San Juan van het jaar

STEAM DONKEY (Ragnar Brothers)

Het is niet meer dan logisch dat San Juan, voor mij nog altijd dé norm waaraan andere spellen moeten worden afgemeten, een eigen prijscategorie krijgt toebedeeld.

Steam Donkey, een verrassend leuk maar ook een beetje lelijk kaartspel, heeft enkele troeven in handen die duidelijk werden afgekeken van Het Grote Voorbeeld. Gebouwenkaarten met andere gebouwenkaarten betalen bijvoorbeeld. Ook het opbouwen van uw resort, dat op het einde van het spel punten oplevert, heeft een duidelijke San Juan invloed. De meervoudige kaartfuncties (geld, punten, toeristen) doen ook aan San Juan denken, net als de lekker grote trekstapel waarin u graaien mag.

Steam Donkey voegt daar nog opdrachtkaarten, speciale karakterkaarten en een origineel toeristen-mechanisme aan toe om snel veel kaarten op hand te krijgen. Al doet dat laatste ook weer erg aan de productiefase van San Juan denken.

Maar dat mag allemaal, want zoals u hoger las is Steam Donkey verrassend leuk. Een van mijn leukste ontdekkingen op Spiel 2014.

Een uitgebreide bespreking plaatste ik hier al op 29 december van vorig jaar.

En het is een eer hoor, de ‘San Juan Award van het jaar’ binnenhalen.

Runner-up: de verjaardagseditie van San Juan zelf, met de intrigerende regelaanpassingen, de gebouwenuitbreiding en de, op het eerste gezicht erg schamele, hut. Inderdaad: op het eerste gezicht. Ze heeft me immers al twee overwinningen opgeleverd. 

Dominique

 

Caféspel van het jaar

PAIRS (Cheapass Games)

Voor de drankorgels onder ons: u kunt op café ook wat meer doen dan, wazig voor u uitstarend, reflexmatig alcoholische dranken door uw keelgat kieperen.

Pairs spelen bijvoorbeeld.

Past in elke achter-, binnenzak en handtas en slaat vanaf de eerste ronde gegarandeerd aan bij eerste kennismakers. Het eenvoudige regelwerk – u brengt iedereen binnen de halve minuut van doel, manier waarop en hoe lang op de hoogte – en het push your luck principe, gecombineerd met het onder druk zetten van wie na u komt, heeft daar zeker mee te maken.

De hilariteit die aan uw speeltafel ontstaat – veel speelruimte hebt u trouwens ook al niet nodig – zal er na korte tijd voor zorgen dat uw tafeltje wordt omstuwd door nieuwsgierigen, die al snel de stap naar actieve participant zullen wagen. En na afloop vragen ze gelijk waar ze dit spelletje kunnen kopen.

Vandaag nog eens gespeeld trouwens, op een zeer geslaagde en gezellige Kaat babyborrel.

Meer details over het spel vindt u hier:

http://detafelplakt.skynetblogs.be/archive/2014/12/20/niet-winnen-is-de-boodschap-8349593.html

Dominique

 

Monster van het jaar

ASSAULT ON DOOMROCK (Beautiful Disaster Games)

U mag het zowel letterlijk als figuurlijk nemen, dat monster.

Een intrigerende queeste krijgt u hier voorgeschoteld, waarin het verkennen van (on)gekende gebieden wordt afgewisseld met epische gevechten.

Vergis u niet, als een gek zwaaiend met uw ongetwijfeld goed geslepen slagzwaard de vijand tegemoet treden gaat u de overwinning niet opleveren. Bij deze onderneming moet worden nagedacht, zelfs tijdens fysieke confrontaties.

Onder andere het nemen van berekende risico’s, de noodzaak om voortdurend te overleggen met uw medespelers en het chronisch gebrek aan tijd maken dit spel tot een echte belevenis. Een belevenis die onherroepelijk naar een grote finale leidt die het uiterste van uw tactische en strategische gevechtstechnieken zal vergen, zowel individueel als in groep. Als u lang daarvoor het loodje al niet gelegd hebt natuurlijk.

De twee kernactiviteiten, verkennen en vechten, zijn trouwens zo goed uitgewerkt dat dit gerust als twee verschillende spellen had kunnen worden uitgebracht.

En dat allemaal met een stapel kaarten, een handvol dobbelstenen en enkele fiches.

Die 7,82 op BGG is absoluut niet gestolen.

Het spel werd hier al eerder besproken:

http://detafelplakt.skynetblogs.be/archive/2014/11/04/spiel-2014-nafeest-deel-3-8319075.html

Dominique

 

 

Innovator van het jaar

RATTLEBONES (Rio Grande Games)

De dobbelstenen van Rattlebones zijn het innovatiefste dat ik dit jaar uit een spellendoos heb gehaald.

Dicebuilden kunt u hier echt wel letterlijk nemen want terwijl het spel zich ontvouwt (ver)bouwt u uw drie dierbare stenen tot onstopbare puntenmachines. Wie trouwens Quarriors of Marvel Dice Masters als een dicebuilder definieert zou hier verplicht eens naar moeten kijken, met daarna als toetje een stevige portie billenkoek.

Voor meer informatie over het spel zelf verwijs ik u naar de volgende link:

http://detafelplakt.skynetblogs.be/archive/2014/12/19/something-wicked-this-way-comes-8349220.html

Dominique

 

Tweepersoonsspel van het jaar

THE RAVENS OF THRI SAHASHRI (Japon Brand / Manifest Destiny)

Het was een goed jaar voor koppeltjes. Een greep uit wat meer dan de moeite waard was: Jäger und Späher, Regnum Angelica, Ninja Taisen, Patchwork, Sellswords, Maha Yodha, Pack of Heroes, Star Realms, Grand Slam, The Card Game of Oz, Spellcaster, Kuh Vadis, kuhlorado, Zum Kuhkuck, Strife, Septikon: Uranium Wars

The Ravens of Thri Shashri

Ik kan er gewoon niet omheen. The Ravens of Thri Sahashri laat alles en iedereen achter zich. Dat komt door de originaliteit, het niet bepaald alledaagse thema, de moeilijkheidsgraad, de noodzaak tot samenwerking die van u beidjes het toppunt van uw kunnen vraagt, de heerlijk irritante raven en de zinderende spanning (die alleen maar toeneemt naarmate het spel vordert). En dat allemaal in een klein doosje, enkel gevuld met een setje kaarten.

Niet alleen een erg goed spel trouwens, maar ook een unieke ervaring.

Daarbovenop is het ook een ideaal hulpmiddel om relatiebreuken te voorkomen.

Een uitgebreide bespreking vindt u hier:

http://detafelplakt.skynetblogs.be/archive/2014/11/13/spiel-2014-nafeest-deel-6-8325180.html

Dominique

Inbreker van het jaar

STAR REALMS (White Wizard Games)

Even de inbreker van het jaar duiden.

Het is, van alle spellen die ik in 2014 leerde kennen, het spel dat op het einde van 2014 de hoogste notering behaalde in mijn persoonlijke top 2000.

Die top 2000 wordt bepaald aan de hand van 24 criteria die uiterst nauwkeurig en voortdurend worden ge(her)ëvalueerd.

Mijn eerste kennismaking met Star Realms dateert van begin april 2014. Kort daarna kwam het met stip binnen op nummer 885 en vanaf dan was er geen houden meer aan. Eind april kampeerde het al op 118 en zo bestond het dat op 31 december 2014 Star Realms het jaar afsloot op nummer 2 van mijn top 2000 aller tijden. San Juan staat nog onbedreigd op nummer 1, maar begint zich toch lichtjes ongemakkelijk te voelen met al dat intergalactisch geweld in de rug.

Wat Star Realms zo onweerstaanbaar maakt zijn de voortreffelijke prijs/kwaliteit/speelplezier verhouding, de eenvoudige regels, de prachtige illustraties, de snelheid van spelen, de al even snelle opzet en opruim, het binnenzakformaat, de originele deckbuilding insteek waarbij elkaar schade toebrengen het hoofddoel is, de synergie tussen de kaarten, de leuke en vooral alles behalve massale uitbreidingen, de solo- en meerspelervarianten en de heerlijke digitale omzetting voor als u zich even alleen op de wereld waant.

Wat mij betreft veegt Star Realms de vloer aan met alle deckbuilders die tot nu toe zijn verschenen, oermoeder Dominion incluis (die staat trouwens op nummer 30). Niks leukers dan te experimenteren met The Star Empire, The Blob, The Machine Cult en The Trade Federation.

Runner-up inbrekers van 2014:

Pairs (35)

Spyfall (37)

Dungeon Dice (48)

Mysterium (58)

Pandemic: The Cure (84)

BattleCON: Devastation of Indines (94)

Greed (177)

Legendary Encounters: An Alien Deckbuilding Game (188)

Battle for Souls (243)

Rattlebones (356)

De eerste kanonskogel heeft zich ondertussen al in de lijst van 2015 geboord. Daarover meer begin februari.

Dominique

 

 

Lelijkerd van het jaar

BLÖDER SACK (Kosmos)

Nou, beste medespeler, veel lelijker kan een spelletje niet zijn.

Van de gele synthetische zak – met opdruk weliswaar – over de ongeïnspireerde doelkaarten tot de meest gestandaardiseerde zeszijdige dobbelstenen, Blöder Sack ademt ontegensprekelijk een zekere tristesse uit.

Op het spel zelf valt gelukkig niet veel aan te merken. Het is meer dan een leuk tussendoortje met veel interactie. Maar het voorkomen? Dat houdt een enthousiaste selectie uit de spellenkast enigszins tegen. Aan den lijve ondervonden. Blöder Sack nodigt niet uit. Jammer.

Dominique

 

 

Jubileum en regelaanpassingen van het jaar

SAN JUAN (second edition) (Alea / Ravensburger)

Als het beste spel aller tijden een jubileumuitgave krijgt én daarbovenop nog enkele cruciale regelaanpassingen kan ik niet anders dan het onder de volgspot slepen.

San Juan, het spel der spellen, vierde in 2014 zijn tiende verjaardag. Ik weet het nog goed, mijn eerste kennismaking met deze schoonheid. In Leuven was het, in een hotel aan het station: Mille Colonnes. En ik weet nog goed hoe het toen insloeg als een bommetje. Liefde op het eerste gezicht was het. 

Nu, tien jaar later, staat het nog altijd op nummer één in mijn persoonlijke top 2000! Nog net, want er is in 2014 een grote kaper op de kust verschenen. Enkele Awards verder zal u worden onthuld welke kaper dat is.

Terug naar de volgspot.

Wat deze editie van San Juan zo bijzonder maakt zijn het nieuwe artwork, de meegeleverde uitbreiding (de gebouwen, niet de gebeurtenissen, uit ‘Die Schatzkiste’), het nieuwe gebouw ‘de hut’ en enkele regelaanpassingen.

Over het artwork kunnen we kort zijn. Veel kleurrijker dan de vorige editie, maar ook iets minder overzichtelijk. Ik hield wel van het duidelijke onderscheid tussen de paarse gebouwen en de productiegebouwen en de meer basale illustraties. Waarschijnlijk gewenningsgevoelig, we zullen zien.

Die hut dan.  Kostprijs 1, 1 overwinningspunt en op het eerste gezicht een onderdeurtje, al heeft jarenlange ervaring met deze parel mij geleerd dat in dit spel elk, maar dan ook elk gebouw belangrijk is, of kan zijn. De eigenaar van de hut krijgt in de handelsfase een kaart van de trekstapel als er geen goederen werden verkocht, door geen enkele speler. Dit is dus vergelijkbaar met het kiezen van de goudzoeker. Makkelijker te gebruiken in een tweepersoonsspel ook, als de kans op productie iets kleiner is. Ze zal er ook voor zorgen dat het kiezen van de opzichter sneller zal worden overwogen. Een kaart mogen trekken terwijl de andere spelers niets krijgen is immers een niet te onderschatten voordeel.

Wat de gebouwen van de uitbreiding betreft verwijs ik u graag door naar mijn bespreking van enkele jaren geleden:

http://detafelplakt.skynetblogs.be/archive/2009/07/08/het-zit-van-binnen.html

Samengevat? Zeer de moeite.

De regelaanpassingen dan.

Die hebben betrekking op de prefectuur, de goudmijn en de gildehal. 

De prefectuur, een van de beste kaarten in het spel, is duurder geworden. Ze kost nu 4 in plaats van 3. Ze levert nog altijd 2 punten op. Of deze prijsverhoging veel invloed zal hebben op het spelverloop valt te betwijfelen want ze blijft nog altijd heel aantrekkelijk. De toekomst zal het uitwijzen.

De kracht van de goudmijn, een van de eerste gebouwen die u moet neerleggen als u de kans ziet, werd afgezwakt. U mag nog altijd 4 kaarten trekken als de goudzoeker werd gekozen en u mag nog altijd een kaart op handen nemen als de bouwkosten van die kaarten verschillend zijn, maar u moet nu de kaart met de laagste waarde nemen. Dat hakt er wel in en dat maakt de goudmijn een stuk minder interessant. U krijgt nu immers meestal goedkope gebouwtjes op hand. Toch blijft ze het overwegen waard, zeker in de beginfase van het spel. En kaarten zijn ook betaalmiddelen, dus toch maar blijven neerleggen die goudmijn. 

De gildehal tenslotte, het gebouw waarop elke beginnende San Juan speler kickt. Tot hij of zij door een goedgemikte paarse gebouwen strategie tegen het canvas wordt gemept. Kreeg u vroeger 2 bonuspunten per productiegebouw wordt dat nu afgezwakt naar 1, + 1 punt voor elk verschillend productiegebouw in uw stadje (maximum 5). Op het eerste gezicht lijkt het erop dat puur op de gildehal spelen een risicovolle onderneming wordt en dat u eerder voor een mengstrategie moet gaan. Of u moet de turboknop echt helemaal induwen. Snelheid, sowieso aan te raden als u voor de gildehal gaat, wordt nu immers nóg belangrijker.

Maar dat zijn eerste indrukken. Ik heb deze nieuwe versie, de Engelstalige, nog niet gespeeld, al staat ze verleidelijk naar me te lonken in mijn Prozac kast. Mijn medespelers weten nu al waaraan ze zich bij onze eerstvolgende sessie mogen verwachten.

‘A great 2-player game,’ staat terecht achter op de doos vermeld. Een doos die trouwens groter is dan de vorige edities en een minder handige kartonnen inlay heeft. Maar, zoals ik al in mijn bespreking van de uitbreiding aanhaalde: het zit van binnen. En wat hier in zit, medespeler, is absolute topklasse.

Dominique

 

San Juan (second edition)

Alea / Ravensburger (2014)

Andreas Seyfarth

2 tot 4 spelers vanaf 10 jaar

45 tot 60 minuten

 

. 

Doosje van het jaar

COLORS OF KASANE (Japon Brand / Ouyuuan)

Als u de schijnbare breekbaarheid van het roze doosje van ‘Colors of Kasane’ benadert bekruipt u het gevoel dat u het best opent onder begeleiding van een of ander Japans ritueel, een uitgebreide theeceremonie bijvoorbeeld.

Zo delicaat lijkt het.

Dat is maar schijn hoor, aan stevigheid geen gebrek, maar de verstilde schoonheid doet u anders denken.

Colors of Kasane is het spelletje waarover ik mij het meeste zorgen maakte tijdens onze terugreis vanuit Spiel 2014. Zou het de reis wel overleven en indien niet, zou ik me dat dan niet voor de rest van mijn leven beklagen?

Mijn vrees was ongegrond. Case closed.

Het spel zelf dan.

In Colors of Kasane gaat u Kimono’s aan elkaar naaien. Daarvoor gebruikt u verschillende motieven die u van een uitlage van 16 kaarten – 4 rijen van 4 – om beurt op handen neemt. U mag daarbij de volgorde van uw handkaarten niet veranderen. U begint met niks en bouwt dus uw kaarthand erg langzaam op. Het is een keer wat anders.

Tijdens uw beurt kunt u er ook voor kiezen een of meerdere kaarten voor u op tafel uit te spelen, de bouwstenen van uw kimono. Terwijl u dat doet probeert u bepaalde patronen op tafel te toveren. Die patronen leveren punten op, die mooi staan aangegeven op scorekaarten die naast het speelveld liggen uitgestald. Speelt u bijvoorbeeld een setje van 3 kaarten waarvan de som 10 is krijgt u 2 punten. U legt dan gelijk ook een marker in uw kleur (glasssteentjes) op het betreffende scoreveld zodat u uw tegenspelers verhindert hetzelfde setje later nog eens te scoren. Eerst komt, eerst maalt.

Interessant is dat u de laatst gelegde kaart in uw kimono kunt gebruiken als startkaart voor uw volgende setje.

Af en toe kunt u ook puntenkaarten in uw kimono inpassen. Die hebben steeds waarde 1 en kunnen uiteraard niet als eerste kaart voor een nieuwe set worden gebruikt. Daarvoor zijn ze te lelijk. Grijpt u ze uit het aanbod gaan ze onmiddellijk uw kimonootje in.

Scoren doet u op een door kaarten samengesteld scorespoor, met echte knoopjes!

U krijgt 12 beurten, verspreid over 4 ronden, de tijd om de overwinning binnen te halen.

De eindtelling wordt afgerond met bonuspunten voor het aantal verschillende kleuren / patronen in uw kimono en als u alle 12 kleuren hebt verwerkt krijgt u nog eens 2 extra bonuspunten.

Oog voor detail

Wat het eerst opvalt aan Colors of Kasane is het oog voor detail. De kaarten zijn prachtig, zowel qua kleur als partroon en de scoreknoopjes – elke set zou uniek zijn – maken het geheel helemaal af. Door de patronen hoeft de kleurenblinde medemens dit kleinood ook niet links te laten liggen, altijd een pluspunt.

En het doosje waarin de spelonderdelen zijn verpakt gaat ook onmiddellijk uw sympathie opwekken. Vandaar deze Award natuurlijk.

Het spel zelf, medespeler, is zeer en zeer de moeite.

Dit uitleggen en opzetten doet u in een minuutje, wat betekent dat u in een mum van tijd aan het spelen bent. En dat is uiteindelijk toch wat u wilt, nietwaar?

Om dit te winnen hebt u een goede timing nodig, moet u de acties van uw tegenspelers goed monitoren, moet u het aanbod en het toekomstig aanbod goed scannen, mag u nooit de bonuspunten op het einde uit het oog verliezen en mag u nooit, maar dan ook nooit – ik schrijf dit maar één keer – de waarde van de schijnbaar verwaarloosbare ‘1 punters’ onderschatten.

De opgegeven speeltijd klopt volledig met de praktijk en u gaat na afloop gelijk voor een revanche.

Prima spel. En prima doosje!

Dominique

 

Colors of Kasane

Japon Brand / Ouyuuan (2014)

Hinata Origushi

3 of 4 spelers vanaf 10 jaar

25 minuten

 

Videokanaal van het jaar

SHUT UP & SIT DOWN

De humor, de originele aanpak, de aanstekelijkheid, de creativiteit, de naturel waarmee met het medium video wordt omgegaan en de synergie tussen de presentatoren zijn de redenen waarom deze videorecensies op eenzame hoogte staan.

Geen muur van bordspellen te bespeuren hier. Geen “kijk eens goed naar dat spellenrek achter mij en benijd mij om wat ik allemaal in huis heb” waarvoor de makers hun ding doen. Neen, een groezelig, eerder te klein appartementje met in een verloren hoek een gammel spellenrekje dat elk moment kan omvallen. En verder geen gezeur.

Shut Up & Sit Down is grappig, to the point, nooit vervelend en soms gewoon erg gevoelig en zo uit het leven gegrepen. Zet u eens voor de monoloog over het overlijden van de vader van Quintin Smith. U houdt het niet droog.

Het is trouwens het enige videokanaal waarbij ik de fast-forward knop nooit beroer.

Bekijk hun recenste filmpje over ‘Xia: Legend of a Drift System’ en u begrijpt wat ik bedoel:

http://www.shutupandsitdown.com/blog/post/review-xia-legends-drift-system/

Dik verdiend, jongens!

Dominique