor wat te kiezen zorgt voor interessante dilemma’s.

Minder leuk: de doos had minstens de helft kleiner mogen zijn, maar dat is een detail.

Eigenaardig, de drager van het varken op de doos is iemand die iedereen waaraan u de illustratie laat zien vaag bekend voorkomt. Ie-de-reen. Bizar. Dat vraagt om bijkomend onderzoek.

Zoekt u een goed kaartspel met eenvoudige regels maar voldoende diepte, veel interactie, uitdagend management van wat er zich in uw hand bevindt én wat er voor u op tafel ligt, én een overzichtelijke speelduur? U kunt met Guildhall weinig verkeerd doen.

Tot morgen!

Dominique

 

Guildhall

Alederac Entertainment Group, 2012

Hope S. Hwang

2 tot 4 spelers vanaf 12 jaar

45 minuten

 

Update van het jaar

Call to Glory (White Goblin Games)

Bij White Goblin Games hebben ze een neus voor goede spellen, ook spellen die al een tijdje uit zijn. Hun metamorfose van Crazy Chicken (2003) en diens nakomeling Drive (2005) naar Call to Glory heeft als resultaat de beste koop van het trio opgeleverd.

Dat komt door de fantastisch mooie grafische omzetting – na kippen en auto’s is hier het feodale Japan aan de beurt, wat uiteraard ook iets zegt over het niet ter zake doende thema – de initiële kwaliteiten die het origineel en zijn opvolger al in zich droegen en de uitbreidingen ‘Keizerlijke Opdrachten’ en ‘De Kracht van de Ninja’ die deze speelmaaltijd lekker op smaak brengt.

Runner-up: De Heersers van de Nijl (White Goblin Games)

Ja hoor, de Witte Goblins doen het hier ook nog eens een keertje doodleuk over. De voortreffelijke speelkwaliteit van dit kaartspel was ook het team van White Goblins blijkbaar al opgevallen, maar gelukkig ook de verschrikkelijk slechte kwaliteit van het materiaal waarmee het speelplezier moest worden opgewekt.

Resultaat: een prima kaartspel dat dit keer niet desintegreert na een eerste keer schudden en ook nog eens standaard werd voorzien van de ‘Monumenten’ uitbreiding.

En ook dit zit, net als Call to Glory, in de ondertussen bekende blikken behuizing.

Aanradertjes, allebei.

Tot morgen!

Dominique

 

Wansmakelijkste trekstapel van het jaar

De sickness-stapel in Wildernesss (FryxGames)

Wat u daar allemaal in tegenkomt. Spuitende diarree, projectielbraken, hoge koorts, etterende zweren over heel uw lichaam, vergiftigingsverschijnselen, hallucinaties, zonneslagen en meer van dat fraais.

U moet over een stevige maag beschikken om dit spel tot een goed einde te brengen. Tijdens het spelen zijn drank en versnaperingen dan ook ten zeerste af te raden wil u na afloop niet alleen de wansmakelijkste trekstapel aller tijden bezitten, maar ook het wansakelijkste spel tout court.

Los daarvan: een mooi racespel door de wildernis dit. De bovengenoemde ongemakken moet u er maar bijnemen.

Tot morgen!

Dominique

De ‘Ik dans wel met mezelf’ van het jaar

D-Day Dice (Valley Games)

Als u lid bent van het eenzame hartenbureau en u probeert uw eenzaamheid te verdrijven middels een spelletje bent u hier aan het goede adres.

D-Day Dice is van de lichting 2012 veruit het beste spel als u alleen aan de bak moet. Ook met meer spelers is het een prima spel hoor, maar we hebben het hier over u: de sociaal geïsoleerde.

Tijdens het spelen gaat u uw isolement volledig vergeten. U bestormt immers met 160.000 anderen de Franse kust zoals die er op 6 juni 1944 bij lag.

Niet goed, zo blijkt al snel, want u wordt van zodra u uw eerste voetafdruk in het strandzand zet massaal onder vuur genomen.

Binnen het grote geheel leidt u een subgroepje van enkele lotgenoten die, zo werd u opgedragen, de grote bunker op die hoge duinrug moet innemen. Die bunker van waaruit onophoudelijk in uw richting wordt geschoten. U had zich uw eerste werkdag in Frankrijk heel anders voorgesteld.

U ondervindt al snel dat in de Franse wiskunde van 1944 de korste weg tussen twee punten geen rechte is, maar een kromme. Er zijn nogal wat obstakels die u van uw route doen afwijken: het mulle zand, de mortierinslagen, de kraters van die mortierinslagen, mijnenvelden, doorgaand verkeer van legervoertuigen, noem maar op. Daar moet u al dobbelend – het is gelukkig een spelletje – allemaal rekening mee houden.

Maar als u bij wil dragen aan het beëindigen van de tweede wereldoorlog is dit uw kans. Hoofd omlaag, het strand op en met ware doodsverachting en hevig biddend naar uw einddoel. Dat einddoel even schoonvegen en vasthouden tot er versterking komt en klaar is Kees.

U moet er terdege rekening mee houden dat Kees wel eens op zich kan laten wachten. Meer nog, Kees zou wel eens Wilhelm of Klaus of Siegmund kunnen heten en dan bent u nog verder van huis. Want die jagen u die bunker weer uit. En dan verliest u.

Tot morgen!

Dominique

 

Spelonderdeel van het jaar

De eenheid-dobbelstenen van D-Day Dice, niet zozeer door hun schoonheid maar wel door hun functionaliteit. U zou het spel waarin zij een prominente rol spelen al lang moeten hebben aangeschaft, zeker als u regelmatig de solo toer opgaat. Ook interessant: de draaischijven waarop u uw manschappen, moed, medailles en materieel moet monitoren zitten gebruiksklaar in de doos waardoor u assemblagetijd uitspaart en onmiddellijk het slagveld op kunt.

Runner-up: de koninginpion van Noblemen. Deze wordt gekenmerkt door een strakke vormgeving, zonder daardoor aan grandeur in te boeten, en als u haar voor u op tafel hebt staan levert ze u elke ronde nog eens een punt op ook. Dat is toch lekker meegenomen.

Tot morgen!

Dominique

De ‘We hebben het allemaal al duizend keer eerder gezien maar wat is dit toch goed gedaan van het jaar.’

Noblemen (Pegasus Spiele / Tasty Minstrel Games)

Het is van Egizia geleden (Hans im Glück, 2009) dat een euro mij nog zo heeft kunnen bekoren.

Ik lijd al een tijdje aan euro-moeheid. Altijd weer hetzelfde gedoe met grondstoffen en gebouwen en geld en edelmetaal en arbeiders en bedienden en wie mag het eerst deze ronde en bonuspunten en eindtellingen en actiepunten en startspelerpionnen en ik kan zo gerust nog enkele regels doorgaan hoor.

Maar soms duikt er toch weer een spel op waarvan je denkt: “Verdorie, het kàn dus nog.”

Noblemen is er zo eentje.

Omheen het fantastisch functionele spelbord speelt zich zoveel leuks af dat het niet mooi meer is. Toch mag u slechts één actie tijdens uw beurt doen waardoor het ook lekker vooruit gaat. En ondanks het relatief beperkte regelwerk wordt hier een scala aan overwinningswegen geboden waarvan u gewoonweg gaat duizelen.

Nu maar hopen dat we weer geen drie jaar meer moeten wachten op de volgende eurotopper.

Tot morgen!

Dominique

Onderhandelaar van het jaar

City of Horror (Asmodee / Repos Production)

Als u graag spelmatig overlegt – niet coöperatief maar alleen in uw eigen voordeel – en een spelersconflict links en rechts niet uit de weg gaat moet u zichzelf voor de kop slaan als u in 2012 niet bent afgestapt in City of Horror. Meer zelfs: als vriendschap voor u geen enkele betekenis heeft, een trouwgelofte u totaal niets zegt en u de rest van uw leven zonder problemen in absolute eenzaamheid kunt doorbrengen is dit echt een spel voor u.

Knarsetandend moest menig zombieliefhebber de laatste jaren vaststellen hoe financieel onbereikbaar de papa van deze nieuwgeborene, Mall of Horror, was geworden.

Maar in 2012 mochten ze eindelijk de middelvinger opsteken ten aanzien van de speculanten die van de zeer beperkte beschikbaarheid van dit kleinood gebruik maakten om interessante zaakjes te doen.

Als u hier in de rechterkolom tussen de spelbesprekingen van 2012 gaat kijken kunt u uitgebreid mijn bevindingen over dit spel nalezen. Samenvattend: een keihard onderhandelingsspel waarin niets minder dan uw leven en dat van de mensen die u zijn toevertrouwd op het spel staat, met prachtig en veel materiaal, een moduleerbare set-up, interessante karakters, een geslaagde thematische omzetting en tonnen interactie. En ten opzichte van grofkorrelige papa aanzienlijk gefinetuned.

Als u het graag nog ruwer speelt, iets wat ik me nauwelijks kan voorstellen, raad ik u aan City of Horror te spelen met de regels van The Mall. Met een beetje creativiteit speelt u dat wel klaar. Hou er dan wel rekening mee dat u écht eindigt als ‘The Last Man Standing.’ Letterlijk. U houdt geen medemens meer over.

Maar de enkele rit daar naartoe is meer dan de moeite.

Tot morgen!

Dominique

 

Avontuur van het jaar

Agents of SMERSH (8th Summit)

Ik daag u uit.

Hebt u ooit een spel gespeeld waarbij u bij aanvang ontvoerd werd door buitenaardse wezens, vervolgens anaal werd gesondeerd en diepgaand onderzocht, daarna versuft op een willekeurige plaats op aarde achtergelaten om tenslotte tijdens elke spelbeurt het risico te lopen op een nieuwe ontvoering (met bijbehorend diepgaand onderzoek) met opnieuw een eenzame achterlating op de meest bizarre plekken op onze aardbol, stijf staand van het geheugenverlies?

Inderdaad.

Agents of Smersh is een coöperatief bordspel voor 1 tot 4 spelers waarin u in de huid kruipt van een geheim agent die de organisatie SMERSH, geleid door de sinistere en onvoorspelbare Dr. Lobo en op niet minder uit dan de alleenheerschappij over de wereld, moet zien uit te schakelen. Dit alles speelt zich af in een alternatieve tijdlijn in de de jaren ‘70.

Dat uitschakelen van Dr. Lobo is geen eenvoudige opdracht want het heerschap heeft filialen over de hele wereld en een schare ongedierte in dienst waarvoor Sauron himself liever een blokje om zou lopen als hij ze tegen kwam. Aan de top van dat ongedierte, net onder dr. Lobo, opereert een kwartetje ongeregeld waarvoor alle orks, aardmannen, trollen, uruk-hai en wargs uit Midden-Aarde een blokje om zouden lopen als zij ze in het vizier kregen. Van deze vier is ‘Darling’ – what’s in a name – misschien nog wel het gevaarlijkst.

Uw taak is de hele wereld af te reizen om bewijsmateriaal (intel) te verzamelen tegen Dr. Lobo, onderweg het kwartet van hierboven uit te schakelen en dat allemaal vóór Dr. Lobo zijn laatste en allesomvattende zet kan doen. Die laatste en allesomvattende zet doet hij wanneer hij onderaan zijn eigen loopspoor arriveert. Dan is het game over, voor u en uw medespelers en de hele wereld.

Hebt u een vooraf bepaald aantal gevechten gewonnen tegen zijn vier hoofdtrawanten – in een spel met vier spelers bijvoorbeeld zijn dat vijf gevechten – kunt u nagaan of u voldoende bewijs hebt verzameld. Wat u moet verzamelen staat mooi aangegeven naast het loopspoor van Dr. Lobo. Er is wel een probleem: u weet zelf niet altijd wat u hebt verzameld – u werkt bij de geheime dienst nietwaar – en dat zorgt voor nogal wat spanning en onzekerheid aan tafel.

U reist over het spelbord – de wereld – per trein, vliegtuig of auto. U vecht, intrigeert, spioneert, schaduwt, achtervolgt, verleidt en verzamelt en hoopt dat wat u verzamelt datgene is wat nodig is om Dr. Lobo te verslaan.

U kunt de man ook uitschakelen door zijn vier handlagers neer te leggen, maar geloof me vrij: de kans dat ik in 2013 samen met Beyoncé Knowles naar het altaar zal stappen is onnoemlijk groter. En dat ik u op de trouwerij uitnodig ook.

Tijdens uw beurt komt u sowieso in een hachelijke situatie terecht – de anale sonde laat ik hier nog buiten beschouwing – die u moet zien te overwinnen.

De verhaallijnen waarin u terecht komt worden bepaald aan de hand van het continent waarin u zich bevindt, een lotkaart en de keuze die u maakt op een lijst van mogelijke houdingen die u ten aanzien van de situatie in kwestie aanneemt. Vervolgens gaat een medespeler in een scenarioboek op zoek naar het resultaat van dit gepuzzel. Die leest het verhaal luid en met enig gevoel voor dramatiek voor waarna u met een of meerdere dobbelstenen moet gooien om een bepaalde test te ondergaan, die van de overredingskracht bijvoorbeeld (in een confrontatie met ‘Darling’ geen onbelangrijke eigenschap). Afhankelijk van de ernst van de situatie moet u een of meerdere revolversymbolen gooien om in de test te slagen. Lukt dat krijgt u een beloning. Dat kan bewijsmateriaal zijn, maar ook interessante gadgets of een opwaardering van vaardigheden bv. gevechten met de blote hand. Lukt het niet wordt u uiteraard gestraft. U kunt verwondingen oplopen, bewijsmateriaal verliezen of aan vaardigheden inboeten.

Alsof dat allemaal nog niet genoeg is bent u ook nog volop bezig met een geheime missie. Twee steden die u op de aardbol moet aandoen waarna u een beloning krijgt. Dat maakt het niet gemakkelijker want u moet voortdurend uw eigen en s’ werelds belang tegen elkaar afwegen.

Overboord gegooid worden in het midden van de Atlantische oceaan? Geen probleem. Bizarre ontmoetingen met vrouwen met baarden en mannen in vrouwenkleren? Zo gepiept. Auto- en motorachtervolgingen? Say no more. Deelnemen aan wijndegustaties die helemaal uit de hand lopen? Check. Op de vlucht slaan voor een bende inboorlingen in het Amazonegebied, in uw blootje? Ja hoor. Mobieltjes verborgen in schoenzolen? Hallo zeg!

Het zit er allemaal in.

En alles zit tegen.

Luchthavens worden gesloten waardoor uw bewegingsvrijheid aanzienlijk wordt beperkt, die anale sonde blijft u maar parten spelen, u wordt midden in een operatie middels een schoenzooltelefoontje vriendelijk verzocht terug te keren naar Londen voor spoedoverleg en dat gaat zo maar door. Stalen zenuwen moet u hebben.

De dobbelstenen laten u ook meermaals in de steek. U mag bij elke confrontatie sowieso met één dobbelsteen gooien – met weinig kans op slagen – maar u mag, afhankelijk van uw vaardigheden ook extra dobbelstenen uit een zakje – denk aan een maxiversie van het Love Letter zakje, zonder opdruk – bijtrekken mits u daarvoor betaalt.

Maar het moet gezegd: het is erg leuk. 

En wij verloren. Uiteraard.

Is het verhaal in een spel minstens even belangrijk als het spelen zelf, houdt u van sfeer en veel gelach aan tafel, wilt u niet weten waaraan u begint en vooral niet waar u eindigt, speelt u graag coöperatief en is een hoge herspeelbaarheidsgraad voor u een absolute must? Sla gerust toe.

Hebt u graag alles in de hand, gruwt u van geluk in een spel, hebt u een totaal gebrek aan fantasie en bent u een sombere pessimist? Laten liggen, op zoek gaan naar een hoekje om te zitten uithuilen en ons vooral heel erg met rust laten.

Tot morgen!

Dominique

 

Agents of SMERSH

8th Summit, 2012

Jason Maxwell

1 tot 4 spelers vanaf 13 jaar

90 minuten

 

San Juan van het jaar

Aangezien San Juan acht jaar na verschijnen nog altijd het belangrijkste ijkpunt in mijn spellenleven inneemt is het niet meer dan logisch dat er een ‘De Tafel Plakt!‘ award naar dit spel wordt vernoemd.

De San Juan van het jaar 2012 gaat naar het voortreffelijke Fleet (Gryphon Games).

Wordt dit kaartspel niet bepaald gediend door het aangeboorde thema, het spelgevoel zit wel helemaal goed. Licenties kopen, schepen bouwen en dopen, kapiteins inhuren, vis en andere zeebewoners aan dek sleuren en deze lekker houden voor overwinningspunten, gewoon verkopen of gebruiken als kortingbonnen bij de aankoop van nieuwe licenties. Dat zijn zo’n beetje de stappen die u doorloopt als u dit visgerecht tot u neemt. Speelt lekker snel – soms een beetje té snel – en er zijn meerdere waterwegen naar de overwinning. Aan het oog werd ook gedacht en dat is altijd meegenomen als u gevoelig bent aan een mooie tafelversiering.

Heel compact ook, dus snel in de reiskoffer gegooid als u er weer eens op uit trekt.

Laten we duidelijk zijn, dit is geen San Juan. Maar als dit op tafel wordt gelegd schuif ik wel lekker mee aan.

Runner-up: Uchronia (IELLO)

Uchronia is een interessante en mooie update(variant) van Glory to Rome, alleen moet u nu aan de slag in een door onsterfelijke dinosauriërs bevolkt land. Mensen zijn er ook, en gezien het verschil in grootte en kracht achten deze het wijselijk vreedzaam naast de dino’s te bestaan en ze de geneugten van vegerarische maaltijden te leren kennen. De gebouwenkaarten – nu vierkant van vorm – en de individuele spelersbordjes kregen ook een mooie opsmuk.

U moet een beetje wennen aan dit spel, zowel wat betreft de gebruikte terminologie als de speltechnische afwikkeling, maar als u een beetje moeite doet krijgt u hier wel waar voor uw geld.

Tot morgen!

Dominique

 

Uitbreiding van het jaar

Zoals die van San Juan in Die Schatzkiste worden ze natuurlijk niet meer gemaakt, maar Core Worlds: Galactic Orders komt toch dicht in de buurt. Waardeert het basisspel, toch ook al een bescheiden klepper, op tot wat het in eerste instantie had moeten zijn en doet dat zonder u op te zadelen met veel gemorrel aan de setup. Vooral dat laatste is wat mij betreft van onschatbare waarde. Ik kom nu al tijd te kort.

U krijgt waar voor uw geld in deze doos. De 6 grote galactische gildekaarten, 93 kaarten, 126 factiefiches en 5 Raven fiches gaan u aangenaam verrassen.

Het belangrijkste en leukste onderdeel van deze uitbreiding wordt gevormd door de zes galactische gilden die u hier aangeleverd krijgt. Grote kaarten zijn het, waarop u uw factiefiches kunt leggen als u een eenheid ontplooit of tactisch manoevreert. Als u hen steunt mag u van hen in de loop van het spel interessante hulp verwachten. Ze staken de neus al aan de deur in het basisspel maar nu wordt hun invloed en de impact op het spelverloop pas echt helemaal duidelijk. Als u in de loop van het spel uw fiches van deze kaarten verwijdert kunt u interessante dingen doen, afhankelijk van de orde waarmee u hebt gesympathiseerd, als daar zijn: extra actiepunten verdienen (senaat), goedkoper kaarten kopen (wetenschappers), goedkoper eenheden ontplooien (handelaars), extra energie vergaren (mijnbouw), de vuurkracht van uw eenheden verhogen (strijders) en tenslotte extra kaarten trekken (mystici). Op het einde van het spel kunnen uw niet gebruikte fiches trouwens nog wat extra punten opleveren. Denk dus goed na over het al dan niet inzetten ervan.

Verder worden er enkele nieuwe kaarttypes geïntroduceerd: gebeurteniskaarten kruiden elke ronde met aangepaste regels en vooruitgangskaarten kunt u dan weer linken aan een planeet in uw zonnestelsel waardoor u nog meer voordelen krijgt toegestopt.

Is uw hongergevoel hiermee nog niet over kunt u overwegen om de zesde factie te integreren in het spel of de oude thuisplaneten uit het basisspel te vervangen door de nieuwe die u in deze doos aantreft.

Het gaat hier niet bij blijven. Er zit al een volgende uitbreiding in de intergalactische pijplijn. Maar tot dan bent u hiermee meer dan zoet.

Tot morgen!

Dominique

 

Core Worlds: Galactic Orders

Stronghold Games

Andrew Parks

2 tot 5 spelers vanaf 10 jaar

90 minuten