Pathfinder Adventure Card Game: Rise of the Runelords – Base Set (Paizo Publishing)

In PACGROTRLBS, een coöperatief kaartspel voor 1 tot 4 spelers, maakt u deel uit van een reisgezelschap dat in Varisia een eeuwenoud en pas weer ontwaakt kwaad moet bedwingen. Varisia bestaat uiteraard niet en dat ontwakende kwaad al evenmin, maar een mens moet zich amuseren nietwaar.

Het kwaad bedwingen doet u door locaties te bezoeken, deze te onderzoeken en ze van ongure en ronduit kwaadaardige creaturen te zuiveren. De ervaring die u hierbij opdoet maakt u sterker. Die sterkte zult u nodig hebben wanneer u zich verder en verder op het pad naar de ultieme confrontatie begeeft.

Reserveer alvast een plaatsje in de wachtrij want:

Als het op RPG-spellen aankomt staan de jongens van Paizo Publishing op eenzame hoogte. Dit wordt dus een blindkoop.

U bent het beu altijd weer gamemaster te moeten spelen. U wil eindelijk ook eens mee op avontuur.

500 kaarten? Check!

Scenariogestuurd? Check!

Campagnes mogelijk? Check!

Variatie? Check!

Karakteropwaardering? Check!

Geheimzinnige locaties, volgepropt met verrassingen? Check!

Solomodus? Check!

Massa’s uitbreidingen in de pijplijn? Check!

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Paizo Publishing voorbij want:

Inderdaad: check! Uw hoofdactiviteit in dit spel bestaat uit het checken van allerhande vaardigheden. En dit nog voor u aan het echte werk mag beginnen. Een gesloten kist gevonden? Eerst maar eens uw inbrekersvaardigheden checken. U wil een dolk werpen naar een afzichtelijke trol? Moment jongens, eerst mijn werpvaardigheid checken. Zie ik daar geen magisch medaillon op de grond liggen? Even mijn opmerkzaamheid checken. Zie ik daar in de verte niet de slechterik die we moeten uitschakelen? Even checken of ik snel genoeg ben om hem in te halen. Dat checken doet u door te dobbelen. U zit echt niet op een Talismanachtig dobbelfestival te wachten. Daar droomt u nu nog altijd van. Nachtmerries, wel te verstaan.

Inderdaad: massa’s uitbreidingen in de pijplijn. Uitbreidingen die maandelijks uw bankkaart gaan treiteren. U kent uw verlangen naar meer en dat meer blijft dan uiteindelijk ongespeeld in uw kast staan. Er rest u slechts één optie: weerstaan, te beginnen met de basisset.

U moet het Engels erg goed machtig zijn om hieraan plezier te beleven.

U moet een oplossing zien vinden voor het bijhouden van uw statistieken en vaardigheden op uw karakterkaart. Indien u dat niet doet gaat u erop moeten schrijven. Er bestaat zoiets als afwasbare inkt, maar toch.

Het klaarzetten neemt bijna zoveel tijd in beslag als het spelen zelf. U haat lange opzettijden.

Dominique

 

Quantum (Funforge)

In Quantum, een dobbel- en bordspel voor 2 tot 4 spelers, bent u een commandant van een sterrenvloot. U maakt deel uit van een factie die met drie andere strijdt om een stukje heelal. Uw vloot bestaat onder andere uit wendbare maar kwetsbare jagers en logge maar defensief sterke en zwaar bewapende slagschepen. En alles wat zich daar zo al tussen bevindt. Transportschepen bijvoorbeeld, waarmee u uw jagers over grote afstanden kunt verplaatsen.

Uw ruimtevloot dobbelt u elke beurt bij elkaar en daarmee moet u het dan maar doen. Gelukkig heeft elk schip een speciale eigenschap waardoor ze elk op hun eigen manier weer interessant worden. Het slim gebruiken daarvan vormt een essentieel onderdeel van uw briljant strategisch plan.

Vechten is een essentieel onderdeel van het spel, maar met vechten alleen gaat u nooit winnen. Daarvoor moet u het kostbare Quantum ontginnen. Dat hebt u trouwens ook nodig om uw vloot uit te breiden, speciale acties te kunnen doen of een onverwacht manoeuvre uit te voeren. Uw factie kan trouwens ook gebruik maken van haar speciale eigenschappen.

En dat allemaal om die felbegeerde overwinning, die roes waar we zonder uitzondering steeds weer naar op zoek gaan, te mogen ervaren.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Dobbelstenen zijn de motor van dit spel en ondanks hun aanwezigheid is de factor geluk mooi te omzeilen, althans volgens de makers.

U vindt het een erg leuk idee dat u bij de aanvang van uw beurt niet weet waarmee u aan de slag moet,.

Een grote moduleerbaarheid met meerdere scenario’s zorgt voor veel afwisseling.

Het eenvoudig regelwerk laat u toe snel aan uw opdracht te beginnen.

Ondanks de eenvoudige regels en het elegante spelverloop vindt u hier toch een onverwachte diepte. Niet zo diep als het heelal, maar toch.

Strategie en tactiek, samen mooi uitgebalanceerd in één spel? Say no more!

U hebt het gevoel dat dit, samen met The Three Little Pigs van IELLO, wel eens hét hebbeding van Spiel 2013 zou kunnen zijn.

Loop vrolijk waaiend de stand van Funforge voorbij want:

Dobbelstenen en gelukomzeiling in één en dezelfde zin? Yeah right.

U houdt niet zo van confronterende spellen.

U kunt zich moeilijk losmaken van het feit dat u gewoon dobbelstenen in een baan om die planeten ziet cirkelen in plaats van ruimteschepen. U had liever mooi vormgegeven miniaturen gezien. Om begrijpelijke speltechnische redenen werd hier niet voor gekozen, maar toch.

Dominique

 

Mai-Star (AEG)

In de rubriek ‘Ooit verschenen, moeilijk te vinden maar nu gelukkig weer op Spiel’ dit pareltje.

Ik ga hier niet veel woorden aan vuil maken. Het volstaat te citeren uit mijn bespreking van dit spel op 1 november 2010:

“Speelkaarten die aan duidelijkheid niets te wensen overlaten, een vloeiend spelverloop, een goeie geut interactie, gegarandeerde spanning, tonnen tactiek en zes bloedmooie vrouwen. En dat allemaal in een klein doosje waarmee u zonder enig probleem elke grenspost passeert. Er zijn er met minder goede punten in mijn kaartspellenkast geraakt.

Als u er niet tegenop ziet om uw vrouwelijke kant aan te spreken, een avond kleine voetjes te hebben en bloemen in uw haar moet u Mai-Star zeker eens proberen. Wie weet ontdekt u uw andere ik.

Knalt u liever vijandelijke eenheden uit de lucht raad ik u aan iets anders te proberen. Besef dan wel dat u een catfight op het scherp van de snee mist.

Catfight? Inderdaad: A Hidden Gem.”

Voor meer details verwijs ik u naar de volledige bespreking. U vindt ze bij de spelbesprekingen van 2010 in de rechterkolom.

Dominique

Lost Legends (Queen Games)

In Lost Legends, een kaartspel voor 3 tot 5 spelers, bent u de zoveelste avonturier die een grottenstelsel gaat verkennen, onderweg afrekenend met monsterachtige creaturen (of omgekeerd).

Daartoe draft u uitrusting, wapens en toverspreuken op hand. Afhankelijk van welk karakter u bij spelaanvang hebt gekozen zijn bepaalde attributen interessanter dan andere.

Alles draait om het verzamelen van legendepunten. Die krijgt u toegewezen voor het aantal monsters dat u hebt verslagen en het aantal monsters dat u per soort een kopje kleiner maakte.

Wie op het einde van het spel – na drie afdalingen – de meeste legendepunten heeft verzameld wint.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Lost Legends is bloed- en bloedmooi.

U bent een 7 Wonders liefhebber en kunt daar maar geen genoeg van krijgen.

U hebt al voorpret bij de gedachte dat u ongewenste monsters in de richting van uw tegenspelers kunt sturen.

Voor een dungeon crawler die speelbaar is in een klein uurtje mag men u altijd uit uw toekomstige winterslaap halen.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Queen Games voorbij want:

Uw vader heeft het u ooit uitentreuren ingeramd: “Schoonheid is een list van de natuur.” U hebt dit gezegde zelf nog aangevuld met: “.. en ook van speluitgevers.” U past dus wel op.

De meningen over dit spel zijn erg verdeeld, en dat is nog erg zacht uitgedrukt. U hebt uit ervaring geleerd dat gemengde reacties niet veel goeds voorspellen. U past nóg een keer op.

De kaarten mogen dan wel voorzien zijn van prachtige illustraties, de iconografie – dat is wat u betreft toch de belangrijkste informatiebron om het spel te kunnen winnen – is erg klein gehouden. Zelfs bijzienden blijken er problemen mee te hebben. U past nu al een derde keer op.

Geluk blijkt een nogal grote rol te spelen in Lost Legends. Doorgewinterde RPG-ers roepen dan op: “Dan ga je beter nooit een grot in.” Ze hebben overschot van gelijk maar u wil toch op basis van een goede voorbereiding en uw eigen merites kans maken om een spel te winnen. Dat lijkt hier niet het geval te zijn. Uw oppasalarm slaat ondertussen rood flikkerend uit.

Met vijf spelers begint het spel vast te lopen. Niet in het drijfzand dat het grottenstelsel herbergt maar in de eindeloze afhandeling van de vechtfase. Uw rood flikkerend oppasalarm heeft ondertussen het gezelschap gekregen van loeiende sirenes.

Een rood flikkerend knipperlicht met loeiende sirenes op de achtergrond, u weet wat dat betekent. Met een wijde boog eromheen.

Dominique

 

 

Castaways / Náufragos (Lookout Games / Passport Game Studios / IELLO)

In de rubriek ‘Al verschenen maar hier moet u op Spiel toch eens even naar kijken’ vandaag parel nummer vier.

In Castaways, een semi-coöperatief bordspel voor 1 tot 4 spelers, bent u samen met enkele medepassagiers aangespoeld op een verlaten vulkanisch eiland. Gefrustreerd omdat dit eiland niet bepaald uw voorziene bestemming was zult u alle zeilen bijzetten om er weer af te geraken, terug naar de bewoonde wereld.

De enige manier waarop u dat kan is door het trekken van de aandacht van eventueel voorbijvarende schepen. Niet lang na uw aanspoelen hebt u al gezien van waaruit u dat zult doen: bovenop de vulkaan die centraal boven het eiland uit torent.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Castaways, dat weet u nu al, is het beste semi-coöperatieve spel dat in 2013 zal verschijnen.

Castaways is thematisch enorm sterk. En dat is nog zacht uitgedrukt. Als u op zoek bent naar een spel waarmee u tijd en ruimte kunt vergeten bent u hier op de juiste plaats, zo diep wordt u in het verhaal gezogen.

Castaways is meer gestroomlijnd dan ‘Robinson Crusoe: Adventure on the Cursed Island’, een gelijkaardig spel dat u eerder op het jaar ook al met veel plezier speelde.

Door de plotkaarten krijgt u de garantie dat geen enkele schipbreuk hetzelfde zal zijn. Dat scheelt, want dit spel gaat regelmatig op tafel komen.

U moet met zoveel rekening houden dat u er van gaat duizelen. Hoe geraken we aan voldoende voedsel? Hoe houden we ons vuur brandende? Hoe aan drinkbaar water geraken? Komt die storm aan de einder onze kant op en zouden we dan niet beter een stevige schuilplaats bouwen? Toch maar op het strand slapen vanavond? Hoe vind ik na mijn verkenningstocht de weg naar het kamp terug? Kan ik niets bruikbaars in elkaar knutselen van wat ik in het scheepswrak heb gevonden? Geef ik mijn mes aan een medespeler, en krijg ik het later nog wel terug als ik erom vraag? Als we nu eens een immens grote boodschap op het strand schreven? Hoe voorkom ik dat mijn darminfectie uitbreidt? Hoe en met wat moet ik mijn gebroken enkel spalken? En wat te doen met die witte haai die onze visgrond leegvreet? En misschien de belangrijkste vraag van allemaal: hoe verbruik ik zo weinig mogelijk energie?

Gedekte puntenfiches zorgen voor de nodige spanning, want de speler die als eerste de top van de vulkaan bereikt kan beslissen wanneer het spel eindigt. Een niet lichtvaardig te nemen beslissing, met verstrekkende gevolgen, is dit.

U hebt een zwak voor worker placers.

Leuk, samenwerken maar toch als enige de overwinning binnenhalen.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Passport Game Studio’s, IELLO en Lookout Games voorbij want:

Met 4 spelers bent u tussen de 3 en de 4 uur bezig. Dat duurt u een beetje te lang. Dat u tijdens het spelen alle gevoel voor tijd verliest kan u toch niet over de streep trekken.

U hebt vernomen dat de spelregels van de Duitse editie zodanig slecht waren dat ze even uit de handel werd genomen. U vreest dat het met de Engelse niet veel beter gesteld is.

U krijgt te maken met heel veel tekst op de kaarten en dat schrikt u wat af.

Dominique

 

Carnival Zombie (Albe Pavo / Raven Distribution)

In Carnival Zombie, een coöperatief bordspel voor 1 tot 6 spelers, wordt u tijdens het vieren van het jaarlijkse carnaval in Venetië opgeschrikt door een acute zombie-invasie. Die invasie blijkt de voorbode te zijn van een nog veel grotere ramp: het ontwaken van de Leviathan, een mythisch zeewezen dat erop gebrand is Venetië met al zijn bewoners naar de dieperik te sleuren.

Het enige wat u en uw vrienden moeten doen is de stad verlaten voor dat gebeurt. Wint u scoort u punten die u dan in latere sessies kunt proberen te overtreffen.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Zombies in Venetië? Dat wordt smullen!

Het prachtige en vooral grote spelbord nodigt uit tot een gezellige coöperatieve spelavond.

U ben geïntrigeerd geraakt door de opdeling van de dag- en nachtactiviteiten. Overdag kunt u zich wat makkelijker door de stad begeven, ‘s nachts daarentegen moeten alle zeilen worden bijgezet om de stortvloed van zombies op een afstand te houden.

U mag dan overdag wel iets meer bewegingsvrijheid hebben, de minste beweging van de ontwakende Leviathan veroorzaakt zoveel deining dat er aardbevingen ontstaan. U bent benieuwd hoe dat fenomeen speltechnisch wordt geïmplementeerd.

Barricades opwerpen tegen zombies, dat lijkt u een erg aangename bezigheid.

U bent zeer benieuwd naar de functionaliteit van de zwarte ‘paranoia cubes’ en de ‘pile of corpses’ fiche die u in de doos aantreft

De doos bevat ook een aanzienlijke hoeveelheid infectieblokjes. Zou dit een zombievariant van Pandemie kunnen zijn? Interessant.

Presteren onder tijdsdruk, daar draait u uw spelershandje niet voor om.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Albe Pavo en Raven Distribution voorbij want:

Het is inderdaad mooi en groot, dat spelbord, maar ook nogal druk bedrukt. U vreest dat u tijdens het spelen al snel het overzicht zult verliezen.

U mag dan wel korte metten maken met aanstormende zombies, die Leviathan kan u blijkbaar gestolen worden. Geen heroïsche redding van de mensheid dus, het enige wat u doet is uw vege lijf redden. U wordt niet graag afgeschilderd als een lafaard, ook niet aan de speeltafel.

U hebt uw zombiezinnen ondertussen gezet op Dead Panic (Fireside Games). Carnival Zombie gaat u van dit voornemen niet afbrengen.

Dominique

 

Dead Panic (Fireside Games)

In Dead Panic, een semicoöperatief bordspel voor 2 tot 6 spelers, bevindt u zich in aan afgelegen vakantiehuisje midden in een uitgestrekt bosgebied. U blaast daar met enkele vrienden even uit, weggevlucht als u bent voor het jachtige stadsleven van alledag.

Wat u nog niet weet is dat het woord jachtig voor u een hele nieuwe betekenis zal krijgen vanaf het moment dat een eindeloze horde zombies uw vakantieplannen komt verstoren. Ze hebben honger, ze ruiken uw aanwezigheid en ze komen op u en uw vrienden afgewaggeld met een snelheid die u tot dan niet aan zombies had toegedicht.

Gelukkig beschikt uw vakantiehuisje over korte- en lange afstandswapens – of wat daarvoor moet doorgaan – waarmee u zich kunt verdedigen. En er bevindt zich ook een groepje overlevenden in het bos dat u met gevaar voor eigen leven radio-onderdelen probeert te bezorgen waarmee u extra hulp kunt inroepen. Als die hulp verschijnt – de nadruk wordt hier terdege gelegd op het woordje ‘als’ – is dat onder de vorm van een minibusje. Dat parkeert zich aan de rand van het bos – geen meter verder, de bestuurder is niet gek – wat betekent dat u de open plek tussen uw vakantieverblijf en de bosrand al lopend zult moeten afleggen.

Haalt u het busje wint u het spel. Of uw medespelers daar ook in slagen zal u een zorg zijn.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

We hebben hier te maken met de zombievariant van Castle Panic. Dat vond u al zeer de moeite en deze afgeleide is voorzien van enkele toeters en bellen die volgens u een aankoop meer dan verantwoorden.

Zo bent u zeer te spreken over het feit dat u een personage kunt spelen met een speciale eigenschap. En in tegenstelling tot Castle Panic, waarin u enkel op kantelen kon staan, kunt u nu in uw schuilplaats kamers onderzoeken naar bruikbare voorwerpen. Het bang uitkijken naar het opduiken van de radio-onderdelen, drie in totaal, zorgt voor lekker veel stress. Stress die nog toeneemt wanneer de dragers ervan voor ze de hut bereiken door de zombies te grazen worden genomen, waardoor u het onderdeel zelf zult moeten gaan halen.

Uiteraard wordt u als u niet oppast zelf te grazen genomen waardoor u in een zombie verandert. Geen nood, vanaf dan transformeert u in een licht moduleerbare zombie die maar één doel kent: het verorberen van uw voormalige gezellen. Spelmatig komt dat neer op het voorkomen dat ze winnen.

Alleen al de gedachte dat u uw medespelers zonder schroom ten prooi kunt laten vallen aan zombies bezorgt u – u schaamt zich er niet voor – een zekere vorm van voldoening.

Bovenstaande kenmerken in acht genomen hebt u al lang door dat de thematiek hier helemaal goed zit. Dat is voor u een belangrijke avoorwaarde bij de aankoop van een spel.

Dit, medespeler, is mogelijk het beste zombiespel dat in 2013 zal verschijnen. Dat wil wat zeggen als u weet hoe groot het blik zombiespellen is dat elk jaar weer wordt opengetrokken.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Fireside Games voorbij want:

U begrijpt het allemaal niet goed, die fascinatie voor zombies. Het is een monstersoort die u nooit heeft kunnen bekoren, laat staan dat u er spelletjes mee speelt.

Als u echt een goed zombiespel wil spelen, mogelijk het beste aller tijden, gaat u voor Mall of Horror of diens grote broer City of Horror.

Dominique

The Three Little Pigs (IELLO / Purple Brain Creations)

In The Three Little Pigs, een dobbelspel voor 2 tot 5 spelers, bent u een varken.

Zo, het is eruit.

Naar analogie met het gelijknamige sprookje probeert u een huisje te bouwen dat de blaaskracht van de boze wolf kan weerstaan. U kent het sprookje, dus u weet dat huisjes van stro minder stevig zijn dan die van hout en dat huisjes van steen boven de voorgaande bouwmaterialen te prefereren zijn. Daarbovenop krijgen we hier te maken met een wolf met een extreem grote longinhoud, die uitzonderlijk ook stenen huisjes naar de filistijnen blaast.

Bouwen en de wolf ten tonele roepen doet u al dobbelend.

U verzamelt punten door de waarde van uw huisonderdelen – stro lever minder punten op dan hout dat op zijn beurt weer minder punten oplevert dan steen – op het einde van het spel op te tellen, samen met de waarde van eventueel verzamelde bonuskaarten. Zo leveren de meeste bloempotjes voor uw ramen extra punten op.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

U hebt kinderen.

Sommigen hardcore spelers vinden dit beter dan King of Tokyo. Dat wil wel wat zeggen.

In het push your luck genre is dit een absolute topper.

Af en toe mag u de boze wolf spelen, waarna u een huis van een tegenspeler-varken kiest en vervolgens al blazend de pijl op de blaaskracht draaischijf in beweging zet. Het resultaat bepaalt wat er bij uw tegenspeler gaat vliegen. Lekker!

Uw huisjes mogen, afhankelijk van hoe goed of slecht u dobbelt, worden samengesteld uit verschillende materialen. Een stenen gelijkvloers met een houten verdieping en een strooien dak? Geen probleem.

Hier zit meer in dan u op het eerste gezicht zou verwachten.

Interactie staat hoog aangevinkt op uw speel-o-meter.

U maakt graag plezier en geniet van sfeer aan tafel.

U lacht graag met de miserie van anderen.

U neemt graag risico’s.

Dit zou wel eens dé hit van Spiel 2013 kunnen worden.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van IELLO en Purple Brain Creations voorbij want:

U hebt geen kinderen.

U hebt het gevoel dat de boze wolf u systematisch als slachtoffer gaat uitkiezen. Daar zit u niet op te wachten.

Dominique

 

Tomorrow (Conquistador Games, Inc.)

In Tomorrow, een bordspel voor 4 tot 6 spelers dat zich in de niet zo verre toekomst afspeelt, staat u aan het hoofd van een wereldmacht. U kunt kiezen uit Amerika, Europa, Rusland, China, India of het Midden-Oosten.

Lekker veel macht, denkt u. Inderdaad, maar de wereld van morgen krijgt wel af te rekenen met acute overbevolking, klimaatverandering en een chronische uitputting van grondstoffen. Zo erg zelfs dat het voortbestaan van de aarde wordt bedreigd.

De enige oplossing – iedereen aan tafel is het erover eens – is het drastisch inperken van de wereldbevolking. Uiteraard vindt u dat eerst de bevolking van de andere wereldmogendheden moeten worden gedecimeerd en niet die van u. Dat dit het uiterste van uw diplomatieke, maar ook agressieve, vaardigheden zal vragen staat buiten kijf. En uiteraard blijft u te allen tijde trouw aan uw verborgen agenda. Want die verborgen agenda bepaalt uiteindelijk of het spel wint of verliest.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Dit is een kruising tussen Risk, Diplomacy en Pandemie.

Eindelijk kunt u uw diplomatieke vaardigheden nog eens volop in de strijd gooien.

Thematisch heel sterk en, ondanks de titel, heel actueel.

Bij voorkeur te spelen vanaf 18 jaar, zo luidt het advies. Eindelijk nog eens een spel voor volwassenen, in tegenstelling tot alle andere spellen in uw kast die stuk voor stuk een startleeftijd voor kinderen aangeven (denk daar maar eens rustig over na).

Dit zou wel eens een cultspel kunnen worden. Nu al worden op BoardgameGeek de quoteringmessen bovengehaald. Er werden massaal eentjes toegekend door puristen die vinden dat het spelthema gewoon niet kan (ze werden ondertussen weer allemaal verwijderd). U houdt wel van een beetje controverse op tafel.

U moet niet afrekenen met een hoge geluksfactor, integendeel. Uw vaardigheden, en die alleen, zullen het spel al dan niet in voordeel doen uitdraaien.

De gebeurteniskaarten zorgen voor een altijd fris spelverloop.

U hebt al bevestigd gekregen dat het spel verkrijgbaar zal zijn op Spiel. U ziet er niet tegenop om hiervoor in de rij te gaan staan.

Speelt u het graag agressief krijgt u een scala aan vernietigingswapens ter beschikking. Conventioneel? Dat kan. Terrorisme? Doe gerust. Biologische oorlogvoering? Waarom niet? Een kernoorlog? U deinst er niet voor terug.

Tot 6 spelers? Laat maar komen!

U geeft les in het middelbaar onderwijs en wil uw leerlingen spelenderwijs laten kennismaken met de grote uitdagingen van de nabije toekomst. Voor het te laat is.

Geen winnaar? Iedereen verliest! Dàt is nog eens een uitdaging.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van Conquistador Games, Inc. voorbij want:

Het decimeren van de wereldbevolking, het doet inderdaad aan een erg wrange periode uit onze recente geschiedenis denken. U hebt het daar toch moeilijk mee.

De pret begint pas vanaf 4 spelers en in uw geval gaat het dan weinig op tafel komen.

Uw credo is: “Eerst slaan, dan praten.“ Met die levenshouding wordt u in dit spel helemaal weggeblazen.

Dit is niet bepaald de versie van Tomorrow die Annie zong in de gelijknamige musical.

Een depressie op tafel? Nee, bedankt! Uw leven is zo al erg genoeg.

Dominique

 

Bang! The Dice Game (dV Giochi)

In ‘Bang! The Dice Game’, een dobbelspel voor 3 tot 8 spelers, kruipt u in de rol van een sheriff en zijn assistenten of een groep vogelvrijverklaarden en rebellen. Naar goede gewoonte staan deze verenigingen elkaar naar het leven. Op het einde van het spel nog in leven zijn is dan ook het enige waar u naartoe moet werken. Een waarneembare hartslag of ademhaling is voldoende.

Alsof u nog niet genoeg omhanden hebt krijgt u ook nog te maken met een stam agressieve indianen die beide partijen naar het leven staan. U moet uw aandacht dus verdelen over meerdere ongemakken. Een zeer onaangename driehoeksverhouding zeg maar.

‘Bang!’ deed alles met kaarten, ‘Bang! The Dice Game’ doet het met dobbelstenen.

Reserveer alvast uw plaatsje in de wachtrij want:

Alles wat naar ‘Bang!’ ruikt krijgt uw volle aandacht.

Dit is speelbaar binnen het kwartier. Als u er voortijdig uit ligt hoeft u niet lang te wachten op de volgende sessie.

U krijgt meer levens dan in het kaartspel, dus u kunt iets langer in leven blijven.

Dat machinegeweer! Gooit u er drie knalt u op iedereen aan tafel én kunt u die vermaledijde indianen op afstand houden. Twee Texaanse vliegen in één klap.

Als u moet kiezen tussen kaarten en dobbelen gaat u steevast voor dobbelen.

De dynamietstaven staan garant voor intense dobbelstress.

Dit is ontsproten aan het brein van Michael Palm en Lukas Zach, de geestelijke vaders van het interessante Castle of the Devil. U hebt het volste vertrouwen in die jongens.

Loop vrolijk zwaaiend de stand van dV Giochi voorbij want:

Hoe meer spelers, hoe leuker. U geraakt met moeite aan vier spelverslaafden. Dit gaat dus stof vangen in uw spellenkast.

Net als in het kaartspel kunt u voortijdig aan uw eind komen en dat vindt u niet leuk. U moet dan immers voor de drank en versnaperingen zorgen. U geeft dus de voorkeur aan Samurai Sword, een variant die veel beter bevredigt.

Het spel mag dan maar 15 minuten duren, het dobbelen haalt volgens u de vaart uit het spel. En dit soort spellen is daar niet mee gediend.

Inderdaad erg leuk, dat machinegeweer. U weet nu al voor welk dobbelresultaat elke beurt wordt gegaan. Dat verontrust u. U vreest voor eentonigheid. En daar is het Wilde Westen niet mee gediend.

Al bij al is het verschil met ‘Bang!’ verwaarloosbaar.

Dominique