The Hobbit: An Unexpected Journey (Cryptozoic Entertainment)

In de rubriek ‘Al verschenen maar misschien moet u hier op Spiel toch eens even naar kijken’ vandaag pareltje nummer drie.

In The Hobbit: An Unexpected Journey, een coöperatief dobbel- en bordspel voor 1 tot 4 spelers, gaat u samen met Bilbo en de 13 dwergen op weg naar de Eenzame Berg om aldaar van Smaug de draak de dwergenschat terug te claimen.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

The Hobbit: An Unexpected Journey is de dobbelvariant van het heerlijke In de Ban van de Ring, van Reiner Knizia. En hij komt er nog mee weg ook.

Eenvoudige en overzichtelijke spelregels maken dit een erg toegankelijk familiespel.

U kunt gebruik maken van de speciale vaardigheden van de dwergen en Bilbo. Dat is fijn maar ook niet zonder gevaar want na hun interventie verdwijnen ze even van het strijdtoneel.

Ook het inzetten van de hulpfiches, naar believen te gebruiken op het einde van uw beurt, vraagt een quasi perfecte timing. Daarbovenop betekent het inzetten ervan dat u minder overwinningspunten zult scoren op het einde van het spel, als u dat al haalt.

De gebeurteniskaarten, die u bij het begin van elke beurt trekt, zorgen er naar goede gewoonte voor dat het reisgezelschap met de nodige tegenslagen wordt geconfronteerd. En ze hakken er hevig in.

Elke dobbelsteenworp is belangrijk en elke speler zit dan ook gespannen toe te kijken wanneer de dobbelstenen worden gegooid.

The Hobbit: An Unexpected Journey is met elk opgegeven spelersaantal even goed.

Het coöperatieve aspect komt, ondanks het feit dat de hoofdactiviteit uit dobbelen bestaat, verrassend goed uit de verf. Zo kunt u bepaalde dwergen waarover u het bevel voert ook inzetten tijdens de beurt van andere spelers. En daar kunt u verrassend prettig over discussiëren. Ach, eigenlijk wordt er over alles gediscussieerd: welke dobbelstenen wijze we aan welke opdracht toe, welke dwergen worden er ingezet, welke hulpfiches worden er gebruikt, eisen we de gouden dobbelsteen op, gaan we voor de trollenschat (met het risico op tijdverlies) of niet? Allemaal voer voor erg interessante gesprekken.

Het aspect tijdsdruk krijgt in dit spel een totaal nieuwe betekenis.

De introductie van overwinningspunten zorgt ervoor dat u, als u er al in slaagt het spel te winnen, steeds weer uw persoonlijk record wil breken.

Dit spel is de laatste twee maanden het meest gespeelde spel ten huize van, mede door de voortreffelijke en uitdagende solovariant.

Dit smaakt zodanig naar meer dat u eigenlijk niet kunt wachten op de volgende twee hoofdstukken, die synchroon met de films zullen verschijnen. U hebt ook al vernomen dat deze hoofdstukken enkele vernieuwende speltechnische elementen zullen bevatten.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Cryptozoic Entertainment voorbij want:

U mag dan wel samen op weg gaan naar de Eenzame Berg, in deze editie bereikt u uw einddoel niet. Het spel houdt plots op ter hoogte van de Mistige Bergen. Op de Eenzame Berg en Smaug moet u nog twee dobbel- en bordspellen wachten. Had u deze uitstap geboekt bij een reisbureau, u vroeg onmiddellijk uw geld terug.

Dat vroeg afstappen betekent ook dat de verleidelijke hulpfiches die zich op bord twee bevinden enkel kunnen worden gebruikt om uw eindscore te bepalen. Jammer.

Het is u een raadsel waarom er voor twee spelborden werd gekozen en  niet voor een beiderzijdse bedrukking. Echte verspilling is het en het betekent ook dat de doos onnodig in gewicht toeneemt. U bent, ondanks de wetenschap dat het kalf al lang verdronken is, zeer milieubewust. En u neemt zo graag spellen mee op reis.

De grafische vormgeving is niet van die aard dat u er over naar huis schrijft. Dat is, gezien het universum waarin dit spel zich afspeelt, toch een gemiste kans.

U hebt het gevoel dat u de ideale route naar de Mistige Bergen na een tijdje wel weet te vinden waardoor het spel toch wat van zijn glans verliest.

Dominique

 

Trains (AEG)

In de rubriek ‘Al verschenen maar misschien moet u hier op Spiel toch maar even naar kijken’ vandaag parel nummer twee.

In Trains, een op de Dominionmotor gebouwde kaart- en bordspel voor 2 tot 4 spelers, bouwt u een spoorwegnetwerk in Japan. U doet dat, afhankelijk van welke spelbordzijde u kiest, in de regio’s Tokyo of Osaka.

U bouwt spoorwegen en stations, koopt treinen aan, bezigt spoorgeralateerde randactiviteiten en probeert uzelf wanhopig van uw almaar aangroeiende afvalberg te ontdoen.

Ik besprak hier versie 1.0 al op 26 oktober 2012. Ik beperk me nu tot mijn ervaringen met versie 2.0 die, ik zal het maar onmiddellijk toegeven, zeer de moeite is.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

U hebt Spiel 2012 de beurs erg teleurgesteld verlaten aangezien u versie 1.0 niet op de kop kon tikken. Het aanbod was schaars en u greep net naast dit felbegeerde kleinood. Wanhoop niet langer want nu kunt u zich rustig kuierend naar de stand van AEG begeven alwaar u zich op uw dooie gemak deze versie kunt aanschaffen.

Had de lay-out van versie 1.0 ook zijn charmes (de kaarten waren geïllustreerd met interessant fotomateriaal), de make-over van AEG heeft toch een en ander verbeterd. Een beter onderscheid tussen de kaarten bijvoorbeeld door het gebruik van kleurencodes, een duidelijk en erg overzichtelijk regelwerk dat geen vragen openlaat, prachtig en kwalitatief hoogstaand materiaal en een ruim bemeten doos die meer dan plaats genoeg biedt voor het basisspel en de onvermijdelijke uitbreidingen die eraan zitten te komen.

Inderdaad, uitbreidingen. Reken maar dat ze in de pijplijn zitten. En niet alleen kaarten gaan aan het basisspel worden toegevoegd. Reken ook maar op extra spelborden. Mogelijk wordt u op Spiel al van enige extraatjes voorzien.

In tegenstelling tot Dominion, waarvan de genen duidelijk naar dit spel werden overgedragen, hoeft u hier niet af te rekenen met eindeloze beurten. Voor u het weet bent u weer aan zet. Verfrissend.

U moet uw aandacht verdelen tussen het spelbord en uw kaartvoorraad. Dat is, om het zacht uit te drukken, erg interessant en uitdagend.

U houdt van het raceaspect in dit spel en de drie potentiële finishlijnen die u daarbij kunt overschrijden, middels het manipuleren van de stations-, de spoorweg- en de kaartvoorraad.

De afvalkaarten, u haat ze en toch kunt u niet zonder. De vloekkaarten van Dominion zijn kleine ongemakjes in vergelijking met wat u hier voorgeschoteld krijgt. De afvalkaarten vervuilen uw deck niet alleen, ze overspoelen het. Daarmee omgaan is een van de leukste aspecten van het spel.

Een aantal gerenommeerde spelcritici uit Amerika bestempelen dit spel nu al als het spel van het jaar. Dat is misschien wat kort door de bocht, maar toch.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van AEG voorbij want:

U hebt versie 1.0 al, die was trouwens duur genoeg, en qua speelplezier is er niets veranderd. Jammer genoeg is deze versie niet compatibel met de eventuele toekomstige uitbreidingen van AEG, maar het basisspel bevat voldoende genot voor jaren. U hebt trouwens het spelbord van Duitsland meegekregen op Spiel 2012, en dat heeft de versie van AEG lekker (nog) niet.

Er gaan geruchten dat het spel kan gewonnen worden zonder ook maar één seconde aandacht aan het spelbord te schenken. Dat vindt u verontrustend want dan kunt u immers gewoon Dominion op tafel leggen.

Dominique

 

Gunship: First Strike (Escape Pod Games)

In de rubriek ‘Al verschenen maar hier moet u op Spiel toch maar even naar kijken’ vandaag dit pareltje.

In Gunship: First Strike, een bord- en kaartspel voor 2 tot 4 spelers bent u in de verre toekomst in een stellaire burgeroorlog verzeild geraakt. Daarin doet u niets anders dan de ruimteschepen van uw tegenstander uit het zwerk knallen. Die ruimteschepen bestaan uit een moederschip, een slagschip en een squadron jagers. Uiteraard probeert uw tegenstander hetzelfde te doen met uw schroothoop.

U doet dat allemaal door behendig te manoeuvreren, kaarten uit te spelen en te dobbelen.

Sterrenhemel:

Galaxy Trucker meets Mag-Blast meets Battleship Galaxies meets Star Wars: X-Wing Miniatures Game, dat alleen al zou voldoende moeten zijn om u uit uw luie zetel te doen opveren. Meer zelfs, dit spel doet het op z’n eentje nog beter dan de voornoemde vier samen.

Uw slagschip, beste medespeler, mag u voor spelaanvang zelf samenstellen. Gaat u voluit voor de aanval of bouwt u toch liever wat extra schilden in? Volautomatische laserkanonnen, torpedo’s of een ion kanon? Aan u de keuze. U gaat kirren van plezier.

En daar doet u het toch voor, dacht ik, voor speelplezier? Wat kiest u: met afgezakte mondhoeken eurootjes spelen of met uw mondhoeken op tien voor twee Gunship: First Strike aansnijden? Ik weet het ondertussen wel.

Vroeg men u in het regelboekje van Mag-Blast of u alstublieft schietgeluiden wou maken bij het afvuren van uw torpedo’s om de spelervaring wat op te krikken, hier doet u het spontaan.

Die Crewman uitbreiding! Jongens toch, wat een leuke toevoeging is me dat.

Een grote moduleerbaarheid die door de reeds beschikbare en de op handen zijnde uitbreidingen nog wordt uitgebreid.

Tijdens het spelen vliegen de ruimteschiponderdelen, bij voorkeur die van uw tegenstander, u om de oren. Een vleugeltje hier, een stukje van een generator daar, een niet ontplofte torpedo ginder. Het bijeenhouden van uw eigen slagschip is een fantastische uitdaging die enorm lekker aanvoelt.

Elke beurt wordt u opgezadeld met keuzes die verstrekkende gevolgen kunnen hebben. Ga ik resoluut voor de aanval of offer ik toch maar enkele beurten op voor grote reparaties op het moederschip? Of probeer ik al vliegend kleine herstellingen door te voeren? Wat doe ik met mijn squadron jagers, ze laten aanvallen of ze als escorte inzetten zodat ik heelhuids het moederschip bereik?

Die ion kanonnen, jongens toch. Wat een lekkere schokgolf brengen die teweeg in het slagschip van uw tegenstander. En hoe bleek die aantrekt als hij merkt dat de ionisering zich langzaam maar zeker verspreidt over zijn ganse schip, een voor een de vitale onderdelen uitschakelend.

Uw beurt of niet, u zit tot uw grote verrassing nagelbijtend aan tafel. De laatste keer dat u op uw nagels beet zat u in het derde leerjaar.

U had geen benul van het feit dat verliezen zo bevredigend kon zijn.

U begint en daarna kunt u niet meer stoppen. Omdat het zo leuk is, spannend blijft tot op het eind en omdat de beperkte speelduur snelle revanches toelaat.

Zwart gat:

Geluk speelt een niet onaanzienlijke rol in dit spel. Als u daarop afknapt, ouwe zuurpruim, is dit niets voor u. U mist dan wel een heleboel, maar wat u niet weet deert u niet.

De regels, ondanks de relatieve eenvoud van het spel, vragen toch wel enige studie. Er zijn een aantal kleine aandachtspuntjes die u makkelijk over het hoofd ziet. Dat lost zich vanzelf op na enkele sessies, maar toch.

U moet rekening houden met een myriade aan uitbreidingen. Dat vindt u niet zo aangenaam. U koopt liever spellen die af zijn.

Dominique

 

Gunship: First Strike

Escape Pod Games, 2013

Steve A. Wood

2 tot 4 spelers vanaf 12 jaar

30 minuten

 

 

 

The Legacy: Testament of Duke de Crecy (Portal Games)

In ‘Legacy: Testament of Duke de Grecy’, een kaartspel voor 2 tot 4 spelers, bent u een welbespraakte aristocraat in het Frankrijk van de 18de eeuw, vlak voor de revolutie. U bent een levensgenieter maar u voelt aan uw water dat er onheil op til is. Wie de macht in handen heeft verdeelt ze ook, denkt u, en u zet een hele machinatie in gang om uw familiefortuin en de daarbij behorende invloed veilig te stellen. Die machinerie bestaat uit het arrangeren van huwelijken, het posteren van familieleden aan het hof, het verwerven van gronden die u volbouwt met indrukwekkende landhuizen en een omkoopactie hier en daar.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Eindelijk nog eens een kaartspel voor de veeleisende veelspeler. Dit is een blinde aankoop.

Kaartmanagement, worker placement, variabele eigenschappen, het verzamelen van setjes, geheime opdrachten, het klinkt u allemaal als muziek in de oren. Meer zelfs, zoveel verschillende mechanismen vormen meestal de kroniek van een aangekondigde flop maar hier grijpen ze zo goed in elkaar dat er een harmonieus, vloeiend spelverloop ontstaat. Knap!

U experimenteert graag met meerdere paden naar overwinningen.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Portal Games voorbij want:

Een kaartspel voor de veeleisende veelspeler, allemaal goed en wel, maar na het bestuderen van het tot nu toe beschikbare beeldmateriaal bent u tot de vaststelling gekomen dat u ten aanzien van uw speeltafel ook veeleisend zult moeten zijn. Dit geraakt er nooit op.

Anderhalf uur voor een kaartspel vindt u er een beetje over. Kaartspellen moet kort en hevig zijn en onmiddellijk uitnodigen tot een revanche. Dat ziet u hier niet zo snel gebeuren.

Als u een kaartspel wil spelen dat het arrangeren van huwelijk als belangrijkste actiecomponent heeft legt u het erg leuke Familienbande op tafel. Dan ervaart u wat hierboven al werd aangehaald: kort, hevig en uitnodigend tot een onmiddellijke revanche. En het past bovendien op uw tafel.

Niks nieuws onder de zon hier, zoals bij zoveel spellen die op Spiel verschijnen. U bent al zoveel gewend dat u uw geldbeugel niet zo snel meer opentrekt voor een nieuw spel.

Dominique

 

Invaders (White Goblin Games)

In Invaders, een asymmetrisch kaartgestuurd bordspel voor 2 spelers, probeert u, afhankelijk van de rol die u wil spelen, de aarde als alien te veroveren of als mens te verdedigen. Daarvoor hebt u elk uw eigen wapenarsenaal ter beschikking. De aliens beschikken uiteraard over verschrikkelijke vernietigingswapens, bediend door onuitspreekbaar afgrijselijke wezens. De aardbewoners beschikken over gezond boerenverstand, geschifte wetenschappers die eigenlijk zouden moeten worden opgesloten en de wapenspreuk ‘Eendracht maakt Macht’. Voelt u de asymmetrie al?

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

U bent een grote fan van Revolver, van dezelfde maker.

U hebt een fascinatie voor asymmetrisch opgezette tweepersoonsspellen. U wordt hier echt in de watten gelegd.

Het thema spreekt u erg aan.

U vindt dat het met de aarde echt wel aan een sneltreinvaart de verkeerde weg opgaat. U ziet er dan ook niet tegenop als kwaadaardige alien de mensheid eens een lesje te leren in nederigheid.

Als mens, zo luidt het in de beschrijving, start u het spel met één voet in het graf. Dat belooft. U gaat een uitdaging niet uit de weg en al zeker niet als u op sterven na dood bent. Op sterven na dood een bordspel beginnen, het is eens wat anders.

De aliens beschikken over Eldritch creaturen, zo leest u in de spelbeschrijving. Doet Eldritch bij u geen belletje rinkelen? Inderdaad. Gisteren, in een voorbeschouwing van Eldritch Horror op ‘De Tafel Plakt!’. Eldritch staat hier voor het kwaadaardige voorspel dat de aliens op u afsturen, onder de vorm van afzichtelijke wezens die chaos en verdoemenis over de aarde brengen. De hoofdmacht komt later, als bij wijze van spreken de bal enkel nog in open doel moet worden gekopt.

U krijgt hier heel wat spel voorgeschoteld zonder u te moeten verliezen in een uitgebreid en complex regelwerk. U krijgt een speltechnisch elegant en eenvoudig spelverloop met een hoge herspeelbaarheidsfactor op uw tafel, zo hebt u vernomen. U tekent nu al in.

Dit is een volwaardig conflictspel, gekristalliseerd tot de essentie. Yummy.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van White Goblin Games voorbij want:

Asymmetrie in tweepersoonsbordspellen is niet gemakkelijk te realiseren. De balans helt makkelijk over naar een van beide partijen en u wil dit eerst aan een grondige test onderwerpen vooraleer u eventueel toeslaat, met een exemplaar dat niet van u is. Dat de menselijke speler op sterven na dood aan het spel begint belooft trouwens niet veel goeds.

Het heelal is niet echt uw ding. U blijft liever met beide voeten op de aarde, zich onledig houdend met het verzamelen van gekleurde houten blokjes die grondstoffen voorstellen.

Dominique

 

Eldritch Horror (Fantasy Flight Games)

In Eldritch Horror, een coöparetief bordspel voor 1 tot 8 spelers, trekt u de wijde wereld rond met als enige doel hem te beschermen tegen het kwade. Want dat zit overal en er zijn tekenen dat De Oude zich weer eens opmaakt om een overnamepoging te wagen. Dat willen u en uw makkers ten allen tijde voorkomen.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

U bent een grote fan van Arkham Horror en dit is Arkham Horror drie punt nul.

Vond u de vorige settings, Arkham stad en het museum (Elder Sign), een beetje verstikkend wordt nu de hele wereld uw speeltuin.

Het ziet er allemaal toch wat gestroomlijnder en overzichtelijker uit dan Arkham Horror en daar zat u toch een al een tijdje op te wachten.

U houdt van spellen waarover u lekker kunt napraten. Over welke avonturen u waar hebt beleefd en hoe het afliep.

De dubbelzijdige kaarten die u straffen als u bepaalde beloften niet nakomt vindt u goed gevonden.

Het Arkham Horror universum is helemaal aan u voorbij gegaan. Dit is uw kans om een nieuwe start te maken.

Naar goede gewoonte is het artwork weer fantastisch, en dat is een understatement. U kijkt graag naar een mooi spel.

De doos zit boordevol prachtig materiaal.

Ook solo is dit zeer de moeite.

Het enthousiasme van de makers in het introductiefilmpje van FGG, naar goede gewoonte erg professioneel in elkaar gezet, heeft u besmet.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Fantasy Flight Games voorbij want:

Arkham Horror intrigeert u. U hebt het ook meermaals gespeeld maar nog nooit zoals het moet. Het regelwerk is zodanig complex dat u steeds weer fouten hebt gemaakt. U gruwt van het gevoel dat u een spel niet hebt gespeeld zoals het moet. Deze spin-off is volgens u hetzelfde lot beschoren. De faq-lijst gaat weer eindeloos zijn.

Arkham Horror duurt bijna even lang om klaar te zetten als om te spelen. Hier zal het volgens u niet anders zijn.

Het grootste euvel waaraan Arkham Horror lijdt is de speelduur. Eldritch Horror verhelpt dat euvel niet want de doos geeft 180 minuten aan. U weet wat dit in de praktijk betekent. U begint er dus gewoon niet aan.

250 kartonnen fiches vindt u een beetje teveel van het goede.

Het spel bevat 300 prachtige kaarten, dat wel, maar het lezen van de tekst op die kaarten kost u met het ouder worden steeds meer moeite. U zou graag eens een hartig woordje praten met de kabouters of smurfen bij FGG die hiervoor verantwoordelijk zijn.

Wilt u het onderste uit de kan halen zult u ook het onderste uit uw geldbeugel tevoorschijn moeten toveren. De uitbreidingen gaan weer niet te tellen zijn. U houdt niet van uitbreidingen.

Dominique

 

Glück Auf (eggertspiele / Ludonova / Pegasus Spiele / Gigamic)

In Glück Auf, een bordspel voor 2 tot 4 spelers, daalt u af in de koolmijn om kolen te delven – van wisselende kwaliteit – waarmee u aan bestellingen probeert te voldoen. Die leveren u namelijk punten op.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Wolfgang Kramer en Michael Kiesling? U koopt blind.

Interessant, dat op en neer geschuif van uw liftkooi in die speciale uitsparing van uw hoogstpersoonlijke spelersbordje.

U vindt het leuk om strijd te voeren om openbare contracten.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van eggertspiele, Ludonova, Pegasus Spiele en Gigamic voorbij want:

Wolfgang Kramer en Michael Kiesling mogen dan wel een succesvol duo zijn, ze kunnen nog steeds niet tippen aan Nile Rodgers en Bernard Edwards.

U vreest dat het heen en weer geschuif met die liften u na een tijdje gaat vervelen, zelfs irriteren. Het is een gimmick, meer niet.

Dit is een ordinaire worker placer die niets toevoegt aan het genre. U hebt al genoeg varianten van dit soort spellen in uw kast staan. Magnum Sal bijvoorbeeld, een spel dat hier trouwens wel heel erg op lijkt.

U hebt de trailer bekeken op BGG en u hebt nog nooit zoiets saais gezien. Als dit u warm moet maken voor een aankoop vreest u het ergste.

Dominique

Castle Dice (Fun to 11)

In Castle Dice, een dobbel-kaart-bordspel voor 1 tot 4 spelers, moet u op bevel van een niet nader genoemde koning burchten bouwen aan de grenzen van zijn koninkrijk.

U verzamelt grondstoffen, drijft handel, beheert een veestapel en huurt personeel in (werklieden, handelaars, soldaten en boeren). Dat doet u al dobbelend. Bouwen doet u door kaarten uit te spelen, mits betaling van grondstoffen en goud uiteraard.

Wat u bouwt, kweekt en aanwerft genereert mogelijk overwinningspunten en daar is het u uiteindelijk toch weer om te doen.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

U hebt het ondertussen wel gehad met het draften van kaarten. Hier mag u het doen met dobbelstenen, 64 in totaal.

U hebt dit heerlijk spelletje al gespeeld en weet hoe leuk het is. U twijfelt dus geen moment.

Tijdens het spelen stelde u vast hoe aangenaam dobbeldraften is en hoe leuk het is barbaren de etablissementen van uw tegenspelers te zien plunderen. Barbaren die ze trouwens zelf hebben gedobbeld, u hebt daar zelf helemaal niets voor moeten doen. Heerlijk.

U bent ook zeer te spreken over de erg handige individuele spelersbordjes waarop u uw burcht met aanpalende infractructuurwerken ziet groeien. Het beurtoverzicht dat erop gedrukt staat vond u ook erg handig.

Dit is een spel dat u tijdens het spelen kunt uitleggen, tijdens de eerste ronde, zonder afbreuk te doen aan het speelplezier. U kunt dus onmiddellijk aan de slag. Ideaal dus voor uw niet reguliere spelvrienden die het haten naar spelregels te moeten luisteren.

U houdt van balans in een spel en Castle Dice is wel heel erg uitgebalanceerd. U doet dus zeker mee voor de overwinning tot de laatste ronde. Dat is eens wat anders.

De doos is zo diep dat u onder de inlay nog twee andere spellen – met doos en al – kunt onderbrengen. Handig voor op reis.

U kijkt al uit naar de in de pijplijn zittende uitbreidingen.

U houdt van een goeie geut geluk in een spel en u verstaat de kunst zodanig te spelen dat Vrouwe Fortuna steeds weer uw kant op komt gewandeld.

Castle Dice heeft een erg interessante en uitdagende solovariant.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Fun to 11 voorbij want:

Fun to 11 gaat u niet vinden op Spiel en u hebt geen zin om op zoek te gaan naar die enkele verloren exemplaren die toch onmiddellijk uitverkocht gaan zijn.

Als u een eindscore van ongeveer 10 punten behaalt hebt u het niet slecht gedaan. Dit is een spel waarbij uw eindresultaat laag is en ook dicht bij dat van uw tegenspelers aanschurkt. U graait graag veel punten bij elkaar. Dat kunt u hier vergeten.

De illustraties zijn nogal aan de kinderlijke kant. Dat schrikt u toch een beetje af.

U vreest dat de geluksfactor in dit spel toch een ietsepietsie te groot is.

Dominique

 

The Witches: A Discworld Game (Devir, IELLO, Phalanx Games Polska, Treefrog Games)

The Witches: A Discworld Game, een bordspel voor 1 tot 4 spelers dat zich afspeelt in het Schijfwereld universum van Terry Pratchett, bevindt u zich in het magisch geladen land van Lancre alwaar u de kunst van hekserij krijgt aangeleerd. Dat doet u door met uw heksen in spe clubje rond te trekken en kleine ongemakjes die u onderweg tegenkomt te verhelpen. U zou uw eigenste zelf niet zijn moest u niet alles op alles zetten om uw medestudenten te overklassen. Uw studie wordt echter verstoord door om de haverklap opduikende, en vooral onverwachte, crisissen die uw onverdeelde aandacht vragen wilt u uw opleiding niet voortijdig beëindigd zien. Een elfeninvasie bijvoorbeeld.

Gelukkig houdt u af en toe even halt voor een theekransje. Dat brengt u weer helemaal op krachten.

De heks met de meeste overwinningspunten wint het spel, al moet u er terdege rekening mee houden dat bepaalde gebeurtenissen het spel kunnen doen eindigen zonder overwinnaar.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Terry Pratchett.

Martin Wallace.

Schijfwereld.

U kunt solo, competitief of coöperatief aan de slag.

Uw personage heeft een eigenschap die uw tegenstanders niet hebben, een eigenschap die u tijdens het spelen een voordeeltje oplevert.

U bent een liefhebber van zeszijdige dobbelstenen en modificeert graag de resultaten van dobbelworpen.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Devir, IELLO, Phanlanx Games Polska en Treefrog Games voorbij want:

Terry Pratchett.

Martin Wallace.

Schijfwereld.

U neemt de heer Wallace de armoede strafpunten in London nog altijd kwalijk. Ook hier kon hij het blijkbaar niet laten strafpunten in de doos te pleuren.

Dit is lichte kost en de informatie waarover u op dit moment beschikt voorspelt weinig uitdaging. U hebt grote tanden waarmee u zich graag in een spel vastbijt.

Dominique

 

Rampage (Asmodee / Repos Production)

In Rampage, een bordspel voor 2 tot 4 spelers, bent u een reusachtig monster dat zich samen met enkele soortgenoten stort op een middelgrote stad. In die stad probeert u zoveel mogelijk gebouwen te vernietigen en hun bewoners op te eten. Wie daar het best in slaagt wint.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Eindelijk nog eens een spel dat u kunt winnen. U mag dan wel kanonnenvoer zijn bij het spelen van elke gemiddelde euro, in dit soort spellen bent u niet te kloppen.

Finger flicking, what’s not to like? U bent een groot liefhebber van Carabande, PitchCar, Crokinole en Safranito. Daarbovenop mag u hier ook gooien en blazen en spulletjes van concurrerende monsters stelen.

Met meerdere sets kunt u een echte mega monster party organiseren.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Asmodee en Repos Production voorbij want:

Als u dit op tafel legt lachen uw spellenvrienden u gegarandeerd uit. Dat risico wilt u niet lopen.

U weet hoe het het met dit soort spellen gaat, de eerste twee keer hebt u tonnen plezier waarna het nooit meer uit de kast komt.

U ziet er tegenop om steeds weer spelonderdelen van de grond te moeten oprapen.

Met die voortdurende dreiging van vogelgriep op de achtergrond – blijkbaar wordt die nu ook van mens tot mens overgedragen – bent u als de dood voor spellen waarin in uw richting wordt geblazen.

U houdt niet van spellen waarbij men bij u komt stelen.

U vindt dat dit soort spellen bezwaarlijk als bordspel kunnen worden bestempeld.

Dominique