De “De Tafel Plakt!” Spiel 2012 Koopwijzer

De “De Tafel Plakt!” Spiel 2012 Koopwijzer!

Medespeler, ik moet u waarschuwen. Wij verschillen, u en ik. Wat ik leuk vind hoeft bij u niet noodzakelijk op tafel en omgekeerd. Subjectiever dan deze kooplijst vind je ze niet. Hou daar rekening mee als u deze lijst doorstruint.

Ik verwijs dan ook graag naar mijn voorwoord bij de koopwijzer voor Spiel 2010: “Het gaat hier om spellen die u wel en niet vanuit Essen zult meebrengen als u tijdens de Internationale Spieletage in mij zou transformeren.”

Laten we beginnen met de 25 spellen die de revue passeerden in mijn dagelijkse voorbeschouwing. Later op de week geef ik u nog enkele last minute tips.

1969 (Cranio Creations)

Floaten in de ruimte mag u dan enorm aanspreken, ik vrees dat u na afloop van een sessie de tafel niet zwevend zult verlaten. Teveel geluk, te eenvoudig van opzet, te conflictueus en teveel bankbiljetten die na de eerste sessie – u kent uw tegenspelers – al aan vervanging toe zijn.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Among the Stars (Artipia Games)

Er is weinig waarvan hier niet te genieten valt: het draften, het thema, het artwork, de moduleerbaarheid naar vredelievend en agressief spelen, de geheime opdrachten, het voortdurend scoren en de mogelijkheid om ruimte-inspecteur te spelen in de ruimtestations van uw tegenspelers. En, last but not least, de onvermijdelijke uitbreidingen. Werp gerust op dat de gelijkenis met 7 Wonders wel heel frappant is, ik werp onmiddellijk terug dat van Patricia Bündchen, de tweelingzus van Gisele, niet minder te genieten valt.

Mijn advies: KOPEN!

Arctic Scavengers (Rio Grande Games)

Uit ervaring kan ik u meegeven dat de oorspronkelijke editie zeer de moeite waard was. U vindt de review daarvan ergens in de rechterkolom hier. Hebt u deze versie niet in uw bezit is de versie van Rio Grande Games een must. Nu gaan er wel geruchten dat Rio Grande het spel niet tijdig in de schappen krijgt op Spiel. Het zijn geruchten, maar toch.

Mijn advies: KOPEN ALS HET ER LIGT, RUSTIG WACHTEN OP DEZE EDITIE ALS HET ER NOG NIET LIGT.

Call to Glory (White Goblin Games)

De voorloper, het tweepersoonsspel Crazy Chicken, staat hier al een hele tijd uitgeteld in het spellenrek. Niet omdat het niet gespeeld wordt, maar omdat het teveel gespeeld wérd. Het is totaal versleten. U kunt zich voorstellen hoe blij ik ben met deze editie die dan nog werd voorzien van twee extra, en zeer leuke, varianten en een uitbreiding van het spelersaantal naar vier. En dan zwijg ik nog over het prachtige artwork.

Mijn advies: KOPEN!

City of Horror (Asmodee / Repos Production)

Mijn advies: KOPEN!

U leest hier morgen uitgebreid waarom.

D-Day Dice (Valley Games)

Al verschenen en u moet u schamen als u deze nog niet op uw rek hebt staan. Veruit het beste en het leukste dobbelspel in mijn collectie en dat wil wat zeggen. Als het thema u een beetje afschrikt bijt u dan door deze zurigheid heen en u zult snel inzien welke grote fout u bijna had gemaakt.

Coöperatief en gelijktijdig dobbelen blijft een woestijnsegment in de spellenwereld, maar deze waterrijke oase vult de leegheid met brio op. D-Day Dice is ook het beste solospel in mijn collectie dus als u een eenzaam type bent kunt u ook weinig verkeerd doen. Wilt u toch menselijke tegenstand raad ik u zonder enige schroom aan de uitbreiding Atlantikwal aan, waarmee een uwer medespelers transformeert in een Duitse bevelhebber. Ook te vinden op Spiel.

Mijn advies: KOPEN!

Escape: The Curse of the Lost Temple (Queen Games)

Maakt het toeven in het woestijnsegment van hierboven nóg aangenamer omwille van de enorme tijdsdruk, de chaos, de spanning en het plezier dat u hieraan beleeft. Zorg wel voor een goed functionerende Cd-speler want als hij hapert speelt u eigenlijk vals. Kan net als D-Day Dice solo, maar zorg dan wel dat de buren niet meekijken.

Supersnel – als u een spelavond van 4 uur inplant bent u vertrokken voor 40 sessies – en grafisch mooi omgezet. Twee uitbreidingsmodules, die zeer de moeite zijn, worden standaard meegeleverd.

Mijn advies: KOPEN!

Expedition: Congo River 1884 (White Goblin Games)

Staat uw afbeelding op een van de karakterkaarten in het spel hebt u normaal gezien al meerdere exemplaren voorbesteld, waardoor de potentiële voorraad op Spiel mogelijk nu al aanzienlijk geslonken is.

Zij die niet bij de gelukkige winnaars waren en twijfelen over een eventuele aankoop kan ik, zij het schraal, troosten: ik twijfel ook. Ik ben een beetje bang voor de conflicten met mijn tegenspelers en ik ben ook een beetje bang dat de winnaar een ietsepietsie te lang voor het speleinde gekend is. Ik ga u dus aanraden wat ik zelf ga doen.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Fairy Land (Lo Scarabee / ElfinWerks)

Voor een aantal onder ons ongetwijfeld te soft, voor anderen de max: vertoeven in feeënland. Maar de richtleeftijd is 12 jaar wat mij doet vermoeden dat dit geen spel voor doetjes is, al vrees ik wel voor de lachsalvo‘s die mijn medespelers op mij zullen afvuren als ik hiervan de regels aan het uitleggen ben. Zelf ben ik wel geïntrigeerd door dit kaartspel, al heb ik een vermoeden dat de herspeelbaarheidsfactor aan de lage kant is.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Fleet (Gryphon Games)

Als men mij vraagt welke vijf spellen ik zou meenemen naar een onbewoond eiland is mijn antwoord steevast: San Juan, San Juan, San Juan, San Juan en San Juan. Dat zegt iets over hoe ik na al die jaren nog steeds verliefd ben op dit spel. Heel, heel erg want op een onbewoond eiland zal ik het met niemand kunnen spelen.

Fleet is een verwant van San Juan, en een goede ook, met voldoende twists om een aankoop, die van mij althans, te verantwoorden.

Mijn advies: KOPEN!

Gladiatori (Giochix.it)

Het thema spreekt mij enorm aan maar de hoeveelheid aan spelregels haalt volgens mij de snelheid, toch een van de basisvaardigheden die een gladiator moet bezitten dacht ik, uit het spel. Dit gaat mij niet zo bekoren als Munera: Familia Glatiatora.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Hanabi (Asmodee / Abacusspiele)

Minimalistisch coöpereren, dat doet u hier. Leuk, maar het is bijna schandelijk hoe weinig spelmateriaal u hier voor uw eurocentjes aangeboden krijgt. Gelukkig heeft minimalisme ook een relatief minimalistische prijs en hoeft u het daarvoor niet te laten. Meer nog, het speelplezier dat Hanabi genereert is van dien aard dat u uw favoriete godheid op uw blote knieën zult danken voor deze tip: u mag Hanabi gewoon niet laten liggen.

Wilt u de moeilijkheidsgraad, waarvan de lat in het basisspel al op een behoorlijke hoogte ligt, nóg verhogen, moet u voor de versie van Abacus gaan. Daar wordt de meerkleurenkaart- uitbreiding standaard meegeleverd.

Mijn advies: KOPEN!

Il Vecchio (Hall Games)

Al veel te veel spellen spelen zich in Italië en dit tijdsegment af en de vraag is dan ook in hoeverre dit spel een meerwaarde kan bieden voor uw omvangrijke collectie. Die meerwaarde zou kunnen bestaan uit de hoeveelheid spelmechanismen die u hier de baas moet kunnen zonder dat aan de overzichtelijkheid afbreuk wordt gedaan, de korte beurtwisselingen, de speelduurmanipulatie en het onzekere van de geheime opdrachten.

Er is alleen een groot probleem en dat heet Noblemen. Noblemen biedt u nóg meer spelmechanismen, nóg meer korte beurtwisselingen en nóg meer speelduurmanipulatie. En daarbovenop nog schandalen en een nieuw innovatief spelmechanisme dat u aan den lijve mag ondervinden als u naar een gemaskerd bal mag.

Ik zou het wel weten.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Level 7 [Escape] (Privateer Press)

Leuk, ontsnappen uit een proefmensencomplex en ondertussen afrekenen met afzichtelijke mutanten en god weet weet nog allemaal, maar u hebt toch voor een andere ontsnappingsroute gekozen, eentje dat ook het woord Escape in de titel draagt en dat wordt uitgegeven door Queen Games.

Letterlijk te donker dit spel en als ik bepaalde ervaringsdeskundigen mag geloven massaal in de dumpstands na Spiel. U bent gewaarschuwd.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Libertalia (Asmodee)

Bij onze eerste sessie met z”n vieren helemaal door de mand gevallen, maar dat kan ook met de samenstelling van de karakterkaarten te maken hebben, die bij aanvang van het spel toevallig worden bepaald. We hadden het gevoel dat we weinig vat op het spel hadden en dat we ten prooi vielen aan een te grote toevalligheid. Wel prachtig materaal, duidelijke spelregels (al kunnen bepaalde karakterkaarten wel tot regeldiscussies leiden) en een overzichtelijke speelduur. Met de juiste medespelers aan tafel kunt u hier trouwens eens goed lachen.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Love Letter (Alderac Entertainment Group)

Ongezien en als enige een liefdesbrief bij uw geliefde in spé, de prinses, krijgen, het is eens wat anders. U moet zich van de link thema-spelmechanisme echter niet teveel voorstellen, want die is onbestaande. Het enige wat u moet doen is op het einde van het spel de hoogste kaart op hand hebben. Dat bereikt u door tijdens uw beurt slim één van uw twee handkaarten uit te spelen en de bijbehorende actie van het personage in kwestie uit te voeren.

Toch moet ik u waarschuwen voor het risico op verslaving, de reisvriendelijkheid, de flitsende snelheid, de lacherigheid en de schoonheid – de kaarten zijn prachtig geïllustreerd – dat dit spelletje in zich draagt. Dit is trouwens het enige spel dat u met een vriend, familielid of toevallige voorbijganger in een wachtrij kunt spelen, “ik zie wat jij niet ziet” niet meegerekend.

Advies: ALS EERSTE OP DE BEURS KOPEN ZODAT U DIT KUNT SPELEN ALS U LATER IN WACHTRIJEN KOMT TE STAAN!

Noblemen (Pegasus Spiele / Tasty Minstrel Games)

Als u dit jaar slechts één “euro” koopt moet het volgens mij deze zijn. Verenigt alles in zich wat een goede euro kenmerkt en doet dat met brio. Aan het oog werd ook gedacht want een schoonheid is het alleszins. Laat u niet afschrikken door de Duitsheid van de uitgever. Het spel zelf is volledig taalonafhankelijk.

Mijn advies: KOPEN!

Oddville (What’s your Game?)

Oddville behoort volgens mij tot het segment van de betere kaartspellen. Een aantal eigenschappen springen direct in het oog: u bouwt samen aan een stad, u wisselt erg snel van beurt zonder een gebrek te hebben aan keuzemogelijkheden, u moet uw tegenspelers heel goed in de gaten houden en u mag aan de slag met bloedmooi spelmateriaal.

Maar het ligt een beetje in balans met Among the Stars en nog enkele andere bouwspelletjes die ook naar uw gunsten dringen – Card City en Suburbia schieten me nu zo direct binnen. De concurrentie in dit segment is dus niet niks en dat betekent dat ik maar één advies kan geven.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Seasons (Libellud / Asmodee)

Ik heb Seasons al gespeeld en ik was er weg van. Excelleert pas echt met twee of drie spelers maar dat kan de pret niet drukken. Prachtig materiaal, duidelijke Magic the Gathering invloeden, heerlijk in de hand liggende dobbelstenen, tonnen interactie en meerdere wegen naar de overwinning zijn slechts enkele kenmerken die u overstag zouden moeten doen gaan. Alleen het scorebordje had voor mij niet gehoeven, teveel gepriegel. Ik had liever scorefiches gezien.

Maar verder? Niks op aan te merken.

Mijn advies: KOPEN!

Smash Up (Alderac Entertainment Group)

Smash Up is King of Tokyo zonder dobbelstenen. Speelt u King of Tokyo graag dan gaat dit u ook bevallen. Thematisch helemaal over the top en daarom al prima. Hou er wel rekening mee dat u dit kleinoodje nooit helemaal in de hand hebt. Beschouw uw tegenspelers echter als ongeleide projectielen en u gaat genieten. Dat betekent nu ook weer niet dat u er zo maar op los moet spelen. Met bepaalde combo’s en goed getimede aanvallen kunt u wonderlijk leuke en interessante dingen doen. Erg uitbreidingsgevoelig, dus hou daar rekening mee.

Mijn advies: KOPEN!

Snowdonia (Asmodee / Lookout Games / Surprised Stare Games / Ltd / uplay.it Edizioni)

Een moeilijk deze. Een variabele workerplacer met een originele insteek waar heel wat voor te zeggen valt. Alleen worden we op Spiel met workerplacers waar heel wat voor te zeggen valt om de oren geslagen en dan blijft de vraag in hoeverre deze kopje boven blijft. Wel interessant: Snowdonia kan ook solo.

Ik ben geïntrigeerd, maar benader dit toch met enige omzichtigheid.

Mijn advies: PROEFSPELEN!

Spellbound (Fragor Games)

Als het over schoonheid gaat hoeft men de, gelukkig middellang gerokte, Lamont brothers geen lesjes meer te leren. Maar schoonheid alleen houdt een spel niet op een tafel, er moet ook innerlijk genot geboden worden. Na de regels te hebben gelezen heb ik de indruk dat dit gelukkig redelijk goed zit. Alleen zijn alle preorders al lang de deur uit en zult u op zondag 21 oktober als een hyena in de buurt van de stand van Fragor Games moeten rondhangen in de hoop alsnog een niet afgehaald exemplaar op de kop te tikken.

Mijn advies: OP ZONDAG 21 OKTOBER ALS EEN HYENA RONDHANGEN AAN DE STAND VAN FRAGOR GAMES EN OP HET JUISTE MOMENT TOESLAAN!

Tokaido (FunForge)

Tokaido doet wat het belooft: u een ontspannende avond bezorgen. Of u nu wint of niet, alle stress is na afloop uit uw lichaam verdwenen, als water van een eend. Zelfs de tegenspeler die u eerder op de avond tijdens een partijtje City of Horror het laatste antidotum ontzegde waardoor u zwaar verloor krijgt een vriendelijke blik toegeworpen.

U gaat gewoon op reis hier, door Japan, en onderweg verzamelt u mooie souvenirs, geniet u van prachtige panorama’s en gastronomische hoogstandjes. En daar scoort u nog punten mee ook, al is dat hier allemaal bijzaak.

Had u voorbesteld had u slechts 30 euro moeten neertellen voor deze schoonheid. En u krijgt er dan nog enkele bonuskaarten bovenop. Ik hoop dat u dat gedaan hebt.

Mijn advies: KOPEN!

Trains (Okazu Brand)

Een deckbuilder gecombineerd met een bordspel. Intrigerend. Ervaringsdeskundigen hebben al laten verstaan dat de combinatie wonderwel geslaagd is en dat dit erg aangenaam wegspeelt. En door het kopen van dit spel draagt u ook nog eens bij aan het huwelijksgeluk van het koppeltje dat het minibedrijfje Okazu Brand runt. Wel een duur doosje dit, dus u kunt ook het risico lopen te wachten tot een grote uitgever dit oppikt. Een risico dat u zelf dient in te schatten.

Mijn advies: KOPEN!

Tzolk’in: The Mayan Calandar (Cranio Creations / Czech Games Edition / IELLO / Heidelberger Spieleverlag / Rio Grande Games)

Het groot aantal gerenommeerde, publicerende uitgevers ten spijt is dit mijns inziens een spel dat de verwachtingen niet gaat inlossen. Goed, iedereen kwijlt op de tandwielen die vrolijk rondjes draaien op het spelbord, maar buiten dit gegeven zijn er geen innovaties te bespeuren. De vraag kan zelfs gesteld worden of een ronddraaiend tandwiel waarop werkertjes kunnen geplaatst worden op zich wel innovatief ís. Mij lijkt het eerder een gimmick. Onder het bladgoud vinden we hier immers een ordinaire workerplacer.

Tzolk’n: The Mayan Calandar is een spel dat u volgend jaar vlak voor Spiel in de ramsjbakken zal opduiken. Na de eerste opwinding over de draaiende tandwielen zakt het verlangen om dit veel op tafel te leggen immers als een soufflé in elkaar.

Mijn advies: NIET KOPEN!

Dominique

 

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 25)

Noblemen (Pegasus Spiele / Tasty Minstrel Games)

Noblemen is een bordspel voor 3 tot 5 spelers waarin u in het Engeland van de zestiende eeuw, en ook van Koningin Elisabeth I, in belachelijke kledij rondloopt en allerlei activiteiten voor en achter de schermen – u mag dat letterlijk nemen – uitoefent. U hebt hierbij maar één doel voor ogen: macht. U krijgt macht door landerijen te vergroten, bouwsels op te richten, belastingen te innen, de clerus om te kopen, schandaaltjes uit te lokken, aan gemaskerde feestelijkheden deel te nemen en – misschien wel het allerleukste – gewoon niets te doen.

Al dat geploeter levert u, zowel tijdens het spel als bij de zenuwslopende eindtelling, prestige en dus overwinningspunten op.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Dit zou wel eens dé euro van 2012 kunnen zijn. Van de hand van een Amerikaan nota bene. Dat kan tellen.

Alles zit erin: tegeltjes leggen, schandalen, paleizen, kerken, burchten, een koningin, geld, tuinaanleg, ridders, ruimtelijke ordening, belastingen, luieren, balles masquées en ik kan zo nog wel even doorgaan.

U mag leuke dingen doen met de koningin, onder andere de speelsnelheid sturen.

Tijdens het gemaskerd bal wordt u geconfronteerd met een heel leuk en intrigerend staaltje spelmechanisme, iets wat u tot nu nog nooit in een bordspel bent tegengekomen. En voor spelinnovatie gaat de sluiting van uw geldbuidel toch iets makkelijker open.

U houdt van spelborden met een niet alledaagse vorm.

U speelt graag met taalonafhankelijk spelmateriaal.

U doet graag duistere dingen achter een zichtscherm. Meer nog: u doet graag duistere dingen achter grote, moduleerbare zichtschermen.

Dit was de winnaar van Hippodice 2009 en dat wil toch wel wat zeggen.

Ook hier weer één actie per beurt. U hoeft dus nooit lang te wachten tot u weer kan.

U speelt graag Carcassonne.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Pegasus Spiele en Tasty Minstrel Games voorbij want:

U mag dan wel slechts één actie per beurt doen, er valt hier wel met erg veel rekening te houden. U vreest voor de beurtanalisten aan uw keukentafel. De basisspeelduur van 90 minuten zal volgens u ruimschoots worden overschreden waardoor een ander spel als aperitief of dessert er niet inzit. En u houdt zo van gevarieerde spelavonden.

U hebt het gevoel dat er tijdens dit spel zoveel gebeurt dat u kleine, doch belangrijke, aandachtspuntjes uit de spelregels gaat vergeten. En dan voelt u zich niet op uw gemak.

Dominique

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 24)

Il Vecchio (Hall Games)

Il Vecchio is een bordspel voor 2 tot 4 spelers waarin u naar het Italië van de vijftiende eeuw afzakt om aldaar, als lid van een vooraanstaande familie en residerend in de buurt van Florence roem, glorie, macht en geld te verzamelen, niet noodzakelijk in die volgorde. U doet dat door uw familieleden door Toscane te laten reizen en hen onderweg extra personeel, geld en politieke goodwill van de burgerij te laten inzamelen. Daarmee kunt u dan weer de macht overnemen in aangrenzende provincies en regio’s om uiteindelijk te solliciteren naar een hoge functie in Florence. Waarmee we naadloos zijn aanbeland bij het doel van het spel: zoveel mogelijk macht verzamelen.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Il Vecchio laat u toe tegelijkertijd een meerderhedenspel, een worker placer, een verzamelspel, een loopspel, een opbouwspel, een geheime opdracht spel en een optimaliseringspel te spelen. En dat allemaal in één uurtje.

U kunt tijdens uw beurt slechts één actie doen. Snelle beurtwisselingen gegarandeerd dus en daar houdt u zo van.

U plant graag vooruit en slaat graag toe op het juiste, en enige juiste, moment.

U houdt van privileges die het hele spel van kracht blijven.

U oefent graag invloed uit op het speleinde.

U jongleert graag met geheime opdrachten.

U bent er na al die jaren huwelijk nog steeds niet in geslaagd thuis enige macht naar u toe te trekken. Dit bordspel geeft u tenminste de illusie dat hét toch in u zit.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Hall Games voorbij want:

U hebt uw jaarlijkse Rüdiger Dorn al gekocht, Vegas, en daar bent u helemaal weg van. Il Vecchio gaat dàt speelplezier niet kunnen evenaren. U weet bijvoorbeeld nu al dat u tijdens dit spel veel minder zult lachen.

U droomt graag weg tijdens een spel. Hier krijgt u daarvoor geen enkele ruimte want voor uw “droom” kunt zeggen bent u alweer aan de beurt.

U twijfelt een beetje aan de herspeelbaarheid. Echt veel afwisseling vindt u hier op het eerste gezicht niet en afwisseling staat verschrikkelijk hoog op uw aankoopvoorwaardenlijstje.

Dominique

 

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 23)

Smash Up (Alederac Entertainment Group)

Smash Up is een kaartspel voor 2 tot 4 spelers waarin u, naargelang de deckjes die u bij aanvang kiest, eigenaardige combivormen aanneemt. Een Piraat-Robot bijvoorbeeld, of een Ninja-Kabouter, of een Zombie (heerlijk deckje dit) – Dinosuarus. Daarmee gaat u uw tegenspelers te lijf op verschillende, weer deckgerelateerde, locaties. Haalt u een locatie binnen krijgt u meestal punten, net als de tweede en de derde sterkste speler die zich daar eventueel bevinden. Wie als eerste 15 punten binnenhaalt wint het spel.

De vaardigheden van de wezens, gecombineerd met de speciale eigenschappen van de locaties en de leuke actiekaarten gaan het een en ander op uw tafelblad teweegbrengen. U gaat tijdens uw eerste sessie niet weten wat u overkomt.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

U hebt het al gespeeld, onmiddellijk opnieuw gespeeld, vervolgens nog eens en u hebt na afloop geen moment getwijfeld.

Smash up staat garant voor gewoon leuk, hersenloos speelplezier.

U houdt van gekke, maar thematisch toch mooi omgezette kaartspellen.

U speelt graag King of Tokyo, maar wil het ook eens proberen zonder dobbelstenen.

Ondanks de acht verschillende decks en hun mogelijke combinaties is Smash Up verrassend uitgebalanceerd.

U houdt van uitbreidingen die gemakkelijk in een basisspel te integreren zijn. Smash Up gaat u hier ruimschoots bedienen. Meer zelfs, in de inlay van het basisspel zijn al 9 lege slots voorzien. Dat belooft!

U bent een liefhebber van korte spellen boordevol actie.

U bent altijd op zoek naar goede spellen voor drie spelers.

U koopt graag spellen met een grote herspeelbaarheid.

U dankt de hemel op uw blote knieën voor de duidelijk leesbare, vetgedrukte teksten op de kaarten waardoor uw ogen tijdens het spelen eindelijk eens wat rust krijgen. Een ware verademing in vergelijking met die lilliputletters van – ik schrijf maar iets – Fantasy Flight Games!

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Alderac Entertainment Group voorbij want:

U houdt niet van chaos en onvoorziene gebeurtenissen.

U speelt meestal met z’n tweeën.

U leest niet graag tekst op kaarten.

Deze maaltijd is u niet copieus genoeg. U houdt niet van tussendoortjes.

U bent bang dat u het zo leuk gaat vinden dat u er later alle uitbreidingen bij wil en dat kunt u er met de huidige crisis echt niet bij hebben.

Dominique

 

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 22)

Fleet (Gryphon Games)

Fleet is een kaartspel voor 2 tot 4 spelers waarin u langs de Canadese kust vis en andere zeewezens gaat vangen. U koopt licenties en boten, huurt kapiteins in en kiest vervolgens het ruime sop. Met al het voorgaande scoort u punten, hopelijk meer dan uw tegenspelers.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Fleet lijkt erg op San Juan, en laat dàt nu net in uw ogen het beste kaartspel aller tijdens zijn. U hebt geen moment getwijfeld.

U speelt graag met multifunctionele kaarten.

U speelt graag met z’n tweeën.

U kickt op mooie en overzichtelijke kaarten.

U bevaart graag meerdere waterwegen naar de overwinning.

U houdt van thematisch geslaagde spellen.

Volgens u is dit in het thema “vissen” het beste wat de spellenwereld momenteel te bieden heeft.

Voor u hoeft niet alles in deze wereld perfect in balans te zijn.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Gryphon Games voorbij want:

U hebt San Juan al, en in uw ogen kan Fleet daar bijlange niet aan tippen.

U houdt niet zo van bieden en in Fleet doet u dat aan het begin van elke ronde.

U houdt van korte hevigheid.

U houdt niet van spellen die niet in hun doosje passen.

Houten blokjes die vissen en krabben moeten voorstellen? Ga weg!

U gruwt van het sneeuwbaleffect waarbij koplopers naarmate het spel vordert méér en méér gaan koplopen. U wil tot op het einde meedoen voor de overwinning.

U bent een quasi beroepsspeler en toch hebt u zich door de spelregels moeten worstelen. U vreest dat uw speluitleg langer gaat duren dan het spel zelf.

Dominique

 

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 21)

1969 (Cranio Creations)

Vóór 1969 een mannetje op de maan laten huppelen, dat is de uitdaging waarvoor u hier staat. In dit bordspel voor 2 tot 5 spelers staat u aan het hoofd van een ruimteprogramma dat uw natie heeft opgestart om andere naties heel erg de loef af te steken. Daartoe koopt u het nodige materiaal, huurt u wetenschappers en – jawel – spionnen in en schiet af en toe iets op hoop van zegen de ruimte in. Wie het best zijn missies tot een goed einde brengt en met een beetje geluk even de maan om gaat wint dit spel.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Spellen over maanlandingen zijn op één hand te tellen. Meer nog, het thema ontbreekt helemaal in uw collectie. U hebt dus geen keuze.

U houdt van een eenvoudig en overzichtelijk regelwerk.

U verprutst graag wat uw tegenspelers met veel moeite hebben opgebouwd.

U houdt van racen.

U speelt graag monopoly.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Cranio Creations voorbij want:

Bankbiljetten zijn spelonderdelen waar u met een wijde boog omheen loopt.

Personeelsleden die zich manifesteren als gekleurde houten blokjes? Neen, dank u.

Kopen en investeren in projectjes en vooral goed dobbelen, daar gaat het hier om. En veel meer is u niet opgevallen tijdens het bestuderen van de spelregels. U vindt het geheel nogal mager.

Uw tegenspelers lijken hier wel heel veel invloed te hebben op uw escapades. Een beetje conflict gaat u niet uit de weg maar hier kan men u echt bij uw pietje vastgrijpen. Om vervolgens niet meer los te laten. Daar kijkt u niet naar uit.

U houdt niet van spellen waarin men tegen u samenspant.

U hebt het gevoel dat geluk wel een heel determinerende rol speelt in dit spel. Moest aan het echte werk dezelfde geut worden toegevoegd als aan dit spel, er kwam geen enkele raket tot aan de ozonlaag.

Dominique

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 20)

Hanabi (Abacusspiele)

Hanabi is een kaartspel voor 2 tot 5 spelers waarin u allemaal samen een spectaculaire vuurwerkshow de lucht in probeert te jagen. U zit wel met een probleem: het team heeft alle materiaal in handen (letterlijk) maar de dienst logistiek heeft nagelaten batterijen in de zaklampen te doen waardoor u op de tast moet werken. Het komt erop neer dat u uit de instructies die uw teamleden u door uw walkietalkie toeschreeuwen  moet opmaken welke pijlen in welke volgorde de lucht in moeten. Ondertussen wordt het publiek onrustig.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Dit is ongetwijfeld het meest pure en minimalistische coöperatieve spel ooit gemaakt en dat spreekt u enorm aan.

U bent zelf nogal bedeesd en voert tijdens coöperatieve spellen meestal gewoon uit wat de medespeler met de grootste bek en het grootste ego u beveelt. Niet hier, want als u aan de beurt bent moet iedereen naar ú luisteren. U hebt al voorpret.

Spelen met kaarten waarvan alleen uw medespelers de waarde en kleur kennen lijkt u een enorme en interessante uitdaging.

U speelt graag tegen de tijd.

U houdt van de combinatie goedkoop en kwaliteit.

U houdt van schandalig korte spelregels.

U neemt graag spellen mee op reis.

U geeft les en wil uw leerlingen leren wat samenwerken is.

U houdt van een hoge moeilijkheidsgraad.

U krijgt in deze editie de meerkleurenkaart-uitbreiding zomaar meegeleverd.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Abacusspiele voorbij want:

U hebt zeer grote twijfels over de haalbaarheid van coöperatieve diepgang en een stapeltje van 50 kaarten die in een bepaalde volgorde op tafel moeten.

U stelt zich vragen over de herspeelbaarheid.

Dominique

 

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 19)

Call to Glory (White Goblin Games)

Call to Glory is een kaartspel voor 2 tot 4 spelers waarin u een schare Japanse personages om u heen verzamelt die, als het u een beetje mee zit en uw tegenspelers niet goed uit hun doppen kijken, u op het einde van een ronde punten opleveren. En als het helemaal uw dagje is gaat u zelfs met de eindoverwinning aan de haal.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Call to Glory is de nieuwste verschijningsvorm van Drive, die op zijn beurt weer de jongere broer was van het heerlijke tweepersoonsspel Crazy Chicken. U hebt Crazy Chicken – heel terecht trouwens – stuk gespeeld met uw levenspartner en u bent toe aan een nieuw exemplaar.

Net zoals Drive kunt u hier ook met z’n drieën of vieren aan de slag. Dat opent weer nieuwe perspectieven! Zo kunt u nog meer mensen kennis laten maken met dit verrassend leuke spel.

Call to Glory doet er nog een schepje bovenop want u krijgt hier de gelegenheid twee varianten in het spel te integreren: de Kracht van de Ninja en de Keizerlijke Opdrachten. Ninja’s laten u toe vijandelijke overnames iets makkelijker uit te voeren, Keizerlijke Opdrachten geven u bonuspunten als u een bepaald karakter zich op het einde van een ronde nog steeds in uw huisje bevindt.

Bloed- en bloedmooie kaarten krijgt u hier in het handje.

U geniet graag van een spelletje.

U lacht graag aan de speeltafel.

U speelt graag kaarten weg van uw tegenspelers.

U triggert graag zelf het einde van een speelronde.

U houdt van omslagmomenten, die goed te plannen momenten waarop u uw zorgvuldig opgebouwde hand moet gaan omzetten in punten.

U strooit uw tegenstanders graag zand in de ogen.

U hebt lef.

U zet uw tegenspelers graag onder druk.

U hebt iets tegen handkaartlimieten.

U houdt van blikken dozen in uw spellenkast, ook al stapelt dat niet zo lekker.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van White Goblin Games voorbij want:

Aks u zichzelf serieus neemt als bord- en kaartspeler hebt u dit al in uw kast liggen. U hebt Call to Glory, ook al had u Crazy Chicken al, zeer terecht aan uw verzameling toegevoegd en dit omwille van de 2 tot 4 spelers optie en de interessante varianten. En omdat het, tot uw grote vreugde, ook moest van uw partner.

U bent zeer themagevoelig en de link spel-thema is hier wel heel erg ver te zoeken. Vandaar dat de kippen uit de eerste editie zonder enige moeite transformeerden in oldtimers in de tweede en nu weer in Japanse fauna in de derde.

U neemt zichzelf veel te serieus en in uw saaie leven is geen plaats voor dit soort heerlijke lichtheid.

Dominique

 

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 18)

Snowdonia (Asmodee / Lookout Games / Surprised Stare Games Ltd / uplay.it Edizoni)

Snowdonia is een bordspel voor 1 tot 5 spelers waarin u als ploegbaas bent betrokken bij de aanleg van de Snowdon Mountain Ralway. Geen sinicure aangezien u zich in het gezegende jaar 1894 bevindt en de lijn tegen een berg op moet, de Snowdon, die zich met zijn 1085 meter de hoogste van Wales mag noemen. Er wordt niet alleen verwacht dat u sporen legt, ook de bouw van bruggen en stations wordt aan uw ongetwijfeld fenomenale deskundigheid toevertrouwd.

Uiteraard is uw team niet het enige dat de toch wel steile flank op sukkelt, maar u probeert binnen het samenwerkingsproces dat voor dit soort ondernemingen onontbeerlijk is toch het meeste werk te verzetten. Dan wint u het spel namelijk. En proberen spellen te winnen blijft toch de rode draad op uw opwindende levenspad.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Dit zou wel eens het eerste treinspel kunnen zijn dat bij u in de smaak valt. Niet te moeilijk, geen aandelen en dergelijke in zicht hier en op een uurtje gepiept. Alleen het échte werk wordt hier voorgeschoteld en dat interesseert u al veel meer.

De speltechnische implementatie van de onberekenbare weersomstandigheden intrigeert u. U bent trouwens ook een grote fan van K2.

Moduleerbaarheid betekent herspeelbaarheid, en daar valt u voor.

Een spelbord waarop in vette letters “PUB” staat afgebeeld heeft bij u onmiddellijk een streepje voor.

Samenwerken en toch kan er maar ééntje winnen: heerlijk!

U houdt van duidelijkheid tijdens het spelen. U hebt het gevoel dat u hier ten allen tijde het overzicht behoudt.

U bent een liefhebber van een combinatie van strategie en tactiek.

U bent een groene jongen en jongleert graag verantwoord met afval.

U speelt graag spellen voor twee.

Tijdens het spelen moet het vooruitgaan voor u, en hier gáát het echt vooruit. En u weet donders goed waar naartoe.

U bewandelt graag meerdere (spoor)wegen naar de overwinning.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Asmodee, Lookout Games, Surprised Stare Games Ltd en uplay.it Edizioni voorbij want:

Geen nieuws onder de worker placement zon hier. U spot interessante variaties, dat wel, maar geen ervan verantwoordt een aankoop.

Als het over treinspellen gaat hebt u uw zinnen al lang gezet op Trains van Okazu Brand en dat heeft door uw voorbestelling al een serieus gat in uw budget geslagen. Jammer voor Snowdonia.

U bent een 18xx liefhebber en deze kost is toch een beetje te licht voor u.

Dominique

 

Spiel 2012: een vooruitblik (deel 17)

Tzolk’in: The Mayan Calendar (Cranio Creations / Czech Games Edition / IELLO / Heidelberger Spieleverlag / Rio Grande Games)

Tzolk’in: The Mayan Calendar is een bordspel voor 2 tot 4 spelers waarin u – ja, wat eigenlijk?

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Die tandwielen! U bent er nu al helemaal weg van. U vindt de integratie ervan in een bordspel vernieuwend genoeg om er uw zuurverdiende eurocenten aan uit te geven.

U kunt aan de slag met mooi gesculpteerde doodskopjes.

U hebt nu al voorpret als u denkt aan de openvallende monden van uw medespelers als u dit op tafel legt.

U kunt nooit genoeg krijgen van worker placement spellen. Geloof me: hier komt u ruimschoots aan uw trekken.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Cranio Creations, Czech Games Edition, IELLO, Rio Grande Games en Heidelberger Spieleverlag voorbij want:

Dit wordt gehyped van hier tot ginder en u weet nu al wat het lot is van dit soort soort spellen: volgend jaar net voor Spiel massaal in de tweedehandsverkoop.

Ondanks de prachtige tandwielen kunt u zich niet van de indruk ontdoen dat u hier te maken hebt met wat u noemt een “spreadsheetspel”, een bordspel-verschijningsvorm die u hartstochtelijk haat.

Meeples plaatsen, meeples weer op hand nemen, grondstoffen verzamelen, offeren aan de goden, overwinningspunten kopen: u hebt het allemaal al eens eerder gezien. Ronddraaiende tandwielen, hoe krachtig ook, gaan niet in staat zijn uw portemonnee hiervoor open te trekken.

U weet graag waar u mee bezig bent in een spel. U wil een doel. U hebt het gevoel dat u dat doel hier niet kunt vinden. U doet wel wat, en vooral heel erg veel, maar voor wie en waarom eigenlijk?

Volgens het volk dat dit spel bevolkt is het op 21/12/12 voorgoed uit met de pret. Dat is wel een hele korte tijdspanne om dit spel te doorgronden. U past.

90 minuten naar roterende tandwielen kijken vindt u wel heel lang.

Als het op integreren van plastic onderdelen in een bordspel aankomt kan volgens u nog altijd niets tippen aan Gonzaga, een spel waarvoor u nog steeds blijft warmlopen.

Dominique