Uitbreiding van het jaar

Thunderstone: Wrath Of The Elements (AEG)

 De eerste uitbreiding van Thunderstone. Omdat dit het basisspel nog verrijkt en omdat de doos mèt inhoud een briljante functionaliteit heeft die Dominion van schaamte de grond in doet kruipen.

En het wordt nog briljanter als u beseft dat de tweede uitbreiding, Doomgate Legion, samen met het basisspel volledig in de doos van de Wrath-uitbreiding kan worden ondergebracht. Heel overzichtelijk zelfs, dankzij de functionele dividers. En, geloof het of niet, na de verhuis houdt u nòg plaats over.

Neen, Dominion domineert niet meer.

Dominique

Spelregels van het jaar

Expedition Sumatra (Igramoon Spieleverlag).

U moet met die regels eens voor de spiegel gaan staan en vervolgens observeren hoe ver uw mond openvalt als u ontdekt hoe ze daarin het opzoeken van eventuele vragen, door een eenvoudige toepassing van het origamiprincipe, hebben opgelost. Elke uitgever die zichzelf respecteert zou hier eens naar moeten kijken.

Dominique



Onderdeel van het jaar

Ik had kunnen gaan voor het blikken doosdeksel in reliëf van Forbidden Island (GameWorks).

Ik had kunnen opteren voor het toverboek van Grimoire (One Draw / Japon Brand), dat op zich geen spectaculaire creatie is, maar wel erg functioneel en origineel.

Ik had kunnen kiezen voor de vooral erg grote speciale figuren van Isla Dorada (Funforge).

Ik had de voorkeur kunnen geven aan de ijsblokjes van Last Call! The Bartender Game (Wattsalpoag), want toen ik ze voor de eerste keer zag op Spiel was ik onmiddellijk verkocht.

Ik had mijn stem kunnen geven aan de gerechten van Hey Waiter! (R&R Games), die eigenlijk gewone ordinaire pokerfiches met een andere opdruk dan gewoonlijk zijn, maar gekenmerkt worden door een hoge functionaliteit en mooi werden geïntegreerd in het departement tactiliteit.

Maar dat heb ik dus allemaal niet gedaan.

Neen, de prijs voor het spelonderdeel van het jaar gaat naar het alien spaceship van Alien Frontiers (Clever Mojo Games).

Het is gewoon een doorzichtige zeszijdig dobbelsteen hoor, maar zodra hij op het spelbord ligt gaat iedereen er als een speer achteraan. Omwille van ook speltechnisch heel interessant en misschien zelfs onontbeerlijk voor de overwinning. Als u het lang genoeg in uw bezit kunt houden tenminste, want zij die het niet in hun bezit hebben gaan er alles aan doen om het u zo snel mogelijk afhandig te maken.

Dominique

 

Zombiespel van het jaar

Zombie State: Diplomacy Of The Dead (Zombie State Games)

Dit is het beste zombiespel van 2010. Meer nog: het is het beste zombiespel aller tijden.

Dat komt door het feit dat dit spel een leuke dynamiek kent waarbij u uw tegenspelers, buurnaties in dit geval, al eens een handje moet gaan helpen wilt u kans maken op de overwinning. Verder kon de Risk-, Pandemic- en Catanachtige benadering mij zeer bekoren en de introductie van zeszijdige dobbelstenen waarmee uw bevolkingsdichtheid wordt aangegeven is ook een zeer goede en vooral overzichtelijke visuele vondst. En het komt niet dikwijls voor tijdens het spelen van een bordspel, maar hier wordt u letterlijk geconfronteerd met het woord angst. U gaat uiteraard proberen dat niet te laten merken aan uw tegenspelers – die bijnaam doetje wilt u ten allen prijze vermijden, nietwaar – maar u gaat op bepaalde momenten tijdens het spel tot uw verbijstering vaststellen dat u, ondanks uw humanistische levenshouding, binnensmonds een gebedje aan het prevelen bent. Een gebed waarin het woord God een prominente plaats inneemt.

Puntenaftrek door de niet zo mooie en kwalitatief mindere uitvoering, de prijs en de iets te lange speelduur, maar dit is een eersteling en dan knijpen we een zombieoogje dicht.

Moest u trouwens als enige niet zombie op dit aardoppervlak overblijven: dit spel is ook solo niet te versmaden.

Ook leuk: tijdens het spelen doemde steeds weer het onderstaande lied in mijn muzikale cortex op. Ik was het al een tijdje uit het oor verloren maar nu wordt het tijdens de afwas weer uit volle borst meegezongen. Dank u wel, Zombie State Games!

http://www.youtube.com/watch?v=3nI2bVtQ6Kk&feature=related

Dominique

 

Gooispel van het jaar

Safranito (Zoch Verlag)

Ik heb het niet zo voor actiegeoriënteerde bord- of kaartspellen. Buiten Das Bettspiel dan. Safranito echter is erin geslaagd mij te doen verlangen naar meer. Naar meer Safranito dan, nu ook weer niet overdrijven.

In Safranito gaat het erom op het einde van het spel zoveel mogelijk gastronomisch briefjesspeelgeld te hebben verzameld.

Daartoe begooit men met het spelbord met waardefiches. Die probeert men op bepaalde actievelden of ingrediëntkommetjes te mikken. Met een beetje geluk knalt men daarbij in één moeite door reeds gegooide fiches van tegenstanders van het spelbord.

Na het gooien worden acties uitgevoerd en ingrediënten verzameld. Dat allemaal met al enige doel de recepten die u in uw vaardige handen houdt zo snel mogelijk klaar te maken.

Erg leuk, mooi gepresenteerd en eindelijk moet u eens niet uw grijze stof aan het werk zetten om een spel te kunnen winnen.

Dat verademt.

Dominique

 

Hype die zichzelf waarmaakte van het jaar

7 Wonders (Repos Production)

Hypes die zichzelf waarmaken, beste medespeler, zijn op de vingers van een geamputeerde hand te tellen. Er wordt elk jaar wel ergens wat opgehemeld vooraleer het goed en wel te krijgen is. Meestal volledig onterecht, heel af en toe helemaal waar.

7 Wonders valt in de tweede categorie. Heel wantrouwig begon ik aan mijn eerste sessie met een prototype. Een half uurtje later begon ik wanhopig de maanden, weken, dagen, uren en seconden naar de officiële release af te tellen.

7 Wonders is wat “De Tafel Plakt!“ betreft het beste spel van 2010, zo simpel is het. En gezien de uitbreidingen die in bepaalde pijpleidingen zitten gaan we zelfs nog crescendo, waardoor 7 Wonders ook in 2011 misschien nog in de prijzen gaat vallen.

Dominique

 

Coöperatieve van het jaar

Ik zou kunnen gaan voor de toegankelijkheid van Forbidden Island maar dat doe ik niet. Het is wel een mooie tweede.

Nee, de winnaar is Defenders Of The Realm (Eagle Games)

Hondsmoeilijk – al zijn er enkele egotrippers die het tegendeel beweren (waarschijnlijk gewoon heel veel geluk gehad) – en ondanks die hoge horde toch maar mooi Pandemic naar mijn stofkast verwezen. Dat is de kast waarvan de deur erg luid piept omdat ze zo weinig open en dicht gaat.

Ik ben me nu trouwens al enkele dagen aan het verdiepen in de Dragon uitbreiding en ik ben er op een heerlijke manier niet goed van.

Genieten van wanhoop in een bordspel, het is een sensatie die zelden voorkomt en hier wordt het bij tonnen aangeleverd. Dat op zich is al een award waard.

Dominique

 

Het best verpakte spel van het jaar

Isla Dorada (Funforge).

Kaarten? Geziplockt. Rondetellers? Geziplockt. Overzichtskaarten? Geziplockt. Speelfiguren? Geziplockt. Spelbord? Hou u vast: geziplockt.

Isla Dorada klinkt mooi, maar Expedition Ziplock als titel had ook niet misstaan.

Zorg voor spelonderdelen, het is een aangename vaststelling. Al vind ik het ziplocken van een spelbord er wel een beetje over.

Want die ziplockzakjes, die dingen waar wij zo op kicken, hebben een afbreektijd van 20 jaar.

Minstens.

Denk daar maar eens rustig over na als u het zoveelste zakje met uw grijpgrage vingertjes openritst.

Dominique

 

 

Racespel van het jaar

Rallyman (Rallyman).

Steekt de rest van het pak moeiteloos in zijn achterzak.

U zult het niet graag lezen, beste medespeler, maar de activiteit racen hoort eigenlijk niet thuis op een speeltafel. Als u wilt racen moet u op een echt circuit aan de bak of, als u daarvoor niet de mogelijkheid hebt, achter uw PS3 of Xbox kruipen. Dirt 2, Gran Turismo 5 en Motorstorm Pacific Rift en kan ik u zeer aanbevelen.

Maar als u toch persé de relatieve veiligheid van uw keukentafel wilt opzoeken mag Rallyman gerust uw eerste keus zijn.

De uitvoering kon mooier, maar wat het speelplezier betreft zijn er niet veel racespellen die hieraan kunnen tippen. Bij mijn weten niet één eigenlijk.

Dominique

 

Ontdekking van het jaar

Eigenlijk was dat voor mij de Metroid Prime Trilogy op de Nintendo Wii, maar we hebben het hier over bord- en kaartspellen. Laten we dus maar bij de les blijven.

Alles in overweging genomen luistert mijn ontdekking naar de naam Mai-Star (Japon Brand).

Dit heerlijke kaartspel, waarin ogenschijnlijk keurige, maar eigenlijk onwaarschijnlijk naughty dames centraal staan heeft alles wat een goed kaartspel hoort te hebben: eenvoudige regels, diepte, overzichtelijkheid, interactie, een goede spanningsboog en een erg hoog “nog een keer” gehalte. En een erg compact en dus makkelijk hanteerbaar en meeneembaar voorkomen. Daarbovenop kunt u met z’n zessen de dames van plezier managen, dus waar klaagt u over?

Besef wel dat in dit kaartspel de vrouwen aan de macht zijn. Maar dat komt misschien goed van pas als u uw met de spelonderdelen van Isla Dorada experimenterende en vooral kreunende vrouw vanuit uw riante spellenkast aan uw speeltafel wilt krijgen.

Veel geluk!

Dominique